Toen Feyenoord op het eind van vorig seizoen de Uefacupfinale won ten koste van Borussia Dortmund, was dat ook een gloriemoment voor Pieter Collen (22). De Belg revalideerde lang van een hardnekkige buikspierblessure, maar was op de invallersbank getuige van het succes.
...

Toen Feyenoord op het eind van vorig seizoen de Uefacupfinale won ten koste van Borussia Dortmund, was dat ook een gloriemoment voor Pieter Collen (22). De Belg revalideerde lang van een hardnekkige buikspierblessure, maar was op de invallersbank getuige van het succes. Pieter Collen : Als er één speler uitkeek naar het nieuwe seizoen, dan ik wel. Vorig seizoen heb ik weinig kunnen laten zien vanwege een vervelende blessure. Dat zit me dwars, hoewel ik er niets aan kon doen. Daarom moet dit het jaar van mijn revanche worden. Ik had last van een ontsteking op het bot, ter hoogte van mijn buikspier. Een blessure die moeilijk geneest. De eerste drie maanden heb ik binnen moeten trainen : lopen op de loopband en rustig fietsen. Eentonig en geestdodend, mentaal ontzettend zwaar, maar je moet verder. Na verloop van tijd ga je beterschap voelen. Ik was blij dat ik uiteindelijk het veld weer op kon.Mentaal ben ik in ieder geval sterker geworden. Uren heb ik alleen doorgebracht in het krachthonk. Het was mijn eerste zware blessure, daarvoor had ik eigenlijk nooit wat. Maar het kwam dubbel zo slecht uit, omdat ik net nieuw was bij Feyenoord. Dan wil je je laten zien, maar die kans kreeg ik dus niet.Toch wel. Het is een overwinning van de hele club, dus ook van mij. Ik speelde vorig seizoen zeven duels, waarvan vier in de Champions League. In de Uefacup speelde ik niet, maar ik trainde wel weer mee. Dan lever je toch een bijdrage, hoe minimaal die ook mag zijn. Toen ik op het veld stond, was ik oprecht blij. Het blijft een fantastische prestatie. Absolute top.Nou, ik zou wel eens kampioen willen worden. Het lijkt me schitterend om met die schaal op de Coolsingel te staan. Ik wist niet wat ik moest verwachten. Dat Feyenoord zó groot is, had ik niet kunnen dromen. Ik zal nooit meer het moment vergeten dat ik op de Open Dag uit de helikopter stapte en vijftigduizend man in De Kuip zag zitten. Er zijn hier mensen die echt leven voor de club. Weer of geen weer, winst of verlies : elke training staan ze er. En voor de trainingskampen en Europese wedstrijden reizen ze je gewoon achterna. Fantastisch ! Tijdens de eerste training van het seizoen stonden er zesduizend mensen te kijken. Zoveel komen er in België naar een competitiewedstrijd. Ik heb de grootsheid van Feyenoord echt onderschat.door Martijn Krabbendam en Frédéric Vanheule'Tijdens de eerste training stonden er zesduizend mensen te kijken. Zoveel komen er in België naar een competitiewedstrijd.'