Timmy Simons, BELGAIMAGE
Timmy Simons © BELGAIMAGE

Plus

Het professionalisme van Timmy Simons

Chapeau voor Timmy Simons, die in zijn laatste wedstrijd nog eens aan de aftrap kwam. Dat iemand die op zijn leeftijd, 41 jaar, na een seizoen waarin hij heel weinig speelde, klaar is om in te vallen in cruciale wedstrijden voor de titel als op Charleroi en Standard is het summum van professionalisme. Dat wil zeggen dat je niettemin weer een voorbeeld en een aanjager bent geweest. Hij had ook kunnen redeneren: ze hebben mij niet meer nodig, laat het maar zo. Maar hij had ook dit seizoen nog tot het einde de ambitie om mee te doen. Ruud Vormer zei dat toen ze aan de rust op Mambourg 1-0 achter stonden en het er met betrekking tot de titel heel slecht uitzag het behalve hijzelf en Ivan Leko vooral Simons is geweest die daar het woord voerde en duidelijk maakte: jongens, nu is het alles of niks en nu moeten we erover gaan! In die laatste cruciale fase is hij toch nog eens opgestaan om al zijn ervaring aan te wenden om het recht te trekken. Vormer liet ook al blijken: ik ben de kapitein op het veld, maar eigenlijk is Timmy nog altijd de kapitein. Dat Vormer zich in moeilijke momenten niet wegstak maar in interviews met de borst vooruit de kritiek trotseerde leerde hij van Simons. Ik zag Simons ook in de grote ontgoocheling en de geweldig vijandige sfeer die er na het verlies tegen Anderlecht opeens hing toch rustig de groep meenemen om het stadion rond naar het publiek te gaan om daar wat kalmte te brengen. Ik denk dat Leko enorm veel aan hem gehad heeft, terwijl een speler in die situatie ook het omgekeerde kan doen. In Brugge weten ze: mocht hij volgend seizoen niet meer in de kleedkamer zitten, dan zullen ze hem geweldig missen. Tenslotte is hij ouder dan de coach, is hij al voor de zevende keer kampioen, kent hij al die zaken en emoties die ze er meemaken en weet hij hoe ermee om te gaan. Ze namen zondag afscheid van de voetballer Simons en willen hem behouden in een andere functie, maar hij liet al uitschijnen dat stoppen met voetballen hem enorm zwaar zou vallen en dat hij eventueel nog in de tweede of derde klasse kan blijven spelen. Ik ben er zeker van dat hij het liefst nog een jaar bij Club Brugge wil voetballen. Of hij dat moet doen, weet ik niet. Misschien moet je wel afscheid nemen in schoonheid, zoals zondag. Maar blijkbaar doet hij het nog altijd enorm graag.

Min

De contractverlenging van Roberto Martínez

'Ik vind dat vroeg, verrassend en raar zelfs, die contractverlenging van Roberto Martínez, omdat we tot dan toe verwachtten dat als het WK zou tegenvallen er een andere bondscoach zou komen én ook omdat we niet wisten dat er daarover onderhandelingen bezig waren. Wellicht wil de bond op die manier op voorhand extra rust brengen, om speculaties, prognoses en veronderstellingen met het oog op het WK en tijdens het WK de kop in te drukken. Misschien hadden ze ook schrik dat ze hem zouden kwijtspelen. Het is in elk geval een teken dat ze elkaar op de een of andere manier vonden. Kritiek is er altijd, maar als je naar de resultaten kijkt, deed hij het heel goed. Kritiek was er ook al mondjesmaat van spelers als Kevin De Bruyne en Thibaut Courtois: dat de manier waarop er gevoetbald wordt nog beter kan en dat Martínez nog niet dezelfde impact heeft op de nationale ploeg als Pep Guardiola en Diego Simeone op hun clubteam. Ze verwachten dat hij nog nadrukkelijker zijn stempel drukt omdat ze weten dat er heel veel talent in het elftal zit en dit een unieke kans is om echt mee te doen voor de wereldtitel. Ik neem aan dat er vanuit de bond overleg is geweest met spelers, zo niet zou ik dat raar vinden. Sowieso neem je een risico. Waarschijnlijk is de bedoeling extra rust te creëren, maar het kan ook voor extra onrust zorgen. Daarom zet ik dit item bij 'Min'.

Het seizoenseinde van Anderlecht

Na de niet onverdiende winst op Club dacht je: ze gaan nog meedoen voor de titel. Maar daarna haalde Anderlecht 0 op 6, met verlies tegen Standard, in Gent en nu ook tegen Genk, en laat het nog de tweede plaats en de voorrondes van de Champions League liggen. Dat is een enorme ontgoocheling. Verdedigend stond het heel het seizoen niet op punt. Matz Sels was een van de uitblinkers, zoniet dé uitblinker en dat is geen goed teken. Thuis niet overtuigend, een doelpuntensaldo dat amper positief is, zes van de tien topmatchen in play-off 1 verloren: dat zijn toch allemaal zaken waar ze zich vragen over moeten stellen. Na een hoopgevende prestatie volgde telkens een ontgoochelende prestatie en dat zette zich ook na de komst van Hein Vanhaezebrouck voort. De momenten dat we dachten dat hij het op de rails kreeg en de spelers beter begonnen te snappen wat hij wou, werden nooit bevestigd. Er dringt zich een geweldige evaluatie op, waarbij er belangrijke beslissingen genomen moeten worden en er Luc Devroe, Marc Coucke en Vanhaezebrouck heel veel werk wacht. Want volgend seizoen kan Anderlecht zich niet permitteren van niet goed te starten en niet meteen mee te doen voor de titel.