D efensores del Chaco. Zo heet het nationale voetbalstadion in de wijk Sajonia in Asunción. Ongeveer tachtig jaar geleden was Paraguay verwikkeld in een oorlog met Bolivia. Inzet: de controle van het gebied Chaco Boreal. Ter ere van de toen gesneuvelde soldaten werd het stadion, de plaats waar men destijds voor het leger rekruteerde, naar hen genoemd.
...

D efensores del Chaco. Zo heet het nationale voetbalstadion in de wijk Sajonia in Asunción. Ongeveer tachtig jaar geleden was Paraguay verwikkeld in een oorlog met Bolivia. Inzet: de controle van het gebied Chaco Boreal. Ter ere van de toen gesneuvelde soldaten werd het stadion, de plaats waar men destijds voor het leger rekruteerde, naar hen genoemd. Vandaag wordt hier niet gestreden, tenzij voor een pen in de kleuren van de Albirroja of een glimlach van de hostesses die bondscoach Gerardo Martino flankeren terwijl hij zijn selectie voor een oefenmatch tegen Bilbao bekendmaakt. De hostesses zijn, zoals veel Paraguayaanse vrouwen, expressief opgemaakt, een erfenis van hun indiaanse roots. Se pintan todas, ze schilderen zich allemaal. Martino (47) is een Argentijn. Hij boekte als clubcoach resultaten met de Paraguayaanse clubs Libertad en Cerro Porteño en is sinds 2007 bondscoach. Een wat norse man, die afgemeten de vragen beantwoordt. Wat is de reden van het succes van Paraguay? Martino: "Hier wordt al een tijdje goed gewerkt, vind ik. Het WK in 1998 bereiken was een eerste stap, nadien hebben de spelers zich daaraan opgetrokken. Plots ontdekte ook de rest van de wereld Paraguay. Meer dan ooit hebben we spelers in grote competities, zowel in Zuid-Amerika als in Europa. Dat komt de nationale ploeg ten goede." Ze vertrekken met ambities naar Zuid-Afrika, zegt hij, want de loting was vergelijkbaar met de vorige keren. Martino: "Een grote uit Europa, Italië. Een kleine uit Europa, Slowakije, en als derde een onbekende, Nieuw-Zeeland. Op de vorige drie toernooien gingen we twee keer door. Paraguay is solide achterin, op dat vlak maak ik me geen zorgen. Maar wil je op een WK wat bereiken, dan moet je ook scoren. En dat vraagt nog veel werk. We komen in dat compartiment fysiek en snelheid te kort. Dat proberen we te compenseren met hoge pressing. Ik hoop op die manier wat makkelijker de goal te bereiken." Defensief rekent hij op Antolin Alcaraz, zegt Martino. "Voor de meeste Paraguayanen is hij een grote onbekende. Hij verliet het land heel jong. We merkten dat hij in Portugal veel speelde, maar niet bij een topclub. Later merkten we dat hij in België wél aan de top terechtkwam en dus hebben we hem in de selectie opgenomen. In mijn ogen is hij een belangrijke speler." Na de middag pikt Carlo Bruni me op. Bruni, Italiaan van afkomst, stampte hier in samenwerking met Empoli een opleidingscentrum uit de grond. Hij toont het met terechte fierheid, het is een parel. De komende paar jaar moeten uit zijn talentfabriekje een paar goeie voetballers rollen. Van het Paraguayaanse voetbal is Bruni niet zo onder de indruk. "Er is een groot verschil tussen het voetbal bij de nationale ploeg en de waarde van de eigen competitie. Technisch en tactisch is het maar zwakjes. Het individuele talent is er, maar niet dankzij een goeie opleiding. Alcaraz is opgeleid bij het Argentijnse Racing. Destijds een bewuste keuze. In Paraguay zou hij geen succes hebben gekend, met zijn stijl." Het is het weekend van de clásico Cerro Porteño-Olimpia. In de krant lezen we dat er 15 à 20.000 fans worden verwacht. Dat is toch mooi? Bruni: "Ja, omdat het een topper is. Anders hebben we het over 800 tot 1000 toeschouwers per wedstrijd. Bij gebrek aan spektakel en kwaliteit. Toen er eens twee teams uit Paraguay in de Copa Libertadores tegen elkaar speelden, had ik iemand van Parma op bezoek. Hij zei dat op het veld van zijn ploegje onder de kerktoren beter werd gevoetbald." Wat mogen we op het WK van Paraguay verwachten? Bruni: "Ik vrees dat deelnemen het belangrijkste is. Martino doet wat hij kan met de spelers die hij ter beschikking heeft. Hij heeft een Argentijn genationaliseerd, Lucas Barrios. Geen slechte speler, maar ook geen wondervoetballer." Martino noemt zich een leerling van de Chileense bondscoach Bielsa, in Zuid-Amerika geroemd om zijn offensief voetbal. Bruni: "Martino was zelf ook een aanvallend ingestelde speler. Maar je moet je in de plaats zetten van zo'n bondscoach. Als je niet over spelers met bepaalde karakteristieken beschikt, moet je je aanpassen. Hét wapen van Paraguay is de defensie. Maar het is helaas niet mogelijk om een WK te winnen met alleen een goeie verdediging." Hoe zwaar moeten we op offensief vlak het verlies van Salvador Cabañas, de spits die in januari werd neergeschoten in een Mexicaanse bar, inschatten? Bruni: "Ach, Cabañas is - of was, want ik weet niet of hij ooit nog terugkeert - een interessante speler voor de Zuid-Amerikaanse markt. Niet meer. Als hem niks was overkomen, had hij op het WK ook geen potten gebroken. Voor de Europese markt is hij te weinig en, als je op het WK wil presteren, moet je op dat niveau toch meekunnen." Wil het dan niks zeggen dat Cabañas Zuid-Amerikaans voetballer van het jaar was in 2007? Bruni: "Ze hebben hem die prijs gegeven op basis van de goals die hij in Mexico maakte. Maar dat is geen hoog niveau. Als hij echt grote kwaliteiten had, zat hij wel in Europa. Er was vaak genoeg sprake van Engelse belangstelling, maar hij is nooit vertrokken. Dat zegt voldoende." Bruni ziet in Paraguay ook een mentaal probleem. "De Paraguayo is rustig en dat zie je op het veld. Hij speelt voor wat ik noem 'het gemiddelde', niet tegen de grens van wat hij aankan. Hij kiest de weg van de minste inspanning. Misschien heeft dat ook te maken met het klimaat in Paraguay. Het is hier warm en vochtig." Roque Santa Cruz, dé ster in het gezelschap, is voor Bruni een typische Paraguayo. Bruni: "Fysiek fragiel, verdient goed geld in Engeland, maar naar mijn gevoel niet zo betrokken bij de nationale ploeg. Voorin verwacht men ook veel van Cardozo, die vaak scoort bij Benfica. Maar hij doet dat in een dominante ploeg, met veel volk dat hem ballen aanreikt. In de nationale ploeg heeft hij meer weg van een paal in het midden van het veld." ( lacht) door peter t'kint" In mijn ogen is Alcaraz een belangrijke speler. bondscoach Gerardo Martino "