Leeftijd : 34 jaar
...

Leeftijd : 34 jaar Positie : aanvaller Clubs : Denderzonen Pamel (1977/79), Anderlecht (1979/88), Ra- cing Mechelen (1988/90), Standard (1990/94), KV Mechelen (1994/95), Guimaraes (zes maanden in 1995/96), Denderleeuw (zes maanden in 1996), Maritimo Funchal (1996/2000), Dender- leeuw (2000/02), nu tweede jaar als trainer van Geraardsbergen (eerste provinciale Oost-Vlaanderen). Palmares : beker met Standard (1993) ; twee keer vice-kampioen met Standard (1992 en '93). Mooiste herinnering : "De bekerwinst met Standard tegen Sporting Charleroi op het veld van Anderlecht. Ik weet niet hoeveel bruggen precies er over de autosnelweg van Brussel naar Luik liggen, maar op onze terugreis stonden ze vol supporters met spandoeken. Uniek." Slechtste herinnering : "Mijn zware blessures. Ik ben vier keer aan de kruisbanden van de knie geopereerd. Ook mijn motorongeval waardoor ik bij Guimaraes niet aan spelen ben toegekomen. De administratieve rompslomp van die zaak achtervolgt me nog altijd. Ik was helemaal in mijn recht, maar heb tot dusver nog niks van de verzekering teruggetrokken. Mijn rechterknie was zo goed als naar de vaantjes. Na tien maanden revalidatie moest ik opnieuw leren stappen. Pas lang nadien heeft dokter Martens mij verteld dat er nog maar vijftig procent was dat ik zou kunnen voetballen." Beste trainer : "Ik heb met mijn trainers veel geluk gehad. Allemaal klasbakken met als uitschieters Arie Haan en René Vandereycken. Ook aan Rik Pauwels bij Racing Mechelen bewaar ik zeer goede herinneringen. In Portugal stak Inacio (Maritimo Funchal) erboven uit. Keihard en ik lag er vaak mee in de clinch, maar achteraf bekeken een heel goeie trainer." Slechtste trainer : "De opvolger van Inacio bij Maritimo, zijn naam ben ik vergeten." Beste generatiegenoot : " André Cruz wegens zijn traptechniek, kopspel en defensieve kwaliteiten. Hij was keihard. Daarnaast Frans van Rooij, een absolute topper. Kon alles, maar haalde te weinig uit zijn carrière." Vervelendste tegenstander : "Zoals vele aanvallers van mijn generatie vond ik Moreno Giusto van Club Luik de vuilste. Hij was één van de weinigen van wie ik echt schrik had. Tegen Graeme Rutjes speelde ik ook niet graag. Die was veel te slim, voelde perfect aan welke beweging een aanvaller ging maken en wist daar heel goed op te anticiperen."