Na 25 jaar aan de balie bent u nu algemeen directeur van Standard. Heeft die beslissing uw leven ingrijpend veranderd ?

Laat ons zeggen dat het een tienerdroom is die uitkomt (lacht). In plaats van een nieuwe liefde te nemen, keer ik terug naar een oude ! Ik was immers al advocaat van Standard. Ik was op een keerpunt in mijn leven gekomen, het was nu of nooit. Standard sprak me een eerste keer aan in september en dan nog eens in november, december. Mijn nieuwe functie neemt heel wat tijd in beslag. Daardoor kan ik in de toekomst mijn belangrijkste cliënten niet meer verdedigen. Een halve dag per week doceer ik wel nog een cursus handelsrecht in de tweede kandidatuur. Deze maand moet ik drie verhandelingen lezen en, toeval of niet, ...

Laat ons zeggen dat het een tienerdroom is die uitkomt (lacht). In plaats van een nieuwe liefde te nemen, keer ik terug naar een oude ! Ik was immers al advocaat van Standard. Ik was op een keerpunt in mijn leven gekomen, het was nu of nooit. Standard sprak me een eerste keer aan in september en dan nog eens in november, december. Mijn nieuwe functie neemt heel wat tijd in beslag. Daardoor kan ik in de toekomst mijn belangrijkste cliënten niet meer verdedigen. Een halve dag per week doceer ik wel nog een cursus handelsrecht in de tweede kandidatuur. Deze maand moet ik drie verhandelingen lezen en, toeval of niet, maar één ervan gaat over de problematiek van de tv-rechten en een andere over het imago van Standard. Het is een heel jaloers milieu. Mijn vrouw en ik waren partners. Zij is erin geslaagd om in drie maanden tijd de dossiers af te ronden om het aantal misnoegde cliënten te beperken en te verhinderen dat ze een andere advocaat in de arm namen. Bepaalde opmerkingen van collega's hebben haar echter diep geraakt. Anderen zijn dan weer heel begrijpend geweest. Meester Misson, met wie ik vaak in aanvaring ben geweest, heeft me een heel vriendelijk woordje gestuurd. Wij hebben tien paarden, een vrij agressieve waakhond en een klein hondje, en acht katten die erop getraind zijn muizen te vangen. Onlangs hebben we een paard van het slachthuis gered. Meestal kopen we jonge paarden om te dresseren. Op die manier kost het paardrijden ons geen fortuin. Van Dominique. Zij is zelf heel jong begonnen, heeft mij overtuigd en stond erop dat Samuel (20 jaar nu, nvdr) er op z'n vierde ook mee begon. (Dominique : "Ik wilde hem weghouden van het voetbal, maar daar word ik nu voor gestraft.") Hij combineert nu het paardrijden met zijn studies communicatie, optie film. Hij doet veel stages. U ziet die videocassettes van Jean D'Orgeics, een groot ruiter uit de jaren '40. Hij is ondertussen de tachtig voorbij, maar blijft de wereld rondzwerven. Samuel heeft hem gefilmd in het kader van zijn opleiding. D'Orgeics neemt deel aan internationale jumpings voor senioren en hij doet dat met meer succes dan hij zelf zal toegeven. Er zijn maar weinig jongeren die hun neus aan het venster steken. De federatie organiseert natuurlijk het kampioenschap van België en een andere belangrijke proef in juni, maar dan wel in volle blok ! Ik ben wereldkampioen voetbal geweest met de balie van Luik in 1983. Ik scoorde in de halve finales tegen Düsseldorf. Vanmorgen heb ik een ritje te paard gemaakt. Wij vergezellen Samuel natuurlijk ook op zijn wedstrijden. Dat is trouwens de reden waarom ik mijn rijbewijs voor een vrachtwagen heb moeten behalen ! Tijdens een wedstrijd in Normandië hield Standard me ooit eens per telefoon op de hoogte van de score. Wij gaan graag met vrienden naar kleine, eenvoudige, gastvrije restaurants. Gastronomie is niet echt aan ons besteed. Onlangs zijn we naar een Arabisch restaurant in Outremeuse geweest. Er was helemaal geen alcohol, maar wát een sfeer, met Arabische muziek en alles... We gaan op vakantie naar de Moezel en daarna naar Aix-en-Provence. Wij houden niet zo van verre bestemmingen. Op het programma : zwembad en film.door Pascale Piérard