Nadat Manchester United en Juventus uit de Champions League waren gekegeld, hoorde ik bij die clubs niets dan geklaag. Het heette dat er door blessures te veel spelers werden gemist. Dan vraag ik me af : wat blijft er over van het rotatiesysteem dat een paar jaar geleden met veel lawaai werd ingevoerd ? Alle grote clubs pakten uit met brede kernen, ze hadden bij wijze van spreken voor iedere positie twee volwaardige spelers. Het was de bedoeling dat vermoeide voetballers op tijd en stond rust zou worden...

Nadat Manchester United en Juventus uit de Champions League waren gekegeld, hoorde ik bij die clubs niets dan geklaag. Het heette dat er door blessures te veel spelers werden gemist. Dan vraag ik me af : wat blijft er over van het rotatiesysteem dat een paar jaar geleden met veel lawaai werd ingevoerd ? Alle grote clubs pakten uit met brede kernen, ze hadden bij wijze van spreken voor iedere positie twee volwaardige spelers. Het was de bedoeling dat vermoeide voetballers op tijd en stond rust zou worden gegund. Steeds meer vond dat systeem ingang. Een nieuwe trend leek geboren. Inmiddels blijft er niets van over. Juventus sakkert omdat het vier spelers moest missen. Manchester United roept blessures als verontschuldiging in voor de uitschakeling tegen FC Porto. Bayern München speelde zaterdag tegen Hansa Rostock met bijna dezelfde ploeg als drie dagen eerder tegen Real Madrid. Op één keer na joeg Manchester Ruud van Nistelrooy ook steeds weer het veld op, zelfs wanneer hij wat mentale rust kon gebruiken. Clubs zijn te bang dat ze aan kwaliteit inboeten als ze spelers rust gunnen. Ook bij Anderlecht zie je het : als Aruna niet speelt, mopperen ze ook daar, want er is geen vervanger. Voetballers willen altijd spelen en voor hen is het natuurlijk niet slecht dat er van het rotatiesysteem is afgestapt. Maar ooit waren de bedoelingen anders. De computer was het hulpmiddel om te kijken wanneer voetballers aan rust toe waren. Dat men op die stappen terugkeert, heeft ermee te maken dat tegenwoordig weer met afgeslankte kernen wordt gewerkt. Maar vooral met het feit dat er in die kernen kwaliteitsverschil zit. De nummers twaalf tot zestien zijn eventueel nog valabele vervangers, maar niet de nummers zeventien tot tweeëntwintig. Zelfs bij een absolute grootmacht als Manchester United zitten ze met de handen in het haar als ze Roy Keane moeten missen. Want ze hebben geen vervanger. Steeds meer wordt er in het voetbal teruggegrepen naar oude waarden. Nog niet zo lang geleden werd je bekritiseerd als je defensief voetbalde. Wat merk je nu ? Vrijwel elke ploeg speelt met elf man achter de bal. Ook de topteams. Wat zag je bij Real Madrid in de thuiswedstrijd tegen Bayern München ? Dat ze vooral wilden verhinderen dat er tussen de lijnen werd gevoetbald. Ze plooiden diep terug, naar voren pressen en jagen was er niet meer bij. Zelfs David Beckham, die naast Guti als tweede defensieve middenvelder speelde, stond constant op zijn eigen helft. Ook in het voetbal blijkt de geschiedenis zich te herhalen. Eddy Snelders