Koster coach van 't stad

De 66e Brugse competitiederby was vanuit tactisch oogpunt top. Bij thuisploeg Cercle had Glen De Boeck een alleraardigst plan uitgedokterd. Club vond het eerste kwartier geen antwoord op de verrassende positiewissels van Buffel en Gombami, de slimme infiltraties van de plots weer hoog opererende Sergeant en de voortdurende beweging in het elftal.
...

De 66e Brugse competitiederby was vanuit tactisch oogpunt top. Bij thuisploeg Cercle had Glen De Boeck een alleraardigst plan uitgedokterd. Club vond het eerste kwartier geen antwoord op de verrassende positiewissels van Buffel en Gombami, de slimme infiltraties van de plots weer hoog opererende Sergeant en de voortdurende beweging in het elftal. De gevolgen leken desastreus voor Grote Broer: 2-0 na tien minuten. Dat was evenwel buiten de waard genaamd Adrie Koster gerekend. Vorig seizoen hing Club na zo'n uppercut altijd in de touwen, maar onder leiding van de Zeeuw tekenen zich stilaan weer de contouren van een hecht blok af. Ondanks de verscherpte concurrentie wil deze ploeg voor elkaar knokken, de coaching van Koster doet de rest. Toen Alcaraz bij een 2-1-tussenstand terecht mocht gaan douchen, opteerde Koster resoluut voor drie verdedigers. Zijn reactie bij de eerste tegenaanval van Cercle onderstreepte dat het hem menens was. Odjidja vond het veiliger om zich tussen het onuitgegeven trio Vermeulen-Klukowski-Daerden te laten zakken, maar Koster reageerde furieus: "Naar voren! Vooruit dekken!" Sterk, ook al omdat het niet de eerste keer was dat de ex-Ajacied risico's nam op de momenten dat het echt nodig was. Het lef van Koster rendeerde. Uitgerekend linksachter Daerden, bij beide Cerclegoals niet vrijuit, dweilde al snel nog eens ouderwets de flank af om Akpala de gelijkmaker voor te schotelen. Het torinstinct van Sonck rondde het mooi af. Wat er ook van zij, Koster is in Brugge een halfjaar lang coach van 't stad. Al zal collega De Boeck wel met een wrang gevoel terugdenken aan de vier open doelkansen die vriend en golfpartner De Vlieger (uitstekend als stand-in voor Stijnen) verijdelde. De weerzinwekkende beelden zitten straks in elk jaaroverzicht. In de 26e minuut van de moeder van alle toppers brak Axel Witsel met een onbesuisde tackle over de bal het been van Wasilewski doormidden. De reacties waren fel, zowel op als naast het veld. Toch lokte die verschrikkelijke fout ook positieve reflexen uit. Een aantal spelers probeerde anderen te bedaren, Deschacht toonde zich een echte aanvoerder toen hij eerst Boussoufa en later ook de verhitte Anderlechtclan suste. Hopelijk vindt iedereen na deze Anderlecht-Standard het besef terug dat dergelijke ontsporingen écht niet kunnen. Twee basisplaatsen in vier dagen, drie goals. Of Koster het nu leuk vindt of niet: Club Brugge kan niet zonder Wesley Sonck. Blauw-zwart is afhankelijk van hem zoals een roker van sigaretten. Je doet heel hard je best om zonder te kunnen maar uiteindelijk grijp je er ten einde raad toch naar terug. Op lange termijn kan Club nooit zonder Soncks garantie voor goals. Het gebrek aan scorend vermogen zit 'm niet zozeer in de aanvalslinie, wel in de zone daarachter. Dirar, Vargas, Blondel, Odjidja, Geraerts: ze komen niet verder dan gemiddeld twee à drie potten per seizoen en dat is te weinig. Daarom kondigt het aantrekken van Perisic zich aan als een goede zet. De Kroaat scoorde voor Roeselare in zestien partijen vijf bewuste doelpunten. Club deed er ook verstandig aan zich niet alleen te versterken met jonge jongens toen het koos voor Kouemaha (26) en Hoefkens (straks 31). De beste interne transfer is evenwel het verlengde verblijf van Vanessa Hoefkens over het Kanaal. De zesjarige Milan praat alleen cockney, mevrouw kan niet zonder haar Starbucks Coffee en binnenspeeltuin. Willen haar 4968 Facebookvriendjes de lippen op elkaar houden over de nakende opening van een Starbucks in het Antwerpse Centraal Station en het bestaan van binnenspeeltuinen in Brugge, Oedelem, Oostkamp én Moerkerke? De werkethiek van KV Mechelencoach Peter Maes indachtig gokken we dat er deze week Achter De Kazerne nogal wat gepeesd wordt op het in voetbal toch essentiële zestienmetergebied, ook wel eens "de zone van de waarheid" genoemd. Malinwa was 70 minuten de baas tegen Sint-Truiden maar heeft in beide doelgebieden werk aan de winkel. In aanvallend opzicht deden vooral de doorbraken op rechts van Mununga en Chen de bezoekers pijn. Maar ofwel was er te weinig volk voor de kooi van Mignolet, ofwel blonken Nong, Destorme en/of Gorius uit in slecht positie kiezen. Het gevolg laat zich raden: een laatste pass die nooit ter bestemming raakte. Nog groter waren de gevolgen van het falen in de eigen rechthoek. Wat te denken bijvoorbeeld van het ondoordachte doordekken van rechtsachter Chen bij de 0-2? Zijn mannetje Sidibe kreeg aan de tweede paal zo veel ruimte, dat die rustig de voltallige KV-supportersharmonie kon laten voorgaan alvorens te scoren. ex-voetballer en belgacomanalist gert verheyen en radiojournalist peter vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.opgetekend door kurt van laere