Peter Van Houdt : "Het overgrote deel van de truitjes die ik al verzamelde, gaan terug naar de tijd dat ik in de Bundesliga voetbalde. Je ontkomt er gewoon niet aan. Want in tegenstelling tot de Belgische competitie bestaat er daar sinds jaren een traditie om na elke wedstrijd, niet alleen Europees maar ook in de competitie, van shirt te wisselen. Ik speelde in totaal zes seizoenen in Duitsland, eerst bij Borussia Mönchengladbach en later bij MSV Duisburg, waardoor ik ondertussen kan terugvallen op een uitgebreide collectie. Daar zitten exempl...

Peter Van Houdt : "Het overgrote deel van de truitjes die ik al verzamelde, gaan terug naar de tijd dat ik in de Bundesliga voetbalde. Je ontkomt er gewoon niet aan. Want in tegenstelling tot de Belgische competitie bestaat er daar sinds jaren een traditie om na elke wedstrijd, niet alleen Europees maar ook in de competitie, van shirt te wisselen. Ik speelde in totaal zes seizoenen in Duitsland, eerst bij Borussia Mönchengladbach en later bij MSV Duisburg, waardoor ik ondertussen kan terugvallen op een uitgebreide collectie. Daar zitten exemplaren tussen van meer prestigieuze teams, zoals Bayern München, maar ook minder aansprekende ploegen, bijvoorbeeld VfL Bochum en Energie Cottbus. Ik vulde mijn verzameling wel niet systematisch aan, want in de meeste gevallen stond je toch altijd tegenover dezelfde rechtstreekse tegenstander. "Dat verklaart ook waarom ik van Bayern maar één shirt heb. Ik werd altijd van kortbij op de huid gezeten door de Ghanese mandekker Samuel Kuffour. Hij was een van de beste verdedigers waartegen ik ooit speelde. Daarom ben ik blij dat ik van hem een shirt kreeg. Maar het was bijvoorbeeld ook leuk om er eentje te vragen aan een oude bekende. Zo ruilde ik mijn truitje met Sunday Oliseh, toen hij voor Borussia Dortmund uitkwam. Ik kende de Nigeriaanse verdedigende middenvelder nog van bij Club Luik. Hij legde toch een mooi parcours af, bij topclubs in Nederland (Ajax), Italië (Juventus) en Duitsland (Borussia Dortmund). Het blijft daarom jammer dat zijn loopbaan zo abrupt werd afgebroken vorig seizoen bij RC Genk. "Van alle shirts die ik bewaarde, ligt dat van Marc Wilmots me het nauwst aan het hart. Ik speelde toen nog in Nederland, bij Roda JC, mijn eerste buitenlandse werkgever. In de UEFA Cup, tijdens het seizoen 1996/97, kregen we bij de loting Schalke 04 als opponent voorgeschoteld. Wilmots was toen dé ster en dé sterkhouder van die ploeg, de speler die het team echt op sleeptouw nam. We verloren in Gelsenkirchen kansloos met 3-0, thuis sleepten we een 2-2-gelijkspel uit de brand. Het krijgt nog meer belang als je weet dat Wilmots dat seizoen de finale van de UEFA Cup won. Zijn treffer had een belangrijke waarde, want in de strafschoppenreeks, na tweemaal 1-0, won Schalke 04 met 4-1 van Inter. "Het truitje van Wilmots is voor mij een soort van relikwie, want hij was altijd mijn idool. Tijdens mijn jeugdjaren was ik zijn eerste supporter. Hij was ongelofelijk populair, lange tijd het boegbeeld van onze club. Net als ik doorliep hij ook alle jeugdreeksen van Sint-Truiden. Zijn loopbaan evenaren wordt moeilijk. Want hij haalde belangrijke prijzen, speelde echt aan de top van de Bundesliga. Maar ik ben ook tevreden dat ik van de Duitse competitie mocht proeven."BRUNO GOVERS