U bent dokter. Wat precies is uw specialisatie ?

Revalidatie in de fysische geneeskunde. Sinds 25 jaar ben ik de belangrijkste medewerker op de dienst traumatologie van een ziekenhuis. Ik werk samen met vijf dokters en een dertigtal kinesisten en ergotherapeuten. Wij houden ons bezig met bewegingsmoeilijkheden en alle revalidaties ten gevolge van ongevallen. Ik werk halftijds, maar zou de geneeskunde nooit kunnen verlaten. Elke dag ben ik in het ziekenhuis. Wat ik daar zie, helpt me om de problemen in het voetbal te relativeren. Wat betekent een blessure bij een voetballer nog vergeleken met een motorrijder die verlamd is...

Revalidatie in de fysische geneeskunde. Sinds 25 jaar ben ik de belangrijkste medewerker op de dienst traumatologie van een ziekenhuis. Ik werk samen met vijf dokters en een dertigtal kinesisten en ergotherapeuten. Wij houden ons bezig met bewegingsmoeilijkheden en alle revalidaties ten gevolge van ongevallen. Ik werk halftijds, maar zou de geneeskunde nooit kunnen verlaten. Elke dag ben ik in het ziekenhuis. Wat ik daar zie, helpt me om de problemen in het voetbal te relativeren. Wat betekent een blessure bij een voetballer nog vergeleken met een motorrijder die verlamd is aan armen en benen en vecht voor zijn herstel ? Neen. Wij zijn heel complementair. Ze is veel praktischer dan ik. Ze is manager van dat allemaal (wijst naar het huis en de tuin) en ik ben haar daar dankbaar voor, want mijn thuis is heel belangrijk voor mij. Ons huis dateert uit de 17de eeuw en is gedurende twee jaar steen per steen en dakpan per dakpan gerenoveerd. Ze doet, met uitzondering van de zware werken, alles alleen in de tuin. Ze is onvermoeibaar. Bovendien beheert ze mijn secretariaat, bekijkt de post en de uitnodigingen. Ze houdt er niet van om in de schijnwerpers te staan, maar ze is mij ontzettend dierbaar. Wij zijn allebei Bruggelingen en eigenlijk heel chauvinistisch. Onze ouders en grootouders zijn eveneens in deze stad geboren. Toch houdt onze liefde voor deze stad ons niet tegen om van Afrika en zijn levensvreugde te houden. Ik denk dat mijn vrouw Brugge alleen zou willen verlaten voor Australië. Parijs, maar vraag me niet waarom. Ik heb de werken van André Castello over de geschiedenis van Frankrijk gelezen. Het tijdperk dat zich uitstrekt van Louis XIII tot en met de Franse Revolutie is buitengewoon boeiend. Ik interesseer me ook voor de geschiedenis van Vlaanderen. De muziek. Vóór ik overgestapt ben naar de piano, heb ik accordeon gespeeld. Tot mijn vader het beu was mij te moeten aanhoren. Als student speelde ik in een restaurant om wat zakgeld te verdienen. De muziek is mijn anti-stress. Ik speel graag Chopin, luister naar Rachmaninov en ben zonder twijfel de enige Belg die van Paganini houdt. In de auto luister ik naar Charles Aznavour. Zij hebben een klassieke opleiding gekregen. Pieter is sinds een jaar dokter en doet een specialisatie in orthopedie. In de humaniora heeft hij Latijn-Wiskunde gedaan. Isabelle heeft gekozen voor Latijn-Moderne talen. Ze is juriste, maar heeft geen zin om voor het gerecht te werken. Zij is voorzitster geweest van de culturele activiteiten voor Leuven en voor Brugge 2002. Momenteel is ze directrice van het nieuwe concertgebouw in Brugge, wat haar toelaat om, net zoals bij mij, haar twee passies te combineren. Ja. We zijn trouwens zojuist samen op vakantie naar Portugal geweest, mijn vrouw, onze kinderen, onze schoondochter en ik. Een mooie gelegenheid om die band van nu toch al ruim dertig jaar te vieren.door Pascale Piérard