Leeftijd : 41 jaar
...

Leeftijd : 41 jaar Positie : centrale verdediger, verdedigende middenvelder. Clubs : Olmen (1971/76), Beringen (1976/85), Antwerp (1985/96), Wester-lo (1996/97), Turnhout (1997/99), Beringen (1999/01). Palmares : promotie naar eerste klasse met Beringen en Westerlo ; beker van België met Antwerp in 1992 (finale tegen KV Mechelen) ; Europacup-2-finale met Antwerp in 1993 (verloren tegen Parma). Mooiste herinnering : "De promotie met Westerlo naar de hoogste klasse. We speelden een heel seizoen voor de titel, 34 matchen lang, en lagen lange tijd met Beveren op kop. Maar in de laatste twee matchen gaven we die positie uit handen, zodat we aangewezen waren op de eindronde. De laatste match op Waregem moesten we winnen. De ontlading na die zege was bijzonder groot. Het klinkt heel vreemd, maar daarmee vergeleken was de kick van de Europacupfinale op Wembley niks." Slechtste herinnering : "Mijn zes operaties en uiteraard de dood van mijn ploegmaat Kurt Vangompel bij Antwerp. We reden elke dag samen. Hij zou zich een cabrio aanschaffen. Nadat we al enkele keren vergeefs op zoek waren geweest, meldde hij op een avond fier dat hij er met zijn vader toch één gevonden had. Samen met een neef van hem, die aan het stuur zat, ging hij zijn nieuwe wagen halen. Onderweg sloegen ze te pletter door aquaplaning. Kurt was een ongelofelijk rustige jongen en bijzonder getalenteerd. Ik heb nog heel vaak contact met zijn ouders." Beste trainer : " Walter Meeuws omdat hij ons geweldig wist te motiveren, en Arie Haan, die tactisch en technisch heel sterk was." Slechtste trainer : "Ik heb nogal wat problemen gehad met Dimitri Davidovic. Die moest me na één van mijn operaties niet meer en liet me botweg vallen." Beste generatiegenoot : " Preben Larsen en Ralph Edström. Ik heb nog de tijd meegemaakt van de grote en klasrijke aanvallers in de Belgische competitie. Maar ik had mijn generatie tegen. Als jeugdspeler doorliep ik alle reeksen van de nationale ploeg, maar voor de A-kern kwam ik nooit in aanmerking. Enkel toen Luc Millecamps aan stoppen dacht, werd mijn naam genoemd, maar ik was máár van Beringen." Vervelendste tegenstander : " Erwin Vandenbergh. Die zag je negenentachtig minuten niet en in de negentigste prikte hij er één tegen de netten. Hij liep niet veel, maar zag wel alles."