Diametraal tegenover het braakliggende terrein van de mannentoernooien in België staat het glansrijke vrouwenevenement in Antwerpen, dat buiten onze landsgrenzen almaar meer naam en faam verwerft. Na amper één editie is het al uitgegroeid tot het grootste indoortoernooi ter wereld. Toernooidirecteur Bob Verbeeck gebruikt zijn knowhow en goede contacten in de Belgische sportwereld om een perfect schouwspel in elkaar te steken, waarvoor de wereldsterren staan aan te schuiven. Met de flinke ruggensteun van één van de grote managementbureaus op de tennismarkt, weet hij nu al twee jaar na mekaar de beste vrouwelijke sporters naar de Scheldestad te krijgen. Het brengt vervlogen tijden weer tot leven in het immense Sportpaleis, want midden de jaren tachtig wist het ECC hier een vergelijkbare tennissfeer te creëren met charismatische coryfeeën als Vitas Gerulaitis en Yannick Noah. Nu staat het concept misschien nog sterker : niet alleen omdat de organisatie het zakelijk plaatje rigoureus in het oog houdt, maar ook omdat de grootste publiekstrekkers twee landgenotes zijn.
...

Diametraal tegenover het braakliggende terrein van de mannentoernooien in België staat het glansrijke vrouwenevenement in Antwerpen, dat buiten onze landsgrenzen almaar meer naam en faam verwerft. Na amper één editie is het al uitgegroeid tot het grootste indoortoernooi ter wereld. Toernooidirecteur Bob Verbeeck gebruikt zijn knowhow en goede contacten in de Belgische sportwereld om een perfect schouwspel in elkaar te steken, waarvoor de wereldsterren staan aan te schuiven. Met de flinke ruggensteun van één van de grote managementbureaus op de tennismarkt, weet hij nu al twee jaar na mekaar de beste vrouwelijke sporters naar de Scheldestad te krijgen. Het brengt vervlogen tijden weer tot leven in het immense Sportpaleis, want midden de jaren tachtig wist het ECC hier een vergelijkbare tennissfeer te creëren met charismatische coryfeeën als Vitas Gerulaitis en Yannick Noah. Nu staat het concept misschien nog sterker : niet alleen omdat de organisatie het zakelijk plaatje rigoureus in het oog houdt, maar ook omdat de grootste publiekstrekkers twee landgenotes zijn. Justine Henin moest vorig jaar alle Belgische verwachtingen op haar soms nog wat frêle schouders dragen, maar deed dat met klasse en bravoure. In een beklijvende finale wist ze de toen nog ongenaakbare nummer één van de wereld, Venus Williams, drie sets lang het vuur aan de schenen te leggen. Kim Clijsters, buiten spel gezet door een vervelende schouderblessure, mocht tijdens die finale prins Filip van tekst en uitleg voorzien. Dit jaar kan ze op de baan voordoen hoe het spelletje gespeeld wordt. Beide meisjes hebben alleszins publiciteit voor henzelf én het toernooi gemaakt tijdens hun verblijf in het verre Australië. In de eindstrijd van de vorige editie had de meest ranke van de twee Williams-zusjes meer dan haar handen vol met onze Justine. Toch mocht ze na haar overwinning het diamanten racket in handen nemen, waarbij haar ogen even hard fonkelden als de steentjes op het sportjuweel. In tijden dat de vrouwelijke toppers niet meer geprikkeld worden door een grotere prijzenpot of een auto meer of minder, is zo'n specifiek cadeau wel nog een reden om er harder tegenaan te gaan. Drie keer in vijf jaar moet ze het kleinood weten te winnen om het definitief aan haar verzameling trofeeën te kunnen toevoegen. Venus blijft dan ook de te kloppen dame op de Proximus Diamond Games. Met haar mokerservice - snelheden rond de tweehonderd kilometer per uur kunnen verwacht worden - en haar reikwijdte zal men van goeden huize moeten zijn om het nummer twee van de wereld op de snelle, paarse ondergrond te verslaan. Gelukkig hebben onze twee Belgische vertegenwoordigers heel wat in huis om het de grootste Williams moeilijk te maken. Henin toonde in de vorige editie al dat ze met de steun van het publiek boven zichzelf kan uitgroeien en winstmogelijkheden heeft. Het gewicht van een te verdedigen finale anderzijds kan wel voor extra ballast zorgen. Ook de aanwezigheid van haar vriendin/rivale Clijsters zal misschien voor wat supplementaire prestatiedruk zorgen. De Limburgse heeft minder problemen met die interene concurrentie en hoeft zich alleszins al geen zorgen te maken over haar ranking. Niet dat Kim daar lang bij stilstaat, maar het is toch altijd aangenaam om te weten dat de speelsters net voor en net na jou op de wereldranglijst heel wat kostbare punten te verdedigen hebben, terwijl je zelf in een