OP DE VOETBALACTUALITEIT.
...

OP DE VOETBALACTUALITEIT.Een halfuur na het incident met Marcin Wasilewski heb ik gezegd dat er voor Axel Witsel geen toekomst meer was op de Belgische velden. Maar als je hem nu bezig ziet, is hij ongetwijfeld de beste op de Belgische velden. Het oogt simpel en op het eerste gezicht traag. Ik kan me heel goed inbeelden dat een scout die hem de eerste keer ziet, twijfelt. Maar als die scout hem verder volgt, zal hij beseffen dat je deze jongen met een gerust hart in een veel grotere ploeg mag steken. Witsel gaat het maken in het buitenland. Dat hij zich terug naar de top gevochten heeft, getuigt van veel mentale weerbaarheid. Aanvallend maakt hij zijn goals, maar verdedigend verzet hij zo veel werk dat Standard met twee spitsen kan spelen. Met het niveau van Witsel steeg dit seizoen het niveau van Standard. Ik heb nog het geluk gehad om met Frank Vercauteren te kunnen werken bij Anderlecht. Hij combineerde toen drie functies: assistent, cotrainer met Jean Dockx en coach van de betere beloften. De periode van Olivier Deschacht, Yannick Vervalle, Alin Stoica, Lukas Zelenka. Ik leerde Vercauteren toen kennen als een vakman die ontzettend veeleisend was, ook voor zichzelf. Toen hij er later werd aangesteld als hoofdcoach zei ik: nu gaat het weer goed met Anderlecht. Dat bleek niet zo te zijn, zijn minder positieve eigenschappen kwamen snel naar buiten en er werd heel snel getwijfeld aan zijn capaciteiten. In Genk worden zijn kwaliteiten nu wel geloofd. Van een gewone ploeg heeft hij een heel goeie ploeg gemaakt. Tactisch een beetje koppig, zelfs al worden ze op het middenveld overlopen, de twee spitsen blijven. Of ze kampioen worden, weet ik nog steeds niet, maar Genk heeft de competitie spannend gehouden en daarin kan de verdienste van Vercauteren niet worden overschat. Jan Ceulemans: rustig in trainingspak, maar wel in de finale van play-off 2 en beker. Waarbij de motivatie om die bekerfinale te spelen zeker zal hebben geholpen om spelers scherp te houden. Elk jaar leveren ze wel een opvallende speler af. Patrick Ogunsoto, Jaime Ruiz, nu weer Paulo Henrique. "Hij is een beetje dik," zei Jan toen Henrique voor het eerst op de bank zat, "maar hij kan wel sjotten." Ceulemans maakte er een afwerker van die ook aandacht heeft voor het collectieve. Alleen jammer dat Westerlo elk seizoen een matige start kent. Dat was na vorig weekend overal de teneur waar werd verloren. Zelfs in Brugge en Gent. Ik kan me dat echt niet voorstellen. Als je speler bent van Waregem en dat is je instelling, dan ga je je toch niet belachelijk laten maken en met 7-1 verliezen? Dat spelers snakken naar het einde en dat zo'n buitenlander misschien wel zin heeft om naar huis te gaan, is mogelijk, maar vergeet niet dat trainen nu ook leuk is. Het is wat warmer, de zon schijnt, je hébt al het vakantiegevoel. Spelers van Manchester United hebben er ook een lang seizoen op zitten, en die van Twente ook. Maar hebben MichelPreud'homme of AlexFerguson met zulke uitspraken te maken? Ik heb niet dat gevoel." Francky Dury heeft in de reguliere competitie veel geroteerd en aan de winterstop werd er met IlombeMboyo, César Arzo en Jesper Jørgensen nog wat bijgehaald. Ik had Gent en niet Standard verwacht als scherprechter, maar Gent woog te licht in play-off 1. Er gebeurde ook altijd wel wat. Dat incident tijdens het karten in Sint-Niklaas, Marko Suler en FrankBoeckx die met twee pinten voor hun neus naar de wedstrijd kijken, ik kan me inbeelden dat het bestuur zoiets niet graag ziet. De mot zit in de ploeg. Ze voetbalden iets beter in play-off 1, maar met 4 op 21 worden ze niet beloond. In de reguliere competitie waren ze al minder tegen de topploegen, dat trekt zich door. Dury heeft gelijk: het is niet omdat je een keer tweede werd, dat je in een-twee-drie de beste van België kan zijn. Ivan Perisic komt niet meer voor doel. Sinds de belangstelling van Borussia Dortmund speelt hij heel schimmig. Tegen Standard moest hij na de rust als tweede spits spelen, maar hij kwam altijd naar de bal, zodat zijn kwaliteit, opduiken in de rechthoek, verdween. Hij mist Ronald Vargas, denk ik, net als heel Club Brugge. Die kon van iets gewoons wat extra maken. Club moet straks Europees voetbal halen, dat is essentieel voor de nieuwe lei waarmee ze willen beginnen. Maar ik heb het gevoel dat Adrie Koster daar meer mee bezig is dan de spelers. Een andere trainer zou moord en brand schreeuwen bij het handsspel van Eliaquim Mangala, Koster durft het amper aan te raken. Misschien waren zijn jongere spelers wat moeilijker te leiden en was een hardere hand nodig geweest, maar een meer aimabel man gaan we nooit meer meemaken. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT