Hein slikt basisprincipe in

Je zult maar trainer geweest zijn bij Lokeren-Genk. Of toeschouwer. De crisissfeer was in beide kampen te snijden, uiteindelijk konden de bezoekers na twee nederlagen opnieuw grimlachen. Voornaamste vaststelling bij de bekerwinnaar: de heilige 3-4-3 die Hein Vanhaezebrouck introduceerde, werd ingeruild voor een 4-3-3. En ook al kwam die switch er deels op vraag van de spelers, simpel is dat niet.
...

Je zult maar trainer geweest zijn bij Lokeren-Genk. Of toeschouwer. De crisissfeer was in beide kampen te snijden, uiteindelijk konden de bezoekers na twee nederlagen opnieuw grimlachen. Voornaamste vaststelling bij de bekerwinnaar: de heilige 3-4-3 die Hein Vanhaezebrouck introduceerde, werd ingeruild voor een 4-3-3. En ook al kwam die switch er deels op vraag van de spelers, simpel is dat niet. Want bij Genk gebeurde tot nog toe álles in het teken van die 3-4-3: de voorbereiding, de matchen, de transfers (denk maar aan het aantrekken van Bakx, Camus én Buffel naast Barda voor de twee posities achter de spits). Nu werd in amper 48 uur het roer omgegooid. Gevolgen: Camus op rechts en Pudil op links konden niet camoufleren dat ze geen buitenspeler zijn, en een bal die na twee passes telkens weer werd ingeleverd. Niet dat het aan de overzijde een sikkepit beter was. De computer rekende balbezit 50-50 uit. Een betere omschrijving ware balverlies 50-50 geweest. Toch zetten we de kunstgreep bij de plus. Zo puurde Genk twee goals uit drie kansen, terwijl het bij eerdere gelegenheden al beter presteerde en minder resultaat boekte. Het zoveelste bewijs dat in voetbal alleen het rendement telt. Na zeven maanden zonder thuiszege komt het er nu op aan het thuispubliek terug te winnen. De belangrijkste stap daarbij lijkt ons de spelers weer aan het voetballen te krijgen. De voorradige kwaliteit wordt wel eens in twijfel getrokken, maar kijk naar Blondel en Geraerts bij Club. Als je de juiste snaar raakt, kan zelfs een jaar disfunctioneren worden uitgewist. Tot slot nog deze bedenking. Tot de 0-1 was Lokeren de minst slechte ploeg. Dat de kop van Jankovic toch rolde, was alvast níét de schuld van Dupré. (Grápje, Roger!) Philippe Clement en Bart Goor: samen 72 jaar, 116 A-caps, 717 competitiematchen op topniveau. Germinal Beerschot, traditiegetrouw een opvangtehuis voor voortijdig afgeschreven oudjes, kan er maar baat bij hebben. De schuit waarmee Daerden de woeste voetbalzee moet trotseren, kraakte ook tegen Moeskroen vervaarlijk maar Fille en Bart brachten de volle buit met drie goals en één assist veilig aan wal. De omstandigheden zijn niet evident: gebrek aan scorend vermogen, moeizaam samenspel, wijkende haarlijn. Er desondanks op die leeftijd telkens weer voor blijven gaan en het voortouw nemen: respect. Milan Jovanovic was hard in zijn analyse van Olympiacos-Standard. "Bij ons zijn slechts drie of vier spelers het niveau van de Champions League waard", oordeelde hij. Wie zou Jovanovic dan bedoelen? In eerste instantie hijzelf natuurlijk. Verder konden ook Mbokani, De Camargo en Sarr ermee door. Als we dit doortrekken naar de andere vertegenwoordigers in Europa, komen we voor vorige week ook nog uit bij Biglia en Boussoufa (Anderlecht), en Perisic en Odjidja (Club Brugge) als spelers met een meerwaarde op Europees niveau. Te weinig, zegt u? Twee bedenkingen dan: 1) ook Olympiacos, Timisoara en Partizan Belgrado stellen in Europa amper wat voor, 2) bij elf spelers met een Europese meerwaarde spreek je niet over een Belgische ploeg maar over een Europese topper. Op zich is de uitspraak van Jovanovic dus niet bijzonder. De non-verbale communicatie van de armenzwaaiende Boussoufa na de zoveelste door een maat verprutste assist sprak evenzeer boekdelen. Voor Standard en Anderlecht was dit de Week van de Gemiste Kans. Hier krijgen ze altijd spijt van. Arme Sinan Bolat. Out tijdens de opwarming voor Standard-Zulte Waregem, twee keer in de fout op Olympiacos. De eerste misser had de gelijkmaker als rechtstreeks gevolg, de tweede dwong Sarr een hoekschop weg te geven waaruit de pijnlijke 2-1 in blessuretijd volgde. Ondanks het feit dat de Turkse doelman meer uitstraling en kwaliteit heeft dan zijn voorganger Espinoza, konden we de Ecuadoraan dáár toch nooit op betrappen. Al hoeft Bolat zich ook weer niet te veel zorgen te maken. Wie Casillas en Dida daags nadien tijdens Real-Milan in actie zag, weet dat ook klasbakken een offday kunnen hebben. Club Brugge bracht zijn leiderspositie zelf in gevaar op Roeselare. Halverwege leek de partij bij 0-2 al beslecht, maar met dank aan Michael Klukowski kon de hekkensluiter zich weer in de match knokken. Als je team zo overheerst en je hebt in doel met Stijnen ook nog eens iemand die beresterk is in een-tegen-eensituaties, dan moet je je beheersen en Dequevy laten gaan. Elf tegen elf was het bij een wandelingetje in het park gebleven. opgetekend door kurt van laere