plus

Jacky Soleil
...

Jacky Soleil Toch nog even wachten voor we met ons Euromillionsformulier bij Jacky Mathijssen langsgaan, want voor elke uitgekomen voorspelling is er best ook wel een andere. En hij balanceert met zijn mind games vaak ook op de rand van wat niet meer hoort. Bailly of Cercle Brugge wat op stang jagen met fijne sneertjes, is slim én amusant, maar een Nederlandse scheidsrechter voor een match in Limburg subtiel in vraag stellen, is er dan weer over. Mathijssen moet nog leren, en dat is ook normaal, dat zijn woorden nu zwaarder wegen dan voorheen bij Sint-Truiden of Charleroi. Doseren is dus de boodschap. Los daarvan heeft hij nu al zijn kwaliteiten als trainer bij Club Brugge bewezen. Zijn eerste doel is al bereikt: Club Brugge knokt weer als vanouds en hij etaleert zijn aanpassingsvermogen en tactische souplesse. Want zijn oorspronkelijke plan overboord gegooid én Club Brugge valt ook aan. Het goeie voetbal is wel nog echt ver te zoeken en er is ook meeval mee gemoeid geweest, maar de metamorfose na vier maanden Mathijssen, daar kan je alvast niet meer naast kijken. Vakwerk, wij hadden het à voorspeld. Koen de Kakker Hoed af en een hoofse buiging voor Koen Persoons. Formidabele prestatie als de bezieler van de stunt van KV Mechelen. In geen tijd en schijnbaar moeiteloos het niveau van de eerste klasse opgepikt in een ploeg die onderin staat: dat is extra moeilijk. Feilloze techniek, grote balvastheid, goed positiespel, hard in de duels, sober en zuiver in het inspelen en wat een persoonlijkheid op het veld: voorop in de strijd, ook verbaal, nooit onder de indruk van de omstandigheden. Zijn fenomenale loopactie bij het tweede doelpunt op Sclessin was er een zoals absolute topspitsen die ook maken. Zijn beetje gebrek aan snelheid op de eerste meters kán een rem zijn voor een stap veel hogerop, maar kijk, zelfs daar gaat de - voor mij toch nog altijd wat te verregaande - vergelijking met Lucas Biglia op: slimheid compenseert snelheid. Onder voorbehoud van nog heel veel bevestigen toch al gezegd: misschien moet Philippe Collin eens een keer wat dichterbij naar Mechelen vliegen.Ivan De Blauw-Witte Wat een gemiste kans voor de kersverse voorzitter van de profliga om de initiële twijfels rond zijn cumul definitief te bannen. Ivan De Witte heeft duidelijk de druk onderschat die van overal wordt gezet als er verregaande beslissingen zitten aan te komen. Ik kan nog begrip opbrengen voor zijn zeer moeilijke positie, zeker als fijntjes de financiering van het levensnoodzakelijke stadionproject in vraag wordt gesteld, maar dat je als clubvoorzitter niet kan of wil beletten dat je eigen club aansluit bij een zeer kwalijke en vooral ook zeer domme demarche van een cowboy als Mogi Bayat richting Belgacom, is verbijsterend. Telenet en SBS applaudisseren nu nog voort. Uit de begrijpelijk giftige taal achteraf van Herman Wijnants blijkt dat het basisvertrouwen zwaar is geschonden. De profliga is welgeteld twee uur eensgezind geweest en dat is doodzonde: de beklimming van de col is pas ingezet en in de eerste bocht gaat het al mis. Maar goed, De Witte verdient zeker een herkansing, maar de steen ligt er nog: gelieve zich geen twee keer te stoten. Generaal Glen Alsof hij al twintig jaar in het vak zit, zo staat Glen De Boeck in de trainerswereld. Chapeau voor de manier waarop hij van Cercle een zelfverzekerde en positief voetballende ploeg heeft gemaakt. Hij is het prototype voor de moderne trainer, ook naast het veld: straalt overwicht uit, bespeelt de media en kent nu al de trucs om in de harde wereld overeind te blijven. Jammer dat hij zijn frustratie voor zijn gedwongen vertrek bij Anderlecht maar niet gekanaliseerd krijgt, want als je nu ook al de vleesgeworden discretie Ariël Jacobs beschuldigt van "commentaar te pas en te onpas", dan ben je verkeerd bezig. En intussen wordt in deze ook de geschiedenis herschreven, want Vercauteren eiste destijds gewoon een assistent, niet specifiek De Boeck. En het is Van Holsbeeck die dan De Boeck heeft gekozen omdat hij als geblesseerde speler toch betaald werd en vooral ook omdat hij in zijn kwaliteiten als trainer geloofde. Overigens was Franky Van der Elst met stip kandidaat nummer één bij Cercle, tot voorzitter Schotte bij zijn blauw-zwarte vrienden een zeer negatief beeld geschetst kreeg van Van der Elst. S Opgetekend door Jan Hauspie