Geboren op 25 januari 1969
...

Geboren op 25 januari 1969 Vriendin : Christine en haar drie kinderen Bas (18) en de eeneiige tweeling Lotte en Tessa (14) "Meestal mijn vriendin, maar ik doe het ook zelf. Wij houden nogal van properheid : hier wordt elke dag gestofzuigd en stof afgenomen. Noem ons gerust kuisfreaken. De twee jaar dat ik in Turkije speelde, stond ik er altijd alleen voor. Schoonmaken was daar mijn tijdverdrijf." "Nog altijd bij de post gewerkt. Ik ben zeven jaar facteur geweest in mijn dorp, Grobbendonk. Een fantastische job ! 's Winters hier en daar een borreltje drinken, veel sociaal contact... Het enige nadeel was het vroege opstaan 's morgens. Ik ben ook al vijftien jaar lid van de vrijwillige brandweer van Grobbendonk, nu in de hoedanigheid van sergeant. Door die leidinggevende functie ben ik bijna dagelijks in de kazerne. Momenteel volg ik op donderdag en op zaterdagochtend een cursus voor onderluitenant. De brandweer is dé grote passie in mijn leven. Sommige clubleiders hebben daar wel eens vragen bij gesteld, maar het was te nemen of te laten : de brandweer en Patrick Nys horen bij elkaar. Het is al gebeurd dat ik de nacht voor een wedstrijd niet sliep wegens een oproep, maar dat risico neem je erbij. Ik denk dat het nog nooit op mijn prestaties heeft gewogen." "Weet ik nog heel goed : de eerste keer dat ik ging trainen. Mijn pa was doelman, net als mijn grootvader. Ik vertrok met de fiets naar de training en mijn pa zei : 'Je gaat niét in de goal staan !' Ik kwam thuis en mijn pa vroeg : 'En, welke positie heb je gespeeld ?' 'In de goal', antwoordde ik. Mijn ouders hebben dat achteraf nog vaak opgerakeld, waardoor ik het onmogelijk kan vergeten.""Alle mensen die zich elke dag inzetten voor anderen, alle mensen die elke dag gaan werken. Het leven zit vol stress, iedereen werkt dag en nacht om rond te komen en ik vind dat iedereen op de een of andere manier wel te bewonderen is. Er zijn weinig mensen voor wie ik geen respect heb. Als kind had ik Sepp Maier als idool, Jacky Munaron ook. Wat Tom Boonen en Kim Clijsters doen, is prachtig, maar het zijn ook mediafiguren. Ik zoek het meestal bij de kleine man die elke dag keihard werkt om toch maar een eigen huis te kunnen hebben." "Toch wel. In het weekend durft het wel eens de spuigaten uit te lopen. Dan geef ik veel uit aan kledij - daar word ik door onze opgroeiende kinderen toch in meegezogen - en aan restaurantbezoek. Of ik ga naar Vosselaar kijken, in tweede provinciale, en dan wordt het wel eens laat. Dan wordt er niet naar de centjes gekeken, maar naar de gezelligheid.""Doe maar sterrenhotel. Ik ben niet echt avontuurlijk aangelegd. Ik kom uit een familie waar alleen de vader ging werken. We hadden het niet te breed. Mijn ouders lieten me toch naar het atheneum in Lier gaan en daar zag ik mensen die wél veel geld hadden. Door het voetbal én door Turkije heb ik dat zelf ook afgedwongen. Nu kan ik me die luxe ook permitteren.""Waarom moeten sommige mensen zo jong sterven ? Ik heb nogal wat mensen in mijn omgeving die de laatste jaren gestorven zijn. Je hoort tegenwoordig zo vaak van jonge mensen die naar de dokter gaan en kanker blijken te hebben : onlangs nog een vriend van mijn zoon, zeventien jaar. Dat raakt mij. Ik ben een gevoelig mens, heb gauw hartenpijn. Begrafenissen ontroeren me. Ik ben ook heel gelovig : als ik kan, zit ik op zaterdagavond om zes uur in de mis. Het leven is niet alleen voetbal.""Dat ik iets meer aan mijn familie zou denken. Ik kan heel lief zijn, maar daarna snel ook weer hard uit de hoek komen. Mijn vriendin zegt vaak dat ik van de oude stempel ben, omdat ik de kinderen vrij kort durf te houden. Maar ik denk dat ze daardoor in de toekomst beter gewapend zullen zijn in het leven."JAN HAUSPIE'DE BRANDWEER IS DE GROTE PASSIE IN MIJN LEVEN.'