Twee keer Messias in luttele weken tijd. Zijn reputatie ging Sergio Conceiçao vooraf, maar in Luik geldt dat intussen veeleer als een nadeel. Voor reputaties hebben de supporters van Standard een zekere gevoelloosheid gekweekt. Ze zagen op Sclessin al zoveel sterren verbleken. Toch lagen de verwachtingen in het geval van Conceiçao nog eens hoog gespannen en de Portugees stelde niet teleur. Toen hij geblesseerd uitviel, zakten, bijna synchroon, de resultaten van de Rouches in elkaar. Zodat zijn rentree in het team met enthousiasme werd begroet - al kon Conceiçao bij zijn comeback het tij niet keren tegen Club Brugge.
...

Twee keer Messias in luttele weken tijd. Zijn reputatie ging Sergio Conceiçao vooraf, maar in Luik geldt dat intussen veeleer als een nadeel. Voor reputaties hebben de supporters van Standard een zekere gevoelloosheid gekweekt. Ze zagen op Sclessin al zoveel sterren verbleken. Toch lagen de verwachtingen in het geval van Conceiçao nog eens hoog gespannen en de Portugees stelde niet teleur. Toen hij geblesseerd uitviel, zakten, bijna synchroon, de resultaten van de Rouches in elkaar. Zodat zijn rentree in het team met enthousiasme werd begroet - al kon Conceiçao bij zijn comeback het tij niet keren tegen Club Brugge. Hij haast zich om zijn inbreng te minimaliseren. Conceiçao : "Ik heb bij Standard een groep uitstekende voetballers gevonden. Wat ik deze groep kan bijbrengen, is ervaring en, misschien, een bepaalde mentaliteit. Het dient tot niets om Anderlecht te kloppen als we de volgende match verliezen tegen een bescheiden tegenstander. Ook al gebeurt dat in een uitwedstrijd. Dat zou eigenlijk geen excuus mogen zijn. Het is een kwestie van mentaliteit. Zeer belangrijk, want louter op basis van techniek en fysiek maak je zelden nog het verschil. Wat daaraan toegevoegd moet worden, is de persoonlijkheid van een ploeg. De zin voor verantwoordelijkheid ook. Die instelling is een voorwaarde om continuïteit te bereiken. Standard zou zijn uitwedstrijden moeten aanvatten zonder schrik om zijn rol van favoriet te vertolken. We moeten op dat veld stappen in het besef dat wij over de betere ploeg beschikken en onze tegenstanders duidelijk maken dat wij gekomen zijn om ze te overwinnen. Het is die mentaliteit die ik op mijn ploegmaats wil overbrengen. Let wel, ik niet alleen. Ook andere spelers met ervaring, zoals Wamberto, Vedran Runje, Eric Deflandre en Ivica Dragutinovic zijn daarmee bezig. Mogelijk valt het bij mij beter op omdat ik meer praat dan de anderen." Zijn mond staat inderdaad niet stil. In de geciteerde topper tegen Anderlecht zag men Conceiçao zelfs inpraten op Jonathan Walasiak toen die werd vervangen. Lachend : "Ik maande hem aan om trager van het veld te stappen. Alleszins traag genoeg om de trainer de kans te geven zijn consignes mee te geven aan de speler die inviel." Op een ander moment wandelde hij helemaal naar de andere kant van het veld om Runje iets in het oor te gieten. "Er gaapte in de tweede helft een kloof tussen onze verdediging, die te veel bleef hangen, en ons middenveld, dat te veel naar voren schoof. Ik vind het normaal dat ik zoiets signaleer en Vedran was in dit geval de man die dat vanuit zijn doel kon dirigeren en commanderen." En van welke taal bedient hij zich dan tijdens deze gesprekken ? Conceiçao : "Een beetje Frans, een beetje Italiaans en veel gebaren. Je hebt in het voetbal geen woordenvloed nodig om de boodschap over te brengen."Zijn kennismaking met het Belgisch voetbal herinnert Sergio Conceiçao zich nog levendig. Op 22 augustus viel hij in de 67e minuut in tijdens de uitwedstrijd van Standard tegen Club Brugge. Elf minuten later kreeg hij een rode kaart voor de neus gezwaaid. "Dat is me in mijn carrière twee of hooguit drie keer overkomen. Zeker niet méér. Dat was toch wel pijnlijk, maar ik was uitermate nerveus toen ik inviel. Daar heb ik nochtans zelden last van. Gemotiveerd ben ik altijd, maar zenuwachtig ? Nee. Toch vraag ik me af waarom de scheidsrechter meteen rood trok. Als ik dan denk aan de wedstrijd van twee weken later tegen Racing Genk. Toen kreeg ik zo'n brutale schop tegen mijn knie dat ik dacht dat die zou ontploffen. En Wamberto werd er toen op een smerige manier uitgetrapt en moest wekenlang aan de kant blijven. Voor de daders van die aanslagen haalde de scheidsrechter niet eens geel uit zijn zak. Terwijl ik rood kreeg na het uitdelen van een lichte duw omdat ik vlug een vrijschop wilde trappen. Dat is de redelijkheid voorbij. Scheidsrechters zijn ook maar mensen en kunnen zich vergissen. Ik hoop dat meneer Vervecken intussen beseft dat hij zich heeft