GOED WOW (2) : Jan Moons

"Een opgestoken duim voor Jan Moons, een kat met zeven voetballevens. Zelden iemand geweten die zo weinig geliefd was en toch overeind is gebleven. Altijd weer in vraag gesteld door de fans en het bestuur, onprettige verhalen over hem kunnen lezen in de pers en altijd weer nieuwe concurrenten overleefd. Nu had ik ook wel de indruk dat hij klaar was voor het rusthuis, maar kijk, in die korte periode bij Lierse heeft hij al een handvol punten gepakt. Op rancune, daar is niks op tegen, maar de kwaliteiten van een keeper zonder meer die hij altijd is geweest, zijn blijkbaar nog intact. Ik denk dat hij nog een paar mooi nadagen aan zijn carrière zal breien in Lier. Overigens, Lierse pakt plots tien op vijftien. Gelukkig is het Bergen niet, want Leo Theyskens zou er zeker een Chinees achter hebben gezien."
...

"Een opgestoken duim voor Jan Moons, een kat met zeven voetballevens. Zelden iemand geweten die zo weinig geliefd was en toch overeind is gebleven. Altijd weer in vraag gesteld door de fans en het bestuur, onprettige verhalen over hem kunnen lezen in de pers en altijd weer nieuwe concurrenten overleefd. Nu had ik ook wel de indruk dat hij klaar was voor het rusthuis, maar kijk, in die korte periode bij Lierse heeft hij al een handvol punten gepakt. Op rancune, daar is niks op tegen, maar de kwaliteiten van een keeper zonder meer die hij altijd is geweest, zijn blijkbaar nog intact. Ik denk dat hij nog een paar mooi nadagen aan zijn carrière zal breien in Lier. Overigens, Lierse pakt plots tien op vijftien. Gelukkig is het Bergen niet, want Leo Theyskens zou er zeker een Chinees achter hebben gezien." "In Luik willen ze nu het liefst hun oren dichtstoppen, want er is geen ontkomen aan : Standard is titelkandidaat. Ik vind ze beter gewapend dan vorig jaar. Ze hebben een trainer met internationale topervaring als speler, uitstraling en een natuurlijke autoriteit die broodnodig is om deze explosieve spelersgroep met veel ego's in de hand te houden. Tactisch staan ze heel goed. Een jonge groep met honger en een talentrijk middenveld met als exponent Steven Defour, die zondag onder grote druk nogmaals bewees dat hij in potentie een hele grote is. En ze zijn in hun spel veel minder afhankelijk van Conceição. Alleen missen ze een leider als hij wanneer ze onder druk staan, zoals tegen Genk de tweede helft. Er rest Standard dus nog één opdracht : de vloek van net niet een kwarteeuw te bezweren." "Steil achterover gevallen van wat voor mij toch dé wintertransfer is : Walter Baseggio terug naar Anderlecht. Tien keer het licht gezien al in het verleden, maar het evenveel keer weer uitgeknipt. De ongelijke strijd met de weegschaal verloren. Geen respect gekregen van de trainer. Verjaagd door Lucifer zelf : Vercauteren. Flink nagetrapt en hard met de deur geslagen. Kortom, het moet een serieuze noodbrug zijn geweest waarover hij kan terugkeren, want al de rest was volgens mij duidelijk opgeblazen. Ik vind het een groot risico, hoewel ik altijd een fan van Baseggio ben geweest. Kwaliteiten genoeg, en als daar nu ook écht zelfkennis en zelfkritiek bijkomen, denk ik : uitstekend. Maar als hij niet speelt, heb je een probleem binnengehaald. Zaterdag tegen Westerlo werd zijn naam al gescandeerd na tíén seconden, terwijl hij niet eens speelgerechtigd was. Stel je voor dat het niet loopt bij Ander-lecht en hij op de bank zit ... Hopelijk heeft Anderlecht een voetballer getransfereerd en niet een controverse." "Club Brugge ligt sportief plat op zijn rug. Daar verandert een overwinningetje tegen Beveren niets aan. Zeker, Club vertoonde alle kenmerken van een ploeg met een andere trainer, maar het voetbal was nog niet goed en wat mij vooral opviel, is dat met deze hogere pressing de kwetsbaarheid achterin groter is geworden. Had Club vrijdag tegen een ploeg met spitsen gespeeld, wint het die wedstrijd niet. Hét grote gevaar echter is de sportieve stuurloosheid op langere termijn. Een nieuwe sportleider is volgens Michel D'Hooghe niet prioritair : ik zou zeggen dat er op dit moment niets belangrijker is dan dat. Nú moeten ze de basis leggen voor volgend jaar en zelfs het jaar daarna, zoals ze altijd hebben gedaan onder Marc Degryse. Op dit moment is er niemand die daarin het voortouw neemt, of zelfs maar kán nemen. Dat bleek al direct na het ontslag van Degryse : er was niemand die kon zeggen wat er met enkele testspelers moest gebeuren. In dat verband vind ik het wegsturen van Franky Van der Elst niet zo'n gelukkige keuze. Ik hoor nu heel vaak het woord 'afrekening' terugkeren, maar het zal toch niet waar zijn dat een aanvaring van bijna dertien jaar geleden tussen een Rode Duivel en een bondsvoorzitter nu nog een rol heeft gespeeld ? Of wel ? Een propere lei is zeker goed, maar je moet wel krijt hebben om mee te schrijven." "Afscheid nemen is een kunst, vooral als je zelf nog niet had willen vertrekken. Dat merk ik aan het lichtjes giftige discours van mannen als Yves Vanderhaeghe en Chris Janssens. Altijd voorbeeldige profs geweest : uitstekende mentaliteit, sportief en financieel het maximum gehaald uit hun specifieke kwaliteiten, geslaagde carrière. Vanderhaeghe wil duidelijk een positief verhaal vertellen over zijn periode bij Anderlecht, maar het is blijkbaar sterker dan hemzelf : intussen achterhaalde statistieken aanhalen, insinuaties over de te grote rol van de psycholoog in de beslissing van Vercauteren, subtiele kritiek op tactiek en medemaats. Zonde. Een bos bloemen en een ereronde had hij zeker verdiend, maar met de realiteit omgaan is ook klasse. Wat hij nu moet doen, is uitblinken bij Roeselare, eind april Anderlecht kloppen en dan één keer breed grijnzen." Ex-voetballer Filip De Wilde en radiojournalist Peter Vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.Opgetekend door Jan Hauspie