GOED De knusse warmte van het vagevuur

Zover is het gekomen met Lierse dat niemand er nog mee lacht. Zoals Raymond Goethals al zei : 'Een ambulance kunt ge niet meer bombarderen.' Nu rest nog sympathie en medelijden, en in de sport is niets zo erg als medelijden. Na de wedstrijd tegen Beerschot is duidelijk dat ze hierboven ook niet meer meedoen. Daarom in tijden van bezinning deze vroege kerstwens : laat uw eersteklasse-obsessie waren, bereid vanaf nu één of twee seizoenen in de tweede klasse voor, geef geen geld meer uit aan kortetermijnnoden maar haal een trainer die aan dat project wil meewerken en niet om nu nog tegen alles en iedereen en beter weten in per se in de eerste klasse te willen blijven. Nee, evalueer de kern, hou de talenten, versterk de basis zowel sportief als financieel, en kom dán terug. Ik zou zeggen : spiegel u aan KV Mechelen, niet zo ver uit de buurt, beetje hetzelfde verhaal, zelfde trouwe fans ook die óók gaan blijven komen. De tweede klasse hoeft niet noodzakelijk een hel te z...

Zover is het gekomen met Lierse dat niemand er nog mee lacht. Zoals Raymond Goethals al zei : 'Een ambulance kunt ge niet meer bombarderen.' Nu rest nog sympathie en medelijden, en in de sport is niets zo erg als medelijden. Na de wedstrijd tegen Beerschot is duidelijk dat ze hierboven ook niet meer meedoen. Daarom in tijden van bezinning deze vroege kerstwens : laat uw eersteklasse-obsessie waren, bereid vanaf nu één of twee seizoenen in de tweede klasse voor, geef geen geld meer uit aan kortetermijnnoden maar haal een trainer die aan dat project wil meewerken en niet om nu nog tegen alles en iedereen en beter weten in per se in de eerste klasse te willen blijven. Nee, evalueer de kern, hou de talenten, versterk de basis zowel sportief als financieel, en kom dán terug. Ik zou zeggen : spiegel u aan KV Mechelen, niet zo ver uit de buurt, beetje hetzelfde verhaal, zelfde trouwe fans ook die óók gaan blijven komen. De tweede klasse hoeft niet noodzakelijk een hel te zijn, het kan ook een vagevuur zijn. Vuur verteert niet altijd alles : het heeft ook een louterende werking en dát is wat Lierse nodig heeft. Had het vier jaar geleden naar Germain Landsheere geluisterd en niet nog in beroep zijn licentie gehaald, had het dat proces nu misschien al achter de rug gehad. Maar pas op, mentaal is dit een heel moeilijke oefening, voor iedereen in de club. Ik heb groot respect voor Mbo Mpenza en dat is de voorbije maanden alleen maar groter geworden. Voor mij is hij één van de grootste voorbeelden van wat een profvoetballer zou moeten zijn. Een mature instelling, leeft er honderd procent voor, nooit hoor je iets over uitspattingen, vertelt geen onzin, maakt publiek geen misbaar ondanks zijn situatie. Ik hoor ook dat hij ondanks zijn tanende status nog steeds een natuurlijke autoriteit heeft over de jonge spelers : hij is nog ongeveer de enige die een beetje invloed heeft op mannen als Vanden Borre. Je zou bijna willen dat hij beter kon voetballen ! Helaas is het alles bij elkaar te weinig voor een topclub als Anderlecht. We zouden eigenlijk één Mpenza moeten hebben, met het hoofd van Mbo op het lijf van de zandloper uit Qatar. Máár, met zijn intelligentie denk ik dat hij na zijn carrière nog veel kan betekenen voor het Belgische voetbal in een of andere leidinggevende functie. Hoewel ik denk dat hij zich rustig zal terugtrekken. Het is maar in tijden van grote crisis dat men zijn leiders ontdekt. Als ik zie wat de bondsleiders vorige week hebben verkondigd, overvalt mij een grote droefheid en opstandigheid. Vijftien jaar te laat hebben ze, dankzij Michel Preud'homme en René Vandereycken, een begin gemaakt van enige professionalisering en bij de eerste tegenslag stelt bondsvoorzitter De Keersmaecker dat al in vraag. De man heeft natuurlijk weinig ervaring, maar hij zou wel moeten weten dat een investering niet direct garant staat voor succes, zeker niet op korte termijn. Maar ga je de klok daarom terugdraaien, of hou je vol en ga je nog méér investeren ? Je kunt niet zeggen : het werkt niet, dus we investeren minder. Dat is een redenering, krommer dan de lijnen van een cirkel. Ze willen nu weten of de voorbereiding op de match tegen Polen goed verlopen was. Wat willen ze dan eigenlijk weten ? Te veel choco gegeten ; op tijd in bed gelegen ? Misschien waren ze beter komen kijken toen Vandereycken eraan bezig was. Dat zou nog van betrokkenheid hebben getuigd. Feit is natuurlijk dat Vandereycken tegenstanders heeft binnen de bond en dat die vooraf al bezig waren met schaamteloze stemmingmakerij. Dat zal dan wel in het hogere belang van de Rode Duivels zijn. De onbuigzaamheid van Vandereycken irriteert nu eenmaal mensen die zelf graag belangrijk zijn, maar dat nu eenmaal niet kúnnen zijn. Dus : vriendelijk verzoek aan de verantwoordelijken van de bond om eerst ijverig op zoek te gaan naar hun verstand en het dan te gebruiken, in plaats van sloganesk te willen scoren. Alin Stoica kan nog altijd voetballen, zijn voetjes staan nog altijd Chaplinachtig naar buiten en hij beroert nog altijd het publiek. Mijn bewondering is ook nog altijd gebleven, maar het voorbehoud helaas ook. Het was stil rond hem de afgelopen maanden, maar je hoorde vanuit Gent veel positiefs : hard werken en niet zeuren. Redelijk on-Stoica. Maar na zijn interviews voor de match tegen Anderlecht moet je stellen : zijn baard is het enige teken van volwassenheid. De manier waarop hij de schuld van alles wat is misgelopen in zijn carrière aan Vercauteren geeft, zonder hem te noemen, de manier waarop hij Boussoufa kleineert, zich afkeert van Club Brugge, doet mij besluiten : hij heeft de bodem van de put geraakt, maar hij komt weer kijken en hij is eigenlijk niets veranderd. Het zijn de anderen die het gedaan hebben, ik kan er niks aan doen. Ik zou zeggen : ik wens hem voor sinterklaas wat zelfkennis. Ex-voetballer Filip De Wilde en radiojournalist Peter Vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.Opgetekend door Jan Hauspie