vergist. Misschien is dat nog het belangrijkste. En voor de rest heb je overal goede en slechte scheidsrechters. Dat is overal hetzelfde." Of hij niet wist dat je op de Belgische voetbalvelden wordt verondersteld het signaal van de referee af te wachten alvorens een vrijschop te trappen ? Conceiçao zucht eens. "In alle landen bestaat de trend om het spel bij een vrijschop vlug te hervatten. Blijkbaar doet België daar niet aan mee. Het Belgische voetbal is wat ik zou noemen welopgevoed. Naar het beeld van het leven in België, dat meer dan elders gereglementeerd wordt. Zelf vind ik dat het het Belgisch voetbal wat aan sluwheid ontbreekt. Het is niet doortrapt genoeg. Er steekt, zo stel ik vast, in het Belgisch voetbal een zekere agressiviteit. Ik zie veel loopvermogen, de drang om zichzelf te overtreffen ook. Maar het gebeurt vaak onbesuisd. Ik geef een voorbeeld : als je in Italië een voorzet veinst zonder hem te trappen, schakel je zelden een verdediger uit. Daar trappen ze niet in die val. Hier zet je de meeste verdedigers wel op het verkeerde been met zo een simpele beweging. Voetballers zijn hier moedig en ze gaan tot het uiterste, maar in technisch opzicht laat het vaak wat te wensen over."Een en ander betekent niet dat Conceiçao het Belgisch voetbal zou misprijzen. "Technisch haalt jullie voetbal niet het niveau van het voetbal in Italië en Spanje, maar Belgische ploegen spelen goed georganiseerd en ze gaan er negentig minuten lang voor. Je hebt nooit met ze gedaan."De recente uitslagen van de Belgische teams in het Europees voetbal wijzen nochtans in een andere richting. Conceiçao zoekt naar een verklaring. "Want ik begrijp het eigenlijk ook niet goed. De Belgische competitie is een moeilijke competitie, en dat meen ik. Om te winnen van teams als La Louvière en Gent moet je de mouwen opstropen. Dat gaat heus niet vanzelf. Ik heb de indruk dat de Belgische teams veel van hun mogelijkheden verliezen zodra ze in Europa aan de slag moeten. Dan schakelen ze in hun voetbal hun eigen kwaliteiten uit. Dan zit je te kijken naar ploegen zonder persoonlijkheid."Soms is er ook brute pech mee gemoeid, voegt hij eraan toe. "Ik moet niet eens ver zoeken naar een voorbeeld : onze eigen Europese bekerwedstrijd tegen Steaua Boekarest. We hadden daar op voorsprong moeten komen maar in plaats daarvan scoorde Dragutinovic tegen zijn eigen kamp. En dat net in zo een typische wedstrijd waarin je gewaar werd : wie de score opent, wint hier."Met een tekort aan fysieke capaciteiten heeft het volgens Conceiçao niet te maken. "Integendeel, fysieke kracht is net een van de grote kwaliteiten van het Belgisch voetbal. Maar op basis van fysieke kracht win je nog weinig wedstrijden. In alle landen waar ik al gevoetbald heb, lopen de trainingsmethoden min of meer parallel. Voetbal is overal hetzelfde. In de jaren zestig en zeventig had je nog ploegen als Milan of Benfica waarvan je je afvroeg waarom ze zoveel sterker waren dan andere. Nu zijn er geen geheimen meer. Het verschil tussen de teams wordt nu vooral gemaakt door de klasse van individuele spelers."Conceiçao wil zich niet aan pessimisme bezondigen. Zelfs de Europese toekomst van Standard oogt rooskleurig, meent hij. "We hebben alleszins de middelen om bij de eerste drie van onze groep te eindigen." En uit de eerste drie van het Belgisch voetbal zou Standard nooit mogen wegvallen. Maar dan moet wel dat gebrek aan continuïteit eruit, herhaalt Conceiçao. "Je merkt die mentaliteit ook bij sommige supporters. Na de zege tegen Anderlecht leek voor sommige fans het seizoen niet meer stuk te kunnen. Ik vind zo een instelling getuigen van een gebrek aan ambitie."Gelukkig zijn niet alle supporters zo kortzichtig. "Het publiek van Standard is een van de grote wapens van deze club. Zoals de supporters hun ploeg vooruit stuwen, dat is indrukwekkend. Die mensen wachten nu al twintig jaar op een prijs. Zij verdienen dat het team iets voor hen doet, want ik sprak daarnet wel over de topdrie, maar de meeste supporters willen ons zien strijden voor de titel of op zijn minst een plaats in de Champions League. Ik beschouw dat als een legitieme ambitie. Deze club wordt prima georganiseerd en heeft op dat vlak van geen enkele andere club lessen te leren. En we hebben een brede spelerskern van goede voetballers, met een goede mix van techniek en fysiek. Nogmaals, de mentaliteit kan nog beter. Als als we die kunnen opkrikken, dan heeft Standard een ploeg die niet hoog genoeg kan mikken."door Nicolas Ribaudo'De supporters van Standard dromen terecht van de titel en de Champions League.''Het Belgische voetbal mist een dosis sluwheid.'