zetel kan tennissen.Dat laatste lijkt ze trouwens te doen sinds het jaarbegin. Clijsters trippelt over de baan als nooit tevoren en haalt halsbrekende toeren uit om zoveel mogelijk ballen te recupereren. Ze is de ultieme favoriete voor de titel in de Sinjorenstad. Met een volgepakt huis achter haar en haar onverzettelijke wil zou ze graag haar afwezigheid van vorig jaar goedmaken voor het Belgische publiek. Een blessurevrije Clijsters is zeker tennistiek het nummer twee van de wereld waard. Het zou mooi zijn mocht ze dat kunnen bewijzen in haar eigen achtertuin. Maar dan zullen er, op weg naar een droomfinale, nog enkele obstakels moeten worden genomen. Van Amélie Mauresmo valt waarschijnlijk nog niet veel te vrezen. De Française (nummer zeven van de wereld) heeft pas deze week de competitie hervat en staat niet echt bekend als een snelle starter. Uit roulatie met een vervelende knieblessure sinds oktober vorig jaar zal de juffrouw met de imposante stijl waarschijnlijk wel supergemotiveerd aantreden, maar of dat voldoende zal zijn om haar gebrek aan wedstrijdritme te camoufleren, moet blijken. Meer gevaar kan er komen van Daniela Hantuchova. The Legs from Slovakia, zoals ze ook wel genoemd wordt, is de rijzende ster aan het tennisfirmament. Op de website van de Australian Open nam ze met glans de rol van tennis babe over van een sportief ondermaatse Kournikova. Het hoge aantal hits op het internet heeft ze niet enkel te danken aan haar schier eindeloze benen, maar zeker ook aan haar tennis : fris van de lever met erg aanvallende impulsen. Hantuchova is een meisje voor de toekomst, maar mist nog een beetje body en inhoud om nu al constant te kunnen wedijveren met de absolute top. Maar ze blijft altijd leuk om naar te kijken, zelfs als ze slecht tennis speelt. Jelena Dokic hebben we al een tijdje niet meer gezien. De Joegoslavische liet het Australische luik van de tour aan zich voorbijgaan vanwege haar dispuut met de lokale tennisfederatie. Haar eerste optreden in Antwerpen zal ook voor haar een beetje zoeken worden, maar puur op klasse mag de dochter van excentrieke vader Damir bij de favorieten gerekend worden. Afwachten wordt het of het nummer vijf van de plaatsingslijst voldoende training in de stevige benen heeft om de strijd met de andere hardhitters aan te gaan. Qua krachtpatserij kan ze vrij vlot mee met de rest van de tennistop, maar haar beweeglijkheid en gevoeligheid voor blessures spelen een sleutelrol in de verdere uitbouw van haar loopbaan. Normaal gezien komt de eindwinnares uit dit kransje kanshebbers en speelt de rest van het peloton voor een eervolle vermelding in de annalen. Maar verrassingen, hoewel uiterst zeldzaam in het vrouwentennis, kunnen altijd voorkomen. Daar zal dan Patty Schnyder voor moeten zorgen. De Zwitserse kwam de laatste jaren vaker in het nieuws via haar relaties met een wereldvreemde goeroe en een veroordeeld fraudeur, dan met haar tennisprestaties. Toch is ze ondertussen haast geruisloos opgerukt naar een vijftiende stek in de rankings. Met haar verraderlijke linkshandige slagen kan ze het op een goede dag iedereen lastig maken. Vorig jaar raakte ze in Antwerpen tot in de halve finales, dus kent ze de paarse omgeving vrij goed. Stevenson, Dechy en Shaughnessy zijn andere meisjes die dicht bij de top aanleunen en zeker voor leuk weerwerk kunnen zorgen. Dat laatste verwacht men ook van de twee wildcards, geschonken aan Els Callens en Elke Clijsters. De eerste speelt op het einde van haar carrière beter tennis dan ooit. Ze geniet van elk gloriemoment dat ze nog kan meepikken. De laatste zit in een heel andere situatie : zij zal waarschijnlijk blij zijn dat ze even kan ontsnappen uit de harde jungle van de opstaptoernooitjes, waarlangs ze probeert uit de schaduw van haar grote zus te klimmen. Aan Kim Clijsters en Justine Henin om al deze tegenstand vakkundig op te ruimen en tennisminnend België waar voor zijn geld te geven. Dat publiek is er trouwens reeds helemaal klaar voor. Nu al zijn er meer tickets verkocht dan voor de hele vorige editie. Ook tijdens de finale, waarin we hopelijk zoveel mogelijk landgenotes zullen aantreffen, zal er geen zitje onbezet blijven. Eigenlijk mogen we nu al spreken over een gigantisch succes en een parel op de kroon van de Belgische tennissport. Met twee speelsters in de topvier van de wereld schittert die als nooit tevoren. Maak het met uw eigen ogen mee.door Filip DewulfHantuchova blijft leuk om naar te kijken, zelfs als ze slecht tennist.