plus De curve, de finesse en de power

Ik zag dit weekend drie sollicitaties voor doelpunt van het seizoen. Voor de eerste twee gaan we naar de wedstrijd van KRC Genk tegen Beerschot. Sollicitatie één: de goal van Jan Van den Bergh, iemand met een goeie trap. Een mooi doelpunt begint vaak bij een goeie balaanname en die was er. De curve was prachtig, vanuit die positie zie je niet vaak een bal in de verste hoek belanden. De viering, de worm, was afgesproken en lachwekkend, die zal ook de wereld rondgaan. En zo zit Beerschot opnieuw in de running voor play-off 1.
...

Ik zag dit weekend drie sollicitaties voor doelpunt van het seizoen. Voor de eerste twee gaan we naar de wedstrijd van KRC Genk tegen Beerschot. Sollicitatie één: de goal van Jan Van den Bergh, iemand met een goeie trap. Een mooi doelpunt begint vaak bij een goeie balaanname en die was er. De curve was prachtig, vanuit die positie zie je niet vaak een bal in de verste hoek belanden. De viering, de worm, was afgesproken en lachwekkend, die zal ook de wereld rondgaan. En zo zit Beerschot opnieuw in de running voor play-off 1. Sollicitatie twee komt uit dezelfde wedstrijd: het doelpunt van Patrik Hrosovsky. Wat een power, na een goeie voorzet van Gerardo Arteaga. Niet alleen kracht is daar belangrijk, ook de timing om een bal uit de lucht te halen. Bij dat doelpunt beheerste hij dat perfect. Onhoudbaar. Het derde doelpunt vind ik persoonlijk het mooiste: de gelijkmaker van Charleroi in Beveren. Wat Massimo Bruno daar deed, kon tellen. Vooral de finesse, de aanname vond ik zeer mooi. In de drop een moeilijke bal van Joris Kayembe meenemen tussen een bos van spelers, die klaarleggen in de vrije ruimte, om dan direct uit te halen: finesse, kracht en curve in één. Daarom voor mij de mooiste. Voor het seizoen was het uitkijken naar dit format. Achttien clubs, play-off 1 met vier voor de titel, met vier voor de Europese plaatsen. Als ik het nu zie: dit werkt. Het is enorm spannend. Zijn ploegen, op Club Brugge na, nu meer aan elkaar gewaagd omdat er geen publiek is? Ook in andere landen is het spannend. Het kan in elk geval dat je meestrijdt voor play-off 1, maar zelfs nog uit play-off 2 kan vallen. Ploegen die andere jaren rond dit tijdstip tussen de 9e en 13e plaats staan en geen aanspraak meer kunnen maken op play-off 1, blijven nu wél betrokken. Dan heb ik het over Eupen, KV Kortrijk, Zulte Waregem, zelfs KAA Gent. En wat daaronder zit, moet nog strijden om er niet uit te vallen. Voor mij is dit iets om mee te nemen bij de beoordeling van dit format. Dit werkt. De overwinning van een uitgekookt Cercle Brugge op RE Mouscron was verdiend. Behalve in de laatste minuut kwam de ploeg nooit onder druk, in een wedstrijd die eigenlijk niet om aan te zien was. De bal was meer in de lucht dan op het afgrijselijke veld. Ik hoorde de verslaggever voor de wedstrijd zeggen dat je zelfs al wandelend nog je enkels kon breken. Moeskroen zit met een groot probleem. Het scoort heel moeilijk, slechts één doelpunt in de laatste drie wedstrijden. De komst van Hamdi Harbaoui heeft voorlopig nog niet veel opgeleverd. Het kreeg in de laatste drie wedstrijden ook negen goals tegen. Met een lastig programma nog - tegen allemaal ploegen die nog strijden voor play-off 1 of play-off 2 - lijkt het mij op dit moment dat het huurlingenleger van Moeskroen het rechtstreekse behoud niet meer zal kunnen afdwingen. En als we dan een beetje eerlijk zijn: wie zou dat erg vinden, op de lokale supporters na? Ze zijn al zo vaak door het oog van de naald gekropen, met een licentie die voortdurend in vraag wordt gesteld. Als je Majeed Ashimeru en Jacob Bruun Larsen aan de rust tegen KV Kortrijk vervangt, kon je dat even goed hebben gedaan met Kemar Lawrence, bijgenaamd 'taxi'. Die linkerflank van Anderlecht draaide voor geen meter, een festijn aan foute passes en misverstanden. Ook defensief liet Lawrence zich telkens aftroeven, bij quasi elke kans die KV Kortrijk in de eerste helft afdwong was Lawrence in de negatieve zin betrokken. Bij het eerste doelpunt gaat hij op een onbegrijpelijke manier druk zetten op Gilles Dewaele. Uit de actie komt de corner en de flater van de doelman. Bij de tweede tegengoal doet hij ook iets raars: hij wil Zinho Gano offside zetten, terwijl Hannes Delcroix er nog achter loopt. Loop wat terug, denk ik dan. Nee, van taxi Lawrence hebben nog niet veel gezien: heel weinig loopacties naar voor en defensief was het zeer gammel. Ik had het gevoel dat Vincent Kompany het onder controle begon te krijgen, maar de voorbije wedstrijden waren minder. Allicht is dat eigen aan jongeren. Ik stel me de vraag of deze ploeg wel beter kan. Anderzijds: ik denk misschien ook wel dat ze onder een andere trainer meer punten zouden halen. Eentje die niet zo revolutionair wil doen. Kijk naar het systeem van KV Kortrijk: niet te ingewikkeld, twee spitsen, backs die erover gaan... Zouden ze in Anderlecht daarmee niet tot meer kansen komen?