Plus België bloeit open

De toekomst oogt goed voor de Belgische ploeg met spelers die in het buitenland sterk presteren. Nog niet zo lang geleden lag dat anders, zaten Belgen in het buitenland vaak op de bank. Nu speelt Moussa Dembélé de pannen van het dak en ontdekken wij via PSV Stijn Wuytens. Als je in de Champions League mag meedoen, heb je kwaliteiten. Dat betekent dat de Belgen zich in het buitenland goed ontwikkelen. Ik zeg al twintig jaar dat, als de Belgen een beetje de brutaliteit van de Nederlanders krijgen, het goed komt. Opvallend is dat ze in Nederland wél de kans krijgen om met hun clubelftal te spelen. Belgische clubs hebben gauw de neiging om daar een buitenlander te zetten.
...

De toekomst oogt goed voor de Belgische ploeg met spelers die in het buitenland sterk presteren. Nog niet zo lang geleden lag dat anders, zaten Belgen in het buitenland vaak op de bank. Nu speelt Moussa Dembélé de pannen van het dak en ontdekken wij via PSV Stijn Wuytens. Als je in de Champions League mag meedoen, heb je kwaliteiten. Dat betekent dat de Belgen zich in het buitenland goed ontwikkelen. Ik zeg al twintig jaar dat, als de Belgen een beetje de brutaliteit van de Nederlanders krijgen, het goed komt. Opvallend is dat ze in Nederland wél de kans krijgen om met hun clubelftal te spelen. Belgische clubs hebben gauw de neiging om daar een buitenlander te zetten. Leuk detail: de meeste Belgen in Nederland zijn linksbenig. Ronald Koeman vraagt zich af hoe dat komt. Club en Standard kunnen dit jaar ver komen in Europa. Standard - zo bleek zondagavond nog eens - kan alleen van zichzelf verliezen. Na zo'n stunt tegen Everton zit je met je hoofd in de zevende hemel, dan sluipt er tegen Cercle wat gemakzucht in, maar deze nederlaag haalt de waarde van het team niet omlaag. De Rouches hebben een uitgebalanceerd elftal, twee middenvelders, Witsel en Defour, die hun plan trekken, en goed combinatiespel. Het elftal toont Europees wilskracht en ze hebben een trainer die een meerwaarde brengt en rust uitstraalt. Bölöni laat ze aanvallend voetballen, durft de punten aan te wijzen waar de spelers tekortschieten en maakt geen kabaal. Het is een rustige man die alle druk die hij na het succes van Michel Preu-d'homme op zijn schouders kreeg goed verwerkt. Dat hij in het begin van het seizoen al uitspraken deed dat zijn spelers niet zo goed waren als men dacht, daarmee stak hij toch zijn kop boven het maaiveld. Dat moet je durven. In topwedstrijden tegen Club Brugge en RC Genk presteerde KV Mechelen sterk, met vooral Belgische spelers die in eigen land onderschat worden. Het is een team met een goed positiespel, met spelers die voortdurend in beweging zijn, die één tot twee keer de bal raken en op de helft van de tegenstander durven te spelen. Als je Vleminckx ziet spelen, die knokt en is lastig voor de tegenstander. Ik vind hem wel iets hebben van Kuijt bij Liverpool. Altijd werken voor het team, maar toch een behoorlijke techniek. Zijn timing bij kopballen is schitterend, weinig spelers in de Belgische competitie veren zo hoog op. Nana Asare speelt bij KV onder zijn mogelijkheden. Als ik dan de linksback zie van Genk, denk ik: die jongen zou daar ook niet misstaan. Ik houd niet van uitspraken zoals Steven Defour of Bryan Ruiz ze de afgelopen weken deden, om net voor een belangrijke wedstrijd te roepen dat ze hier niets meer kunnen bijleren en liefst al dit jaar vertrekken, nog bij voorkeur in december. Je bent net twee maanden bezig en dan zoiets roepen, dat kan er bij mij niet in. Defour is een goeie speler, maar hij moet nog veel leren. Alleen mist hij blijkbaar de rust om dat te willen doen. Ook voor het Belgische voetbal zijn zulke uitspraken niet goed, al zal zo'n jongen daar niet bij stilgestaan hebben toen hij ze deed. Bedrijven sluiten contracten af met clubs om ze te ondersteunen en hun zakenrelaties iets aan te bieden. Als een belangrijke speler dan na twee maanden roept "ik ben hier zo snel mogelijk weg", gaan de sponsors minder snel geneigd zijn met zo'n ploeg verder samen te werken. Ik vind zulke uitspraken typisch Belgisch. In Nederland lees ik dat bijna nooit, in Engeland ook al niet. Als ik zo'n uitspraak hoor of lees, vraag ik me altijd af: wie heeft dat nu eigenlijk gezegd? De speler of zijn makelaar?" RC Genk kon me ondanks de zege niet overtuigen. De wedstrijden worden moeilijk gewonnen en het voetbal is op dit moment ook niet aantrekkelijk te noemen. Spelers zijn op zoek naar hun beste vorm en vooral het aanvallende gedeelte heeft daar moeite mee. Barda en Bosnjak zijn onzichtbaar en weinig balvast en Soetaers verkeert nog niet in zijn beste vorm. Jelle Vossen zit op de bank, ziet drie spelers lopen die je na een halfuur had kunnen vervangen, maar moet blijven zitten. Ik denk dan: gooi zo'n Vossen er dan tussen, geef de jeugd een kans, net zoals PSV Wuytens laat debuteren in de CL. Natuurlijk is het resultaat belangrijk, maar ik snap niet dat Ronny Van Geneugden na de trainerswissel zei dat Hugo Broos te weinig gebruikmaakte van de jeugd. Hij doet dat nu ook niet. Dan zie je hoe moeilijk het voor een trainer kiezen is tussen resultaat en jeugd. Alleen jammer dat je intussen met die uitspraak je voorganger in de kou moet zetten. Na de wedstrijd merkte Van Geneugden op: "Aan het eind van het seizoen tellen de punten." De neutrale toeschouwer vraagt zich daarbij af: "Hoe komt het dat men in het buitenland wél jong talent durft opstellen?" opgetekend door geert foutré