radiojournalist peter vandenbempt en ex-voetballer piet den boer laten afwisselend
...

radiojournalist peter vandenbempt en ex-voetballer piet den boer laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.Omdat het, net als Lierse en op termijn misschien Club Luik, een publiek heeft dat in eerste thuis hoort: een heel warm publiek. Ik hoop alleen dat mijnheer Duchâtelet de rust vindt die men de laatste jaren ontbeerde, dat men de club eindelijk stabiel kan leiden waardoor het aantal trainers dat er de laatste jaren passeerde niet nog groter wordt. Dat houdt een verandering van de transferpolitiek in: doe geen beroep meer op lastminutekoopjes. Zet een iets professionelere structuur neer dan in het verleden. Verder heeft STVV een goeie mix van ervaring en jeugd, al zal de huidige kern niet volstaan. Daar moeten toch nog een paar goeie spelers bij. Dankzij de vergissingen die topclubs als Anderlecht en Standard in hun bekerparcours maakten, zitten we nu met een finale met twee fantastische supportersgroepen. In KV Mechelen - Cercle Brugge haalde de meest verdienstelijke het. Cercle was technisch beter, maar Mechelen toonde meer wilskracht en groepsmentaliteit. Misschien was het fout van Cercle om op dat ene kansje te wachten. Ik was stomverbaasd dat Stijn De Smet niet vervangen werd door Thomas Buffel. Trots ben ik op Björn Vleminckx. Die kan binnen een jaar of twee een type Dirk Kuijt worden. Op voorwaarde dat hij de kans krijgt om zijn potentieel verder te ontwikkelen. Mooi is dat het een bescheiden jongen is die wel heel erg in zichzelf gelooft. Hij moet de lat zo hoog mogelijk leggen: je kan, als het niet lukt, altijd terugzakken. Ook bij een ploeg die meer druk zet dan Mechelen zie ik hem zijn stempel drukken. Van Gaal is geen slechte trainer. Alleen moet je weten wie je binnenhaalt. Qua trainer is hij absolute top: iemand met een helikopterview. Om in België geaccepteerd te worden, zal hij echter toch wat water in zijn wijn moeten doen. Ik hoor dat hij ook wel eens moeite heeft met het communicatiegedeelte van zijn job, terwijl dat volgens mij bij de essentie van de taak als bondscoach hoort. Dat de bond nog met anderen praat, vind ik niet onlogisch: dat gebeurt in het bedrijfsleven ook. Alleen mogen ze niet te lang wachten, want hoe langer je wacht, hoe meer meningen pro en contra er over alle kandidaten groeien. Lierse doet het dit seizoen weer goed, met veel eigen spelers, leuk voetbal en veel publiek. Het is weer in volle opbouw. Daarom verbaasde na de bekermatch tegen Genk de opmerking van Tomasz Radzinski. Die was het niet eens met de tactische keuze van zijn trainer. Zo breng je toch een stukje onrust bij een club die zich volop voorbereidt op de play-off. Terwijl ik vind dat die onrust nergens voor nodig is. Je hoort steeds vaker dat men achteraf zijn mening geeft, als men het ergens niet mee eens was. Ik vraag me dan af: waar komt die mondigheid ineens vandaan? Waarom overlegt zo'n speler vooraf niet met zijn trainer? Een interne discussie moet kunnen. Die opmerkingen horen niet thuis in de pers. Ik hoop voor Lierse dat ze geen negatieve gevolgen hebben op de sportieve gebeurtenissen, want de club hoort met zijn aanhang en beleving gewoon thuis in eerste. Hein Vanhaezebrouck heeft als trainer veel goeie kwaliteiten: hij is tactisch sterk, analyseert goed, is bezeten van het spelletje, maar in de keiharde voetbalwereld word je vooral op de resultaten afgerekend. Met 1 op 36 stevent Kortrijk op de eindronde af. Stel dat ze het niet redden, begin dan een paar weken later maar eens bij Genk dat Europese ambities heeft. De les? Het is verdomd moeilijk om op een voetstuk te blijven eens je daarop gehesen of geklauterd bent. Dat geldt ook voor Glen De Boeck: twee bekwame trainers leerden dit seizoen de andere kant van de medaille kennen. Ze moeten daaruit leren. Als je drie miljoen euro schuld hebt, heb je toch wel wat verkeerd gedaan, denk ik zo. Welke clubs volgen nog, vraag ik me dan af. Financieel beleid is heel belangrijk voor een club. Je moet je ambities zo kiezen dat je niet boven je stand gaat leven. Realisme is even belangrijk als sportieve ambitie. Ook in lagere afdelingen, waar men vaak leeft bij de gratie van één geldschieter die de ene dag grote plannen heeft en investeert en er even snel mee kapt, moet men daar maar eens over nadenken. Je hebt veel van die clubjes die alleen een eerste en tweede elftal hebben. Ze lopen elkaar dan nog voor de voeten in éénzelfde gemeente, maar denken er niet aan om samen te werken, tenzij het te laat is. S opgetekend door geert foutré