Dat is precies wat Jawoc heeft nagelaten te doen. De centra in Japan, vaak eigendom van stad, kanton of provincie (city, prefecture, ken) zijn op heel lakse normen aanvaard. Door het overaanbod van centra is er ook een opbod ontstaan. Veel van deze centra, gebouwd met overheidsgeld, zijn nog nooit of zelden gebruikt. Enkelen zijn zelfs gebouwd met het aantrekken van een WK-team als excuus. Haast geen van deze centra is ooit op volle capaciteit benut. Dat is ook het geval voor Kumamoto, waar onze Rode Duivels zullen verblijven. Het stadion met een capac...

Dat is precies wat Jawoc heeft nagelaten te doen. De centra in Japan, vaak eigendom van stad, kanton of provincie (city, prefecture, ken) zijn op heel lakse normen aanvaard. Door het overaanbod van centra is er ook een opbod ontstaan. Veel van deze centra, gebouwd met overheidsgeld, zijn nog nooit of zelden gebruikt. Enkelen zijn zelfs gebouwd met het aantrekken van een WK-team als excuus. Haast geen van deze centra is ooit op volle capaciteit benut. Dat is ook het geval voor Kumamoto, waar onze Rode Duivels zullen verblijven. Het stadion met een capaciteit van 32.000, gebouwd in 1997, was tot op vandaag nooit uitverkocht.Anderen beschikken absoluut niet over de nodige infrastructuur of missen zelfs elementaire ervaring in het werken met nationale teams. Zelf heb ik ruim 30 van de 81 kandidaat-centra bezocht. In een ervan werd een Ryokan (een hotel Japanse stijl, waar de gasten op de grond slapen) als teamhotel voorgesteld met als argument "dat de spelers nog niet in Japan waren geweest en dit dus wel zouden appreciëren". Een andere kandidaat toonde me het lokale baseballstadion om indoor te trainen, inclusief de zandheuvels.De concurrentie tussen de steden leidt tot regelrechte excessen. Het merendeel van de centra zal met lege handen achterblijven. En met lege sportcentra. Maar allen zullen ze, naar onze normen, excessieve bedragen hebben besteed aan promotie, lobbying, reizen, ontvangsten en recepties, agenten, twijfelachtige en correcte figuren, én zelfs bonussen voor teams die voor hen kiezen. Gelukkig voor de Japanse politici is de Japanse kiezer nog niet zo mondig dat hij zich om de politiek bekomert.ele teams laten zich niet onbetuigd. Zo weet ik, uit eerste hand, dat twee Zuid-Amerikaanse teams tot 1 miljoen dollar cash hebben geëist om een overeenkomst aan te gaan met een centrum. En dat een ander land, van hetzelfde continent, tot 4 miljoen dollar vroeg aan Hiroshima. Een aanbod waar de stad uiteindelijk wijselijk niet op inging.De verantwoordelijkheid voor deze, uit de hand gelopen, situatie, ligt naar mijn mening bij Jawoc en Fifa. Jawoc, omdat het naliet het aantal kandidaten te herleiden tot een realistischer aantal uit angst politici voor het hoofd te stoten, en Fifa omdat het Jawoc hiervoor niet op de vingers tikte en ingreep.Ondertussen hebben de meeste teams een onderkomen gevonden. Een aantal landen, die in Korea de eerste ronde spelen, verblijven zelfs een tijdlang in Japan alvorens naar Korea af te reizen omdat de voorwaarden ginder echt te mooi waren om te weigeren. Voor eind februari moeten alle deelnemers hun definitieve keuze overmaken aan Jawoc en Kowoc. Het zal boeiend worden om de excuses te horen van de verantwoordelijken van die centra die uiteindelijk met lege handen, en dunnere portefeuilles, achterblijven.