+ Van Damme: sterk in België, flop elders

Jelle Van Damme lijkt alles in de plooi te doen vallen bij Standard. En dan maak ik deze toch wat vreemde vaststelling: in België lukt het met Van Damme, maar in het buitenland faalt hij altijd. Onbegrijpelijk. Vreemd vind ik ook dat wij zijn mentaliteit roemen, terwijl die in het buitenland altijd wordt gehekeld. Maar hier is hij mentaal zeer sterk, hij heeft persoonlijkheid. Als je ziet wat hij sinds Nieuwjaar voor Standard betekent, dan zullen ze zich de voorbije weken in Brugge wel beklaagd hebben dat hij destijds niet voor hen tekende. Van Damme was bij Standard de ontbrekende schakel op links. Mehdi Carcela rendeert beter aan de andere kant, waar hij naar binnen kan komen. Koen Daerden zoekt nog naar zijn beste vorm, maar met Van Damme is het af. Polyvalent bovendien, begiftigd met wat Michel Preud'homme de rage de vaincre noemde, die zegedrang. N...

Jelle Van Damme lijkt alles in de plooi te doen vallen bij Standard. En dan maak ik deze toch wat vreemde vaststelling: in België lukt het met Van Damme, maar in het buitenland faalt hij altijd. Onbegrijpelijk. Vreemd vind ik ook dat wij zijn mentaliteit roemen, terwijl die in het buitenland altijd wordt gehekeld. Maar hier is hij mentaal zeer sterk, hij heeft persoonlijkheid. Als je ziet wat hij sinds Nieuwjaar voor Standard betekent, dan zullen ze zich de voorbije weken in Brugge wel beklaagd hebben dat hij destijds niet voor hen tekende. Van Damme was bij Standard de ontbrekende schakel op links. Mehdi Carcela rendeert beter aan de andere kant, waar hij naar binnen kan komen. Koen Daerden zoekt nog naar zijn beste vorm, maar met Van Damme is het af. Polyvalent bovendien, begiftigd met wat Michel Preud'homme de rage de vaincre noemde, die zegedrang. Nu, de remonte van Standard toeschrijven aan Van Damme alleen, is overdreven. Ook Axel Witsel is goed bezig, misschien nog beter dan ten tijde van zijn Gouden Schoen. Na het wegvallen van Mbark Boussoufa stond bij Anderlecht niet direct iemand om op zijn rol over te nemen. Lucas Biglia was er een paar wedstrijden niet bij, en bij de anderen keek iedereen naar iedereen. En dan valt op, zowel in Lokeren als in Gent, dat Romelu Lukaku stilaan weer naar zijn betere vorm groeit en de verantwoordelijkheid opneemt. Als je zijn lichaam ziet, kan je amper geloven dat hij nog achttien moet worden, maar het is toch opmerkelijk dat zo'n jongen dat al kan en doet. Hij haalde in Lokeren wel niet het einde, fysiek was hij helemaal op. Ik denk dat frisheid en fitheid in de titelstrijd uiteindelijk de doorslag zullen geven. En dan moet je misschien toch het voordeel geven aan Standard. Van Damme, Berrier, Tchité, Nong zelfs, het zijn jongens die allemaal een tijd out waren en nu nog fris zitten. Dat voel je. Zulte Waregem heb ik twee weken geleden bij min gezet, maar ze hebben zich net op tijd herpakt. En dan valt HabibHabibou op. De manier waarop hij zijn dertiende van het seizoen maakte... Indrukwekkend. Vooraf zou je denken: Habibou en Waregem, dat is geen goeie combinatie. Andere cultuur, andere mentaliteit, andere taal. Een volk dat niet houdt van veel tierlantijntjes, maar hij draait een heel goed seizoen. Gelukkig voor Waregem. Aan het verhaal van Charleroi in eerste klasse is een einde gekomen. En dan denk ik: wat voor talent is daar de jongste jaren niet gepasseerd? Habibou, Mboyo, Mujangi Bia, Guédioura, het waren er zoveel dat ik er nog veel vergeet. We hebben er nog mee gelachen, toen de Bayats ooit met een zesde plaats niet tevreden waren. Ze moesten kampioen worden. Zelfs van deze ploeg kan je meer verwachten, ik had niet het gevoel dat ze er alles aan hebben gedaan om in eerste te blijven. Is dan alles de schuld van Abbas Bayat? Ik denk het niet. Heeft hij fouten gemaakt? Dat zeker. De man is in het zakenleven zo succesvol geweest dat hij zich onaantastbaar waande. Maar zo werkt het duidelijk niet. Het is jammer voor het publiek en voor het Waalse voetbal. Straks blijft alleen Standard over en dat is erg. Nu, Charleroi had talent, maar talent alleen is niet voldoende. Je moet het ook goed begeleiden. Dat heeft Anderlecht met Lukaku heel goed begrepen. Ik heb alle wedstrijden van Gent in play-off 1 gezien en in elke wedstrijd waren ze zeker dertig minuten de beteren. Op Genk hadden ze 65 procent balbezit, met heel gedurfd voetbal, aanvallende backs, veel volk voor de bal. Maar altijd was er iets dat tegen sloeg: een rode kaart, een flater van de doelman, wat foutjes, een blessure. Gent mist de frisheid om bij een tegenslag mentaal terug te slaan. Beker, Europees, in de competitie lang derde, het is een slopend jaar geweest. Het heeft wel veel geroteerd, maar toch, je merkt het aan de kopjes. En dan is iedereen ontgoocheld, dat zag je in de tribune. Bekersucces, vorig seizoen tweede, dat smaakt naar meer. En nu dreigen ze naast alles te pakken. Dat is niet onlogisch. Gestreden voor play-off 1 tot de laatste speeldag en dan ga je van start als favoriet voor play-off 2. Gedragen door het publiek, het is het enige stadion in play-off 2 waar wat sfeer is. Maar dan zie je dat het niet lukt en dat is begrijpelijk. Je bent in die play-off beter een ploeg waar niet veel van wordt verwacht, genre Cercle, Beerschot of Westerlo. Zulke teams spelen onbevangen en dat loont nu. Marc Brys heeft in de reguliere competitie zeer goeie dingen gedaan tegen de topclubs: goed opvangen en dan de wedstrijd naar je toe trekken. In play-off 2 de matchen moeten winnen met ander voetbal, is toch nog een heel ander uitgangspunt. Iets moeilijker blijkbaar. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT