GOED De wissel van Frankie Vercauteren

Ik heb met stijgende verbazing gekeken naar de commotie rond de wissel van Vercauteren tegen Rijsel. Ik vond het een volstrekt logische beslissing : Biglia zat niet echt in de match en Anderlecht had al langer geen greep meer op het middenveld. De inbreng van Fauvergue en de positiewissel van Keita waren uitstekende ingrepen van Puel. Dus moest je iets doen : met Biaglia eraf kan je Hassan wat laten zakken zodat hij nog altijd voor de verbinding tussen verdediging en aanval kan zorgen. Vraag is of je Juhasz moet inbrengen. Ik vind hem te weinig voor dit niveau, maar als hij iéts kan, is het in de mandekking spelen. Hij is maar één keer een halve meter te kort gekomen en dat was die halve meter dat Fauvergue buitenspel liep en scoorde. De reactie van de supporters was ongelooflijk grof. Vercauteren is toch een man van de club, in wie het bestuur terecht het volst...

Ik heb met stijgende verbazing gekeken naar de commotie rond de wissel van Vercauteren tegen Rijsel. Ik vond het een volstrekt logische beslissing : Biglia zat niet echt in de match en Anderlecht had al langer geen greep meer op het middenveld. De inbreng van Fauvergue en de positiewissel van Keita waren uitstekende ingrepen van Puel. Dus moest je iets doen : met Biaglia eraf kan je Hassan wat laten zakken zodat hij nog altijd voor de verbinding tussen verdediging en aanval kan zorgen. Vraag is of je Juhasz moet inbrengen. Ik vind hem te weinig voor dit niveau, maar als hij iéts kan, is het in de mandekking spelen. Hij is maar één keer een halve meter te kort gekomen en dat was die halve meter dat Fauvergue buitenspel liep en scoorde. De reactie van de supporters was ongelooflijk grof. Vercauteren is toch een man van de club, in wie het bestuur terecht het volste vertrouwen heeft, die aan iets bouwt, een weg heeft uitgestippeld, zich goed omringd heeft en kampioen is geworden in een moeilijk jaar. En die nu met een pak spelers op tienduizend kilometer van huis zit in een vreemde omgeving. Om dan meteen zijn ontslag te eisen is al te gek. Vercauteren heeft de volgende dag uitstekend gereageerd in zijn communicatie met de journalisten én de supporters. Klasse, want in moeilijke omstandigheden en ondanks zijn reputatie van een afstandelijk, nors en gesloten man. Ik heb vorige week met grote tevredenheid vastgesteld dat wat aan de basis van alles ligt, vrij simpel is : techniek, aangevuld met snelheid van uitvoering en de fysiek om het te kunnen doen. Standard-Celta de Vigo was geen goede wedstrijd, maar ik heb ongelooflijk genoten van de techniek van de Spanjaarden. Eentijdsvoetbal, perfecte aanname, hoofd recht omhoog, altijd het overzicht bewaren, goede inspeelpasses. Zij laten de bal gaan en hoeven zich niet eens te vermoeien : ik denk niet dat er één Spanjaard in het zweet stond achteraf. Als je basistechniek hebt, als de bal je vriend is, is het allemaal zoveel gemakkelijker. Barcelona in de gutsende regen en toch de bal zo laten rondgaan : adembenemend ! Rijsel had het ook. Zelfs de Fransen bij La Louvière destijds, en die waren maar derderangs. Dan vraag ik mij af : waarom kan dat niet bij ons ? Zit het in de lucht, in het leidingwater misschien ? Volgens mij gaat het om de bereidheid om er van aan de basis iets aan te doen. Van bij de jeugd alles met de bal doen en herhalen, herhalen, tot duizend keer toe herhalen ! De manier waarop Thomas Chatelle is teruggekeerd, dwingt respect af. Het heeft hem de laatste jaren niet meegezeten. Buikspieroperatie, zware beenbreuk, zijn moeder die kanker heeft moeten overwinnen : voor iemand van in de twintig is dat niet min. Als ik hem nu zie spelen en ook zie hoe hij zich naast het veld beweegt : veel volwassener, met meer persoonlijkheid, altijd aanwezig, niet langer met flitsen, efficiënter ook én met een degelijke voorzet. En, vooral, op de rechterflank, waar we al járen een gapend gat hebben. Als Chatelle dit niveau kan aanhouden, is hij misschien de oplossing voor de nationale ploeg. De manier waarop Francky Dury het keepersvraagstuk aanpakt bij Zulte Waregem, is niet echt gelukkig. Het is een basisregel dat een keeper vertrouwen moet hebben, moet weten dat hij een fout mag maken. Dury heeft De Vlieger te snel vervangen. Zo ondermijn je niet alleen zijn vertrouwen, maar zet je ook extra druk op zijn vervanger, Merlier. Psychologisch niet goed gedaan dus. De vraag is ook : wat verwacht je van De Vlieger ? Twee jaar niet gespeeld, altijd een degelijke keeper geweest, maar geen absolute topper. De goals die hij in zijn eerste twee matchen binnenkreeg, krijgt hij al zijn hele carrière binnen. Het waren geen flaters. De Vlieger heeft nooit ballen gepakt zoals Preud'homme wél op het WK in Amerika tegen de Nederlanders. En Merlier doet nu wat hij vorig seizoen ook deed : drie fantastische saves en dan twee keer naast een corner. Je moet een nummer één hebben en hem langere tijd laten staan. Met groeiende ergernis heb ik de jachthoorns horen luiden van hen die het jachtseizoen nu al geopend hebben verklaard en op het vel van Ferrera uit zijn. Spelers en trainers worden veel te snel bekritiseerd. Is Ferrera nu een betere trainer omdat Clement en Balaban op het eind alsnog scoren tegen Sint-Truiden ? Te weinig mensen vragen zich af waarmee die man écht bezig is. Veel heeft, denk ik, te maken met zijn ongelukkige entree in het voetbal. Met zijn calimerohouding maakte hij veel vijanden en die zijn niet meer te vermurwen. Die vegen onder tafel dat dit een andere Emilio Ferrera geworden is, alleen maar wegens wat hij is geweest. Ik stel voor dat we hem pas beoordelen op het eind van het seizoen als hij een heel jaar zal hebben gewerkt in een professionele omgeving met alles wat hij bij zijn vorige, kleinere clubs niét had. Ex-voetballer Filip De Wilde en radiojournalist Peter Vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.Opgetekend door Jan Hauspie