radiojournalist peter vandenbempt en ex-voetballer en belgacomanalist gert verheyen laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.
...

radiojournalist peter vandenbempt en ex-voetballer en belgacomanalist gert verheyen laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit. RC Genk is ijverig op weg om een alweer treurig seizoen alsnog met een positieve noot af te sluiten. Net als vorig jaar, toen met winst in de bekerfinale. Met een paar troefkaarten in het spel van trainer Frank Vercauteren. De hervonden focus van João Carlos, het constante niveau van Thomas Buffel, vrij van zorgen en blessures (met dank aan de uitgekiende medische begeleiding), de onverwachte opstoot van rendement van Elyaniv Barda (en al meteen klaar voor een transfer) en - een verheugende vaststelling - de ontbolstering van Kevin De Bruyne, de aanstormende ster aan het firmament van de Cristal Arena. Af en toe flitsen van zijn onversneden klasse: een geniale assist of een uitstekend schot. De bal is zijn vriend, een fluwelen toets of een krachtige zweepslag. Altijd verticaal in denken en handelen, vanaf de flank, de nieuwe favoriete positie voor de moderne spelmaker. Pas achttien, maar al vroeg het nest verlaten en daardoor versneld zelfstandig. De Bruyne is de winnaar waar Genk grote nood aan heeft, wie weet de natuurlijke opvolger van Steven Defour. De franc-parler van een jongen die weet wat hij wil en waar hij naartoe wil, kritisch voor zichzelf, een sterk karakter en voor de omkadering bijgevolg een voetballer met een handleiding. De Bruyne zit logisch nog in volle ontwikkeling, de zoektocht naar keuzes en timing op het veld, naar overleg in de acties. Een diamant die schreeuwt om geslepen te worden. Maar het is ook nu al een schaarse schittering in de treurnis van play-off 2. Kouemaha bij Club Brugge, Lukaku bij Anderlecht en Christian Benteke bij KV Kortrijk: elke succesvolle club zijn eigen sterke beer diep in de spits. De evolutie van Benteke is opmerkelijk: van nutteloze luierik tot matchwinnaar. Laszlo Bölöni stelde het eerste vast en keerde hem de rug toe, Georges Leekens ging ermee aan de slag en bereikte het tweede. Naar eigen zeggen leeft hij nu met de discipline van een asceet, in zijn eigen sobere slotklooster in het centrum van Kortrijk. Het resultaat is veelbelovend: Benteke kan trappen en koppen, heeft een behoorlijke techniek, is voldoende snel, en onverzettelijk in de duels. En voor een 19-jarige is het rendement heel goed. Hij heeft zeker de kwaliteit om de nieuwe diepe spits van de Rouches te worden, maar het is een risico als een jongeman in volle ontwikkeling God zelf ( Mbokani) moet doen vergeten. Nog een maand en Milan Jovanovic is nog slechts een herinnering op Sclessin. Of is het afscheid in hart en hoofd nu al een feit? Zijn apathische prestatie(s) tegen Hamburg hebben ook zijn vurige pleitbezorgers bevreemd. De epiloog van een boeiend verhaal van drie jaar Luik dreigt een anticlimax te worden, de nagedachtenis besmeurd. Zijn lang verhoopte transfer is nochtans een feit, zijn talent verzilverd, de (financiële) toekomst van hem en de zijnen verzekerd, het hoofd zorgenvrij. Maar de Gouden Schoen oogt dof, het spel en de spelvreugde zijn weggevloeid. Jova is nu een ongeïnteresseerde bankzitter, in de goeie traditie van Balaban of Jestrovic. Pas na het begin van de match in de dug-out, daar Gershon weggejaagd en later een stilleven tijdens de opwarming: praatje met de fans en wat handtekeningen. En hoe zit dat eigenlijk met die transfer naar Liverpool, de werkvergunning en zo? Wanneer wordt Jova voorgesteld op Anfield Road? Zou Jovanovic even gedetailleerd gescout zijn als Thomas Vermaelen door Arsenal? Vanuit de bomen rond de Académie? Of gaat Benítez nog van gedacht veranderen? Eén ding is zeker: vanaf de bank in Luik is straks top zijn in Zuid-Afrika niet vanzelfsprekend. Ik wens Jovanovic nog één topprestatie met Standard en daarna met een staande ovatie het Kanaal over. Heeft iemand nog iets gehoord van de ethische commissie, pas geboren in de Pro League? Hoeveel beledigingen, verdachtmakingen en dreigementen, verbaal en fysiek (!), moeten onze scheidsrechters nog tolereren? Iedereen voelt zich geviseerd, benadeeld en bestolen. Elke beslissing van een ref wordt aangevochten, zelfs de meest correcte, eerst op het veld en dan gaat het publiek mee. De mentaliteit op en rond onze velden is verkeerd. Fouten worden aanvaard, behalve van de scheidsrechter. Misschien moeten trainers voortaan publiek met dezelfde genadeloze, vaak cynische gestrengheid over hun eigen spelers oordelen. In Luik gooien ze een aansteker, in Kortrijk een golfbal. Daarmee is de limiet bereikt. Er zijn in ons voetbal goeie en matige scheidsrechters, met goeie en slechte dagen, net zoals de voetballers zelf. Wellicht is het wachten op een zwaar incident voor iedereen beseft dat het hier grondig fout zit. Respect en begrip, meer moet dat niet zijn. S opgetekend door jan hauspie