2018 is het jaar van KRC Genk gebleken. In heel het jaar behaalde Genk in competitieverband 81 punten, waarmee het dé ploeg van 2018 is. In de 60 wedstrijden die het afwerkte, maakte het 129 goals.
...

2018 is het jaar van KRC Genk gebleken. In heel het jaar behaalde Genk in competitieverband 81 punten, waarmee het dé ploeg van 2018 is. In de 60 wedstrijden die het afwerkte, maakte het 129 goals. Maar Genk is ook gewoon dé ploeg dit seizoen. In 21 wedstrijden werd nog maar één keer verloren: thuis tegen Cercle Brugge, toen het een karrenvracht doelkansen niet kon benutten. Daardoor stapte Racing dit jaar de winterstop in als onbetwist competitieleider met 48 punten uit 21 wedstrijden. Wat een wereld van verschil met vorig seizoen. Toen stond het op dit moment elfde met precies de helft van de punten (24) en een doelpuntenverhouding 27-27, terwijl dat nu 49-19 is, goed voor minder dan één tegengoal per competitiematch en 2,33 gemaakte doelpunten per wedstrijd. Voor het seizoen kondigde trainer Clement aan veelvuldig te zullen roteren om op drie fronten overeind te blijven. Dat lukte, op één uitschuiver na. In de kwartfinale voor de beker op Union bracht hij zijn sterkhouders te laat in, waardoor Genk leerde dat het nog geen wedstrijd kan winnen zonder zijn sterkhouders en het één van de drie doelstellingen voor dit seizoen, een bekerfinale, niet haalde. Zo moeizaam als het vorig jaar liep, zo vlot loopt het nu. Om beurt staan andere spelers op om de kar te trekken. Eerst waren Trossard en Pozuelo outstanding. Na de blessure van Trossard en het vormverlies van Pozuelo begon Malinovski - misschien wel de meest regelmatige speler op hoog niveau over heel het seizoen - fantastisch te voetballen, terwijl Heynen de geblesseerde Berge met verve verving. Voorin trapte Samatta de ballen vanuit alle hoeken binnen, waardoor de andere spitsen amper hun kans kregen. Zwakke punten zitten er niet in het elftal. Doelman Vukovic pakt punten en maakt amper fouten, rechtsachter Maehle is één van de sensaties in eerste klasse, met een enorm loopvermogen op rechts, en na het uitvallen van Trossard toonde op links nieuwkomer Paintsil al flitsen van zijn klasse. Dé vraag was hoe Genk op een tegenslag zou reageren. Drie keer kreeg het een tik, met de Europese nederlaag in Sarpsborg, de bekeruitschakeling op Union en de thuisnederlaag tegen Cercle. Telkens stond het meteen op en reageerde het met een overtuigende zege. Als het iedereen in januari aan boord kan houden (lees: als geen enkele club de opstapclausule van Pozuelo betaalt), is het uitkijken wie deze geoliede machine Europees en in play-off 1 een halt toe kan roepen. Vorig jaar hadden de topschutters van Genk, Marcus Ingvartsen en Siebe Schrijvers, na de reguliere competitie in 30 speeldagen amper elk vijf goals gemaakt. Nu zit Ally Samatta (26), vorig seizoen vaker invaller dan basisspeler en slechts goed voor 4 goals in 30 matchen, in 21 wedstrijden al aan 15 doelpunten en 2 assists, en hebben ook Trossard (9) en Malinovski (8) al meer goals achter hun naam dan de Genkse topschutters na heel het vorige seizoen. Samatta moet nog maar op doel trappen of de bal gaat erin. Het toont nog maar eens dat vertrouwen alles is wat een diepe spits nodig heeft.