Plus Silvio Promo

Toegegeven, na zijn enigszins bescheiden optreden in Lyon leek hij mij helemaal klaar voor de sloop. Het vertrouwen van en in Silvio Proto was weggesmolten in de tropische hitte van Gerland. Als Ariël Jacobs hem nadien in Waregem op de bank had gezet, was het einde verhaal geweest. De trainer deed het niet en nu heeft Anderlecht een veel betere doelman dan in de zomer. Met vallen en opstaan heeft Proto teruggeknokt: promotie voor zichzelf met het oog op de Rode Duivels. Respect daarvoor. Bij Germinal Beerschot was het harde verdict: Proto pakt nauwelijks punten. En dat doet hij nu wel, in Waregem, tegen Standard, Lokeren. Uitstekende reflexen op de lijn en vorderingen gemaakt in een-tegen-eensituaties. En met wat meeval nu al vijf matchen zonder tegengoal, dat helpt.
...

Toegegeven, na zijn enigszins bescheiden optreden in Lyon leek hij mij helemaal klaar voor de sloop. Het vertrouwen van en in Silvio Proto was weggesmolten in de tropische hitte van Gerland. Als Ariël Jacobs hem nadien in Waregem op de bank had gezet, was het einde verhaal geweest. De trainer deed het niet en nu heeft Anderlecht een veel betere doelman dan in de zomer. Met vallen en opstaan heeft Proto teruggeknokt: promotie voor zichzelf met het oog op de Rode Duivels. Respect daarvoor. Bij Germinal Beerschot was het harde verdict: Proto pakt nauwelijks punten. En dat doet hij nu wel, in Waregem, tegen Standard, Lokeren. Uitstekende reflexen op de lijn en vorderingen gemaakt in een-tegen-eensituaties. En met wat meeval nu al vijf matchen zonder tegengoal, dat helpt. En toch zit de twijfel nog in het achterhoofd, ook bij het Anderlechtpubliek. Zijn onrustige natuur is geen troef, reageren op provocaties uit vijandig publiek werkt contraproductief. Proto mist de zen van Zitka. En bij een hoge bal is het nog altijd hout vasthouden, die onzekerheid is gebleven. Dus hij moet eerst nog flink wat getuned worden en pas dan kan Proto dromen van stappen in de voetsporen van de laatste monumenten tussen de palen in het Park, Jacky Munaron en Filip De Wilde. Vargas is niet langer enkel maar die fantastische goal tegen Brazilië. De parel is opgepoetst en ligt te blinken tussen nog een paar juwelen in de schatkist van Adrie Koster. De dribbel, slim lopen, de passing en het overzicht én op tijd een doelpunt: Vargas etaleert een behoorlijk compleet arsenaal. En zijn rendement staat buiten kijf: vier goals en acht assists en maar de helft van de tijd gespeeld. En net dat is de basis voor de ommekeer, de sleutel heet Ivan Perisic. Door zijn komst kan Koster Vargas heel gedoseerd gebruiken (anders dan vorig seizoen) en dat is nog altijd nodig. Want het gestel is broos en gauw overbelast: na de inspanning volgen de kwaaltjes, twee matchen per week zit er niet in. Bij Club Brugge werken ze met een stappenplan, om van de uitstekende voetballer ook een sterkere te maken. De uitkomst is onzeker, maar het doel is play-off 1 in maart. Na bijna twee jaar België moet Vargas klaar zijn, de ultieme troef in de strijd om de titel. Wie een veel sterkere (en zwaardere) competitie voorspeld wordt, moet toch eerst de mindere last van de Belgische met gemak kunnen dragen. Welke onverlaat heeft in godsnaam de stekker vastgelijmd? Niemand in Moeskroen die hem eruit krijgt. Het lijk is al koud, maar nog zijn er die geloven in een reanimatie. Een dode moet je vooral snel begraven, met respect, en zorg dragen voor zijn erfenis, in dit geval de rijke jeugd op Le Canonnier. Het volstrekt zinloze beroep getuigt van weinig respect. Voor de spelers en clubmensen voor wie de ondraaglijke onzekerheid blijft duren en voor de tegenstand die mag figureren in idiote schijnvertoningen zoals vrijdag tegen Standard. Chapeau voor de spelers die in onmogelijke omstandigheden hun supporters toch een emotioneel en waardig adieu hebben gegund. Het bestuur vraagt om er ondanks alles nog in te geloven. Naar verluidt wordt nu geld verwacht van een bevriend ruimtewezen, één zonder strafblad zelfs, dat is al beter dan de vorige keer ... Excelsior Moeskroen is een tragisch slachtoffer. Van de megalomanie en de profileringsdrang van Jean-Pater Detremmerie, de club als ideaal vehikel voor politieke propaganda. En van zijn opvolgers die koppig dezelfde koers voeren, in een rechte lijn naar een perte totale. Zonde, Moeskroen heeft het potentieel voor een degelijke middenmoter. Maar het gezond verstand ontbreekt. En wil dan nu iemand het licht uitdoen? Groot nieuws. Een oude bekende is teruggekeerd naar het Grote Dierenbos in Fabeltjesland. Het is een reiger en hij heet Nico. Hij komt wel vaker terug, maar blijft niet echt lang. En toch is iedereen er wild van, want als Nico er is, laat hij zijn kunstjes zien. En dan staat de Fabeltjeskrant er vol van. Bij Anderlecht zijn ze voorzichtig optimistisch, nu de journalisten nog. En in mei zullen we dan weten of Frutos echt weer voetballer is. Alweer een vacature voor hoofdcoach op Mambourg. Ernstige trainers, gelieve zich te onthouden. Stéphane Demol deed het in zwaar weer echt goed met die onbestuurbare ark vol voetbalverschoppelingen. De coach was vastberaden, verzorgd voetbal was altijd het streven. Geen sinecure met een extreem heterogene spelersgroep en twee bemoeizuchtige schoonmoeders. Het oordeel van een gentleman als John Collins was vernietigend, maar geen Bayat die zich aangesproken voelt. Zo lang er 'marchandise' is, draait de winkel. S radiojournalist peter vandenbempt en ex-voetballer en belgacomanalist gert verheyen laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.opgetekend door jan hauspie