We schrijven 10 augustus 2014. Terwijl de blessuretijd al enkele seconden verstreken is, werpt Besnik Hasi een blik op zijn horloge. Na 95 minuten verlost de scheidsrechter Hasi uit zijn lijden. Anderlecht heeft Charleroi net met 1-0 geklopt. De supporters haasten zich uit het Vanden Stockstadion om de schijnvertoning weg te spoelen met een frisse pint en van het lekkere zomerweertje te profiteren. De ogen van de Kosovaar, net begonnen aan zijn eerste volwaardige seizoen als trainer bij Anderlecht, spuwen vuur. Met een ondubbelzinnig wegwerpgebaar laat Hasi zien wat hij van het lamlendige optreden van zijn spelers vindt. Daarna vlucht hij met kordate pas de spelerstunnel in. Op weg naar de kleedkamer trapt hij uit frustratie een paar ballen weg en maakt daarbij een spectaculaire tuimeling. Dat voorval is tekenend voor de regeerperiode van Hasi op Anderlecht. Met vallen en opstaan probeert hij op een eigenzinnige manier zijn stempel te drukken bij Anderlecht. Nu en dan speelt zijn temperament hem parten.
...

We schrijven 10 augustus 2014. Terwijl de blessuretijd al enkele seconden verstreken is, werpt Besnik Hasi een blik op zijn horloge. Na 95 minuten verlost de scheidsrechter Hasi uit zijn lijden. Anderlecht heeft Charleroi net met 1-0 geklopt. De supporters haasten zich uit het Vanden Stockstadion om de schijnvertoning weg te spoelen met een frisse pint en van het lekkere zomerweertje te profiteren. De ogen van de Kosovaar, net begonnen aan zijn eerste volwaardige seizoen als trainer bij Anderlecht, spuwen vuur. Met een ondubbelzinnig wegwerpgebaar laat Hasi zien wat hij van het lamlendige optreden van zijn spelers vindt. Daarna vlucht hij met kordate pas de spelerstunnel in. Op weg naar de kleedkamer trapt hij uit frustratie een paar ballen weg en maakt daarbij een spectaculaire tuimeling. Dat voorval is tekenend voor de regeerperiode van Hasi op Anderlecht. Met vallen en opstaan probeert hij op een eigenzinnige manier zijn stempel te drukken bij Anderlecht. Nu en dan speelt zijn temperament hem parten. Om Hasi te doorgronden moet je je in zijn leefwereld verplaatsen. Als tiener maakte hij de wreedheden van de burgeroorlog in ex-Joegoslavië van dichtbij mee. Hij is ook niet vergeten welke doodsangsten zijn familie heeft moeten uitstaan in Kosovo en dat zijn geboortedorp Gjakovë uiteindelijk werd platgebrand door de Serviërs terwijl hij met Genk om de eerste landstitel streed. Die traumatische ervaringen hebben hem voor het leven getekend. Hij wil zijn drie kinderen (dochters Dea en Lea en zoontje Deon) het soort leven schenken dat hij niet gehad heeft. Hasi beseft dat keihard werken de enige weg is die naar succes leidt. Discipline en netheid zijn daar belangrijke onderdelen van. Hasi zal nooit te laat komen op een afspraak. Als er een training op het programma staat, komt hij soms drie uur op voorhand aan op de club. Hij verdraagt ook geen rotzooi. Zijn kastje op Neerpede ligt er elke dag kraaknet bij en dat geldt ook voor zijn voorkomen. Je zult geen enkele kreuk vinden in zijn hemd of maatpak. Bes, zoals enkele spelers hem mogen noemen, is niet alleen veeleisend voor zichzelf maar ook voor de anderen. Het is wit of zwart, een grijze zone is er niet. Het spreekwoord 'my way or the highway'lijkt wel voor Hasi te zijn ontworpen. Zo is fysiektrainer Jurgen Seegers in het gareel moeten gaan lopen. Gedaan met slappe loopoefeningen met bal, spelers worden nu tot aan hun limieten gepusht. In het rood gaan is niet langer taboe. Het plan van Hasi is duidelijk: hij wil zijn spelers uit hun comfortzone halen en hen tegelijk omvormen tot volwaardige atleten. Een speler die fit moet geraken zal eerder in de gietende regen een intervaloefening moeten afwerken dan op de loopband in een gezapig tempo zijn kilometers afmalen. 