Geboorteplaats en -datum?

Son en Breugel (bij Eindhoven in Nederland), 17 november 1978
...

Son en Breugel (bij Eindhoven in Nederland), 17 november 1978 Bij Dilbeek Sport heb ik het tot bij de miniemen geschopt. Ik kreeg er training van onder anderen Ludo Kums, de vader van Sven. Volgens mezelf was ik een vaardige nummer tien met een dodelijke doorsteekpass. Helaas was ik dat niet volgens de trainers, want ik speelde in de C-reeks, de minste van de drie, en ik werd opgesteld als linksback of als voorstopper. Ons ploegje was echt slecht, ik geloof dat we eens met 13-0 verloren. Ik heb bij Dilbeek wel één gloriemoment meegemaakt: een goal tegen VC Asseterheide. Ik joeg door op een terugspeelbal, scoorde én maakte een kruisteken zoals Romario. ( lacht) Tegenwoordig ga ik soms joggen met mijn hond of speel ik tennis. Er is een minivoetbalploegje van Studio Brussel, met onder meer Bram Vandendriessche, Tom Coninx en Lieven Van Gils, maar ik speelde slechts een paar keer met hen mee. Ik heb weleens met mijn eigen vriendenploegje tegen hen gespeeld en we hebben ze kapotgemaakt. ( lacht) Ik houd van sport en vind het fantastisch om er uren over door te bomen. Mijn roots liggen in Eindhoven, dus ik ben een onvoorwaardelijke fan van PSV. Ik voel me volledig Belg, behalve als het over sport gaat, dan ben ik nog steeds een Nederlander. Naast het voetbal volg ik de laatste jaren ook meer en meer het wielrennen. Daar vind je nog echte mannen. Kerels als Kenny van Hummel of Bobbie Traksel, met zo'n naam moet je wel wielrenner worden. ( lacht) Voetballers zijn tegenwoordig geen echte mannen meer: zoals PSV-monument Berry van Aerle, met zijn ultrakorte broekje, snor en nektapijtje, maken ze ze tegenwoordig niet meer. Vijftien jaar geleden wierpen spelers heel mannelijk hun armen in de lucht bij een goal. Nu zie ik Axel Witsel naar de camera lopen met een persoonlijke groet als hij scoort. Dan stel ik me voor dat hij dat thuis heeft geoefend voor de spiegel. ( lacht) Dennis Bergkamp, Patrick Kluivert, Michael Boogerd, Rintje Ritsma ... En Luc Nilis! Ik ben vroeger met de Chiro eens naar zijn huis gaan kijken. Wel niet aangebeld, dat durfden we niet. ( lacht) De goal van Bergkamp tegen Argentinië op het WK van 1998. Niet alleen Jack van Gelder werd toen helemaal gek ... Ik denk ook spontaan aan het verlies van Oranje tegen België op het WK vier jaar eerder. Ik heb toen gehuild, maar diezelfde avond wel voor het eerst gekust, op een fuif in Asse. Uit medelijden van het meisje? Dat zou kunnen. ( lacht)