Plus Suárez swingt met verkeerde rugnummer

Het kan niet anders of de Anderlechttop slaakt een zucht van verlichting nu Matías Suárez eindelijk de bevestiging brengt van de intrinsieke klasse waarmee hij een jaar geleden zijn transfer van Córdoba naar Brussel afdwong. Tegen Westerlo was hij scherp, gretig, zuiver en beslissend. Tango mag dan de Argentijnse dansvorm bij uitstek zijn, deze Suárez swingt! Alleen 's mans rugnummer kon beter. Geen negen, maar (dirigerend als) een echte nummer tien.
...

Het kan niet anders of de Anderlechttop slaakt een zucht van verlichting nu Matías Suárez eindelijk de bevestiging brengt van de intrinsieke klasse waarmee hij een jaar geleden zijn transfer van Córdoba naar Brussel afdwong. Tegen Westerlo was hij scherp, gretig, zuiver en beslissend. Tango mag dan de Argentijnse dansvorm bij uitstek zijn, deze Suárez swingt! Alleen 's mans rugnummer kon beter. Geen negen, maar (dirigerend als) een echte nummer tien. Zijn doelpunt en assist waren enig mooi. Zijn bal voor 2-0 borstelde hij van ver à la Luc Nilis - half met de binnenkant, half met de wreef - voorbij De Winter. Het uitkappen van de doelman als inleiding op de 3-0 was zo mogelijk nog knapper. Ook opvallend: samen met de jarige Mbark Boussoufa was Suárez een van de weinige Anderlechtspelers die er na rust echt nog trek in hadden. Het gros zat al in gedachten bij Lyon en mikte vooral op balbezit, maar zij gunden het publiek nog een aantal acties waarbij het voetbalplezier er zo van afdroop. Driewerf hoera voor Standardspits Milan Jovanovic. Twaalf uur in het vliegtuig tussen het Zuid-Afrikaanse Pretoria en Zaventem voor een met 1-3 gewonnen oefeninterland en daags nadien toch gewoon drie keer scoren op Schiervelde. Veel trainers hebben schrik om spelers op te stellen na een interland, en halen dan de theorie van het roteren boven. Al dat roteren is toch wat overroepen. Als een speler echt zin heeft, heeft hij geen nood aan extra rust. Dat merkte je trouwens ook bij Boussoufa, die midweek met Marokko tegen Congo geoefend had (resultaat: 1-1). Hij was zelfs slechtgezind toen Jacobs hem tien minuten voor affluiten naar de kant haalde voor Reynaldo. Wie zei er ook alweer dat Georges Leekens altijd voor zekerheid kiest? De coach van KV Kortrijk voerde na de 0-1 tegen Moeskroen twee opmerkelijke, bijna atypische wissels door. Eerst bracht hij spits Ibou voor rechtsback De Ly, daarna kwam ook nog eens linksbuiten Soetaers in de plaats van controlerende middenvelder Hempte. Mede door die ingrepen kwam KVK niet alleen door het strafschopgeschenk meer in de wedstrijd. Als de organisatoren van de Dodentocht van Bornem ooit op zoek moeten naar een nieuw parcours biedt Westerlo misschien wel een mooi alternatief. Wij stellen voor de finish dan in het Kuipje te voorzien. De parel van de Kempen heeft dezer dagen de doffe schijn zoals je die in de ogen van de doorsneedeelnemer verwacht na 100 kilometer stappen binnen 24 uur. De ploeg van Jan Ceulemans zit in de hoek waar de klappen vallen. Neem nu de passage op Anderlecht. Petje af voor de manier waarop Ceulemans zijn team de loopgraven instuurde. Met twee spitsen en een goed tactisch plan werd paars-wit offensief prima aan banden gelegd. Op het middenveld speelden De Petter, Adams en Modubi centraal, Sarki opereerde op rechts. De linkerflank bleef daardoor ongedekt, maar Wasilewski wist met de gapende boulevard voor hem niets aan te vangen. Waarom liep het dan toch fout? Pech was het codewoord. Zo werd het 1-0 op het moment dat Corstjens geblesseerd uitviel. Daarna hielden de onderkant van de lat en de doellijn Sarki van de gelijkmaker. Toen het even later in de blessuretijd voor rust 2-0 werd, konden de boeken toe. Mogelijk zijn de drie geblesseerden die na afloop in de bezemwagen richting Westerlo stapten (Corstjens, De Petter en Vanaudenaerde) voor Westel nog pijnlijker dan de gemiste start. Samen met het onbeschikbaar zijn van topschutter Ruiz en Farssi vrezen we dat dat in het vooruitzicht van de duels met Genk en Zulte Waregem van het goede te veel is. Maar paniek is niet aan de orde. Die dodentocht kan dus best nog wat wachten. The Devil Wears Prada, de buurman draagt zwart. Denken ze bij het CSC bij het aanduiden van de scheidsrechters nooit na over de geografische achtergrond van hun poulains? Het geladen streekduel Kortrijk-Moeskroen werd geleid door Frederik Geldof, een 33-jarige bediende uit Wevelgem, een gemeente die grenst aan ... Kortrijk en ook Moeskroen tot de verre buren mag rekenen. Als de match dan ook nog eens twee keer kantelt door evenveel scheidsrechterlijke dwalingen (1-1 voor KVK op penalty na onvrijwillig handspel van Vandooren, 2-2 voor Moeskroen na flagrant buitenspel van Jaycee) en zelfs de Serviër Djukic in zijn nababbel het domicilie van de man in het zwart aanhaalt, weet je dat dit onnodig olie op het vuur is. opgetekend door kurt van laere