'Hasi voert geen schrikbewind,' zo getuigt een clubmedewerker, 'maar de spelers zijn niet meer op hun gemak. Als hij zich boos maakt, gaat bij de meesten het alarm af.' De gedragslijn die Hasi heeft uitgestippeld, is te nemen of te laten. Dat heeft Anthony Vanden Borre tot zijn eigen verbazing mogen ondervinden. Na zijn ruzie met Geert Emmerechts trok Hasi een dikke streep onder het verhaal van Vanden Borre bij Anderlecht. Hoezeer hij zijn rechtsback koestert en hoe onpopulair de maatregel ook mag zijn. Binnenskamers liet Hasi duidelijk verstaan dat er geen plaats is in de kern voor iemand die zijn trainersstaf destabiliseert. Met spelers als Olivier Deschacht, Silvio Proto en Guillaume Gillet heeft Hasi een nauwe band. Althans in vergelijking met jonkies als Dennis Praet en Leander Dendoncker. Toch staat de deur van Hasi voor iedereen open. Voor spelers én medewerkers. Hij wuift een opmerking of raadgeving van zijn staf niet zomaar weg. De frequente humeurschommelingen en soms kwetsende woorden neemt iedereen erbij. Zijn koppigheid zorgt intern wel voor turbulenties. Een kat die in het nauw zit, maakt rare sprongen. Hasi ontsnapt niet aan die regel: hij is achterdochtig geworden. Bij elke vorm van kritiek gaat zijn verdedigingsmechanisme in werking en repliceert hij met een scherpe tegenaanval. 'Besnik is lichtjes paranoïde', vertelt dezelfde medewerker. 'Dat is de schaduwzijde van zijn persoonlijkheid. Jammer. In de omgang is hij best een aangename man. Hij is niet de gesloten persoon voor wie hij versleten wordt. Ik zou hem zelfs joviaal durven noemen.' Een andere medewerker bevestigt het menselijke gelaat van Hasi. 'Besnik is geen onmens. Door zijn oorlogsverleden bezit hij net een groot inlevingsvermogen. Hij weet perfect hoe de Zuid-Amerikaanse en Afrikaanse spelers zich voelen wanneer een familielid ernstig ziek is. In die landen zijn de medische zorgen niet zo ontwikkeld als in België. Het is meer dan eens voorgevallen dat hij een speler dan 48 uur de toelating geeft om op familiebezoek te gaan in zijn geboorteland. Vorig jaar heeft Ibrahima Conte van die uitzonderlijke maatregel gebruikgemaakt om zijn doodzieke vader bij te staan. Dat wordt geapprecieerd door de buitenlandse spelers.' De goedkeuring van zijn spelers heeft hij grotendeels. De belangrijkste bouwwerf van Hasi ligt elders: hoe Anderlecht opnieuw op de rails krijgen? Zijn gebrek aan doortastendheid valt daarbij op. Toen hij in maart van vorig jaar John van den Brom opvolgde, manifesteerde hij zich als een ploegbaas die zonder enig sentiment meteen lastige knopen kon doorhakken. Hij zette Tielemans bovenaan in de spelershiërarchie en schoof Cheikhou Kouyaté naar het middenveld. Het zou een gouden zet blijken in de race naar de titel. Toen predikte Hasi bovenal duidelijkheid, nu doet hij het omgekeerde van wat hij anderhalf jaar geleden orakelde. Een tijdlang paste Hasi de politiek van het minste kwaad toe. Zijn viermansmiddenveld in een ruit bij de start van het seizoen was zelfs helemaal uitgedokterd om de Fantastic Four (Steven Defour, Praet, Tielemans en Dendoncker) tevreden te houden. Begin deze maand tegen KV Mechelen nam Hasi even afstand van zijn rol als bemiddelaar en liet hij Tielemans zonder pardon tachtig minuten op de bank. In het systeem dat Hasi nu voor ogen heeft, stelt hij op het middenveld bij voorkeur twee stevige jongens op, die willen bikkelen voor elke bal. Defour en Dendoncker beantwoorden perfect aan dat profiel, meer dan Praet of Tielemans. 'Die dagelijkse keuzes zuigen Hasi helemaal leeg', denkt voetbalanalist Alexandre Teklak. 'Niet vergeten dat het bestuur over zijn schouders meekijkt. Hij moet bepaalde spelers in de vitrine zetten. Als die jongens op de bank zitten of minder presteren, dan heeft hij een probleem met de directie. Indien hij het evenwicht in zijn ploeg kan herstellen en het vraagstuk Imoh Ezekiel kan oplossen - een speler die Hasi er koste wat het kost bij wilde - dan zie ik het wel goedkomen met Anderlecht.' Dat er met Gillet en Praet twee centrale middenvelders van opleiding op de flanken staan, hoeft zelfs geen nadeel te zijn. 