plus: Luik is de standa(a)rd

Kunnen we dat nu dan afspreken: de beste ploeg, de beste spelers, de beste trainer, het beste voetbal en het beste publiek: Luik is dit seizoen de norm. De herfsttitel zou schoon gepast zijn en Cercle Brugge daarbij als een goede tweede, een beloning voor wie durft en positief voetbalt brengt. De laatdunkende taal uit Groot Brugge over de prestaties van Standard is jammerlijk misplaatst. Voor de eigen deur moet best nog veel vuiligheid geveegd worden, me dunkt. Met de meeval van Club had Standard nu ongeveer het maximum van de punten gehad. Diep in de winter geeft de ploeg nog altijd een behoorlijk frisse indruk, het voetbal is zuiver, snel en vol afwisseling. En de kern blijkt ook alweer wat breder dan gevreesd. De Rouches hebben alles: techniek, kracht, lengte, snelheid, intelligentie en overgave. En toch, helaas, veel geld inzetten op eindelijk een titel voor Standard blijft een risico. Straks is er toch...

Kunnen we dat nu dan afspreken: de beste ploeg, de beste spelers, de beste trainer, het beste voetbal en het beste publiek: Luik is dit seizoen de norm. De herfsttitel zou schoon gepast zijn en Cercle Brugge daarbij als een goede tweede, een beloning voor wie durft en positief voetbalt brengt. De laatdunkende taal uit Groot Brugge over de prestaties van Standard is jammerlijk misplaatst. Voor de eigen deur moet best nog veel vuiligheid geveegd worden, me dunkt. Met de meeval van Club had Standard nu ongeveer het maximum van de punten gehad. Diep in de winter geeft de ploeg nog altijd een behoorlijk frisse indruk, het voetbal is zuiver, snel en vol afwisseling. En de kern blijkt ook alweer wat breder dan gevreesd. De Rouches hebben alles: techniek, kracht, lengte, snelheid, intelligentie en overgave. En toch, helaas, veel geld inzetten op eindelijk een titel voor Standard blijft een risico. Straks is er toch weer de geschiedenis die een rol zal spelen. Bovendien speelt de ongecontroleerde Italiaanse wispelturigheid als een te grote, onzekere factor. Als het stof van een maand transferactiviteit is opgetrokken, wordt het weer bang koppen tellen daar in Luik. D'Onofrio doet ook al geen moeite om duidelijkheid te creëren rond de absolute sleutelfiguur van het huidige succes: Michel Preud'homme. Het lijkt soms wel alsof hij hem zelf naar Brussel zal voeren. Een beetje meer respect zou niet misstaan. De schoonheidsprijs houden we nog even in de kast, maar de metamorfose die Club Brugge na twee jaar duisternis heeft ondergaan, is toch opmerkelijk. Een pluim voor Jacky Mathijssen: hij heeft zijn zelfvertrouwen en zelfverzekerdheid in geen tijd overgeplant op zijn spelers. De honger, de overwinningsdrang en de winnaarsmentaliteit doen denken aan de beste Solliedperiode, waar Club dat ook had. Brugge straalt in elk geval weer wat uit. Het voetbal is bij momenten ook al beter, maar met nog veel te korte periodes en tot dan wordt Club Brugge blijkbaar ook goed gediend door kampioenengeluk. Dat moet echt ontmoedigend zijn voor de tegenstanders. In Roeselare had Brugge immers net zo goed kunnen verliezen. Dat Mathijssen in de late winning goal van Clement gerechtigheid zag, is wellicht een aparte vorm van humor. Dat hij waarnemers die zijn visie niet delen, gebrek aan eerlijkheid en objectiviteit aanwrijft, is helaas al minder om te lachen. Eerst dachten wij: chapeau voor (de helft van) de leden van het uitvoerend comité. Zij maken een abstractie van alle (negatieve) nevenaspecten van tweeënhalf jaar Vandereycken en erkennen het werk dat de bondscoach heeft verricht. Wij zeggen dat al langer. Ondanks de dramatisch slechte resultaten valt er veel positiefs te vertellen over deze nationale ploeg. En wij zeggen ook dat de coach de kans moet krijgen die hij verdient: een gooi doen naar een plaats op het WK 2010. Maar dan volgde al enige achterdochtigheid. Gewoon een vertragingsmanoeuvre misschien, waarbij terloops even de snelheid van beslissen bij de voetbalbond benadrukt wordt en dan na 1 januari gewoon toch met Michel Preud'homme gaan praten? Want bij de voorwaarden van de bond zijn er een paar die doen vermoeden dat er onderhandeld wordt om vooral níét tot een akkoord te komen. Om te beginnen vindt Vandereycken dat hij géén fouten heeft gemaakt, ook niet in de communicatie. En hij zal geen centimeter willen wijken - terecht overigens - op het vlak van het professionalisme. Dus geen halftijdse assistent. En hij zal uiteraard met twee handen tegelijk zijn handtekening zetten onder een contract dat de bond bij tegenvallende resultaten makkelijk en goedkoop kan ontbinden. Vandereycken heeft immers echt wel de reputatie dat hij daar nooit echt moeilijk over doet. Vraag dat maar na bij Anderlecht en AA Gent, waar ze er jaren later nog altijd hoofdpijn van hebben. Bovendien is er de voorbije maanden een klimaat ontstaan waarin de coach niet meer kan functioneren: binnen de bond, bij een overgroot deel van de media (in Wallonië is men unaniem tegen) en bij de beïnvloedbare publieke opinie. Vandereycken heeft overigens zelf ook al aangegeven dat hij heel erg moe wordt van dat gedoe, meestal ook nog terecht, want vaak het resultaat van foute informatie die wordt verspreid door slecht menende fluisteraars bij zijn werkgever. Stel je bijvoorbeeld voor dat de Rode Duivels het slecht doen in een paar oefenmatchen, dan breekt de hel los, gooi je de trainer toch buiten en heb je een half jaar verloren. Het risico is gewoon te groot. Die lei waarmee ze opnieuw zouden moeten beginnen, krijgen ze immers nooit meer proper. opgetekend door jan hauspie