GOED De hand van Jacky Mathijssen

"Ik zou een ongebreidelde lofzang willen zingen op Charleroi. Technisch en tactisch Standard afgebluft, met twee diamanten op het middenveld : Camus en Oulmers. Uitstekend positiespel, altijd een man meer op het middenveld. Spelers met veel kwaliteiten, máár ze staan ook goed opgesteld. Wat je in dit Charleroi ziet, vorig jaar zelfs al en voordien ook bij Sint-Truiden, en wat je - voorzichtig uitgedrukt - zeker niet bij alle ploegen ziet, is de hand van de trainer, Jacky Mathijssen. Bovendien is hij in mijn ogen ook een meester-psycholoog : hij weet wat hij moet zeggen, tegen wie, op welk moment. Dat gekoppeld aan een uitstekende koopmansgeest maakt dat er iets stáát in Charleroi."
...

"Ik zou een ongebreidelde lofzang willen zingen op Charleroi. Technisch en tactisch Standard afgebluft, met twee diamanten op het middenveld : Camus en Oulmers. Uitstekend positiespel, altijd een man meer op het middenveld. Spelers met veel kwaliteiten, máár ze staan ook goed opgesteld. Wat je in dit Charleroi ziet, vorig jaar zelfs al en voordien ook bij Sint-Truiden, en wat je - voorzichtig uitgedrukt - zeker niet bij alle ploegen ziet, is de hand van de trainer, Jacky Mathijssen. Bovendien is hij in mijn ogen ook een meester-psycholoog : hij weet wat hij moet zeggen, tegen wie, op welk moment. Dat gekoppeld aan een uitstekende koopmansgeest maakt dat er iets stáát in Charleroi." "De manier waarop Karel Geraerts in moeilijke omstandigheden blijk geeft van de perfecte wedstrijdmentaliteit bij een professionele sporter, dwingt bij mij enorm respect af. In een ploeg die er geen is, in een omgeving die stilaan vijandig tegenover hem lijkt te staan. Een onwaarschijnlijk slimme speler, met de kwaliteit om op het laatste moment op de juiste plek op te duiken. Zijn emmertje raakt stilaan vol : zijn analyses worden almaar scherper en helaas voor Standard zijn ze volledig correct. Hij voelt zich steeds minder gebonden door een zekere schroom, heb ik de indruk." " Daniel Zitka bewijst een kat met negen levens te zijn, want toch al een paar keer afgeschreven, misschien niet door Anderlecht, maar dan toch door de buitenwereld, geeft hij al zijn hele periode bij zijn club blijk van de juiste instelling. De verkeerde instelling, zou je kunnen zeggen, want getuigend van een gebrek aan ambitie, maar dat is niet waar. Wat wel waar is, is dat hij blijkbaar alleen presteert als hij vertrouwen geniet en als er geen concurrentie is. Als hij bevrijd is, is hij best wel een waardevolle keeper. Geen internationale topper, geen Filip De Wilde, maar zaterdag wel de redder van de drie punten voor Anderlecht." "Onvoorstelbaar hoe vaak er na twee speeldagen al verkeerd is gevlagd. Net als vorig seizoen gaat dat maar door. Volgens mij heeft het te maken met een mentaliteitsprobleem. Hoewel de richtlijn duidelijk is : bij twijfel niet vlaggen, is de redenering in het hoofd van de grensrechters nog altijd : liever ten onrechte vlaggen dan niet vlaggen als het achteraf toch buitenspel blijkt te zijn. We hebben de lof gezongen van Frank De Bleeckere tijdens het WK, maar zoals verscheidene scheidsrechters nu alweer mee het resultaat hebben beïnvloed, stel ik vast dat dit onze arbitrage geen positief elan heeft gegeven. De man in Anderlecht-Germinal Beerschot was absoluut niet tegen zijn taak opgewassen, maar waarover is de hele week in de media spel gemaakt, ook door scheidsrechtersbaas Jeurissen ? Over die arme Jordens, die Standard twee keer had laten aftrappen. Ongelukkig, akkoord, maar verder heeft het geen enkele invloed gehad op het spel en stelt dat niks voor." "De gemiste titel blijft volgens mij doorwegen. Geen ploeg, geen organisatie, alleen los zand. Schrijnend was het technisch onvermogen van die twee Portugezen achterin, Matias en Coelho. Als we iets van Portugezen mogen verwachten, is het toch techniek. Sarr heeft potentieel, maar gaat mee ten onder, en in Deflandre zit geen progressie meer. Achterin werden ze keer op keer uitgespeeld. Iedereen zegt ook dat Defour uitstekend omgaat met de druk, maar ik heb de indruk dat het toch begint te wegen. Hij wil zich ongelooflijk bewijzen, maar moet hollen als een gek in een ploeg zonder organisatie. Ik vraag me ook af of het psychologisch zo sterk is van Boskamp om elke dag in de media om versterking te roepen. Spelers lezen dat ook, maar het is wel met deze groep dat hij het nu moet doen. Als ik zijn moedeloosheid zie op de bank, en de wanhoop in zijn ogen, vraag ik mij af of er geen verschil is tussen wat hem is voorgespiegeld op het moment dat hij tekende - een topclub die meedoet voor de titel - en de realiteit ondertussen." "Wat Vanden Borre allemaal uitspookt, valt niet meer onder de noemer 'jeugdzonden'. Het gaat om zijn houding : een zekere nonchalance is sympathiek en hij mag dat zeker niet verliezen, want het maakt ook dat hij al op jonge leeftijd op het hoogste niveau speelt. Maar het gaat niet meer om een onschadelijke nonchalance. Integendeel, ze is schádelijk : het neigt zelfs naar desinteresse. Als ik zie wat hij vertelt in interviews, geeft hij geen enkele blijk van besef dat hij verkeerd is geweest. Niks ontluikende volwassenheid. Ik weet niet op welke manier deze jongen nog op het rechte pad kan worden geholpen. Wat extra jammer is, omdat hij zoveel kwaliteiten heeft."Ex-voetballer Filip De Wilde en radiojournalist Peter Vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.