'Diego Simeone speelt met Atlético Madrid al jaren zo', weet Teklak. 'Zijn twee valse flankspelers, vorig jaar Arda Turan en Koke, trekken ook naar binnen om hun acties te maken. Het zijn geen echte buitenspelers, maar eerder passeurs die bij balverlies hun verdedigende taken ter harte nemen.' Maar het dilemma van Hasi is veel groter dan het gezeur over een 4-4-2 of een 4-3-3. Hij moet de verschillende strekkingen binnen de club proberen te verenigen. De prijzenkast vullen is één ding, de doorstroming van eigen jeugdproducten verzekeren is een tweede belangrijke opdracht voor elke trainer op Anderlecht. De supporters hebben echter het gevoel dat Hasi zich van de jeugd niets aantrekt. Terwijl het kritische Anderlechtpubliek net gepaaid kan worden als het constateert dat zelf geboetseerde jongeren een kans krijgen. De op til staande breuk met de fans werd duidelijk tegen KV Mechelen, toen Hasi een fluitconcert over zich heen kreeg omdat hij publiekslieveling Tielemans driekwart van de wedstrijd op de bank hield. De jeugdacademie van Anderlecht floreert als nooit tevoren, maar in achttien maanden gaf Hasi Anderlechtpupillen als AaronLeya Iseka, AndyKawaya of HervéMatthys amper speelgelegenheid. In dezelfde tijdspanne had Van den Brom al Tielemans, Praet, Dendoncker, Massimo Bruno en Chancel Mbemba gelanceerd. Voor de academie is het een slecht signaal wanneer een talent uit de eigen kweekvijver zoals Kawaya - voor wie Herman Van Holsbeeck in de zomer elk bod weigerde - in tien duels amper dertien minuten mag invallen en vaak niet eens op het scheidsrechtersblad staat. Zeker als het bestuur om de zoveel tijd de nadruk legt op de rol van opleidingsclub. In die context is het niet verwonderlijk dat sommige jongens die de zestien jaar naderen en straks een contract voorgeschoteld krijgen, hun krabbel niet zullen zetten. Paradoxaal genoeg heeft Hasi veel meer aandacht voor de jeugd dan Van den Brom. Binnen de club wordt niet getwijfeld aan zijn oprechte betrokkenheid. Hij mist nauwelijks een competitiewedstrijd van de beloften en een week geleden trok hij ook naar het Youth Leagueduel tegen Brann Bergen. Na zijn onverwachte triomftocht twee seizoenen geleden is voor Hasi het moment aangebroken om te tonen dat hij uit het goede hout is gesneden. Hij zal zich realiseren dat 33 competitiezeges in 61 wedstrijden geen balans is van een kampioenenmaker. De matige resultaten vreten duidelijk aan hem. Hij ergert zich aan de nonchalance die vaak in zijn ploeg sluipt, zoals onlangs tegen Qarabag. Tegen zogenaamde minderwaardige ploegen slaagt Hasi er maar niet in om zijn spelers te begeesteren, te prikkelen, te enthousiasmeren. Als het dan niet draait zoals hij het wil, kan hij zijn nervositeit moeilijk kanaliseren. Een ex-speler van Anderlecht getuigt: 'Je wordt zenuwachtig van zijn driften aan de zijlijn. Bij het minste foutje kon hij als een gek van de bank springen en je uitkafferen. Terwijl je als speler meestal weet wanneer je een misstap hebt gegaan. Dat is zijn grootste mankement. Voor de rest geen slecht woord over Hasi.' 'Besnik is geen hyporcriet, hij speelt geen komedie', klinkt het bij een insider. 'John van den Brom gaf je de indruk dat niets hem kon raken. Hij stond zogezegd boven alles. De dag van zijn ontslag kwam hij wel huilend uit het bureau van Herman van Holsbeeck. Besnik is de tegenpool van John. Hij is niet bang om zijn emoties te tonen. Dan kan het weleens botsen, ja. Maar hij is mans genoeg om zich een dag later te excuseren als hij beseft dat hij fout is geweest.' DOOR ALAIN ELISAY - FOTO'S BELGAIMAGE'Hasi mist nauwelijks een competitiewedstrijd van de beloften.'