Plus Honger, eendracht en uitblinkende toppers

Over de 30e landskroon van Anderlecht hoeven we niet te discussiëren: het gat dat dit seizoen tussen paars-wit en de rest gaapte, bedroeg zondag zonder halvering van de punten maar liefst 19 eenheden.
...

Over de 30e landskroon van Anderlecht hoeven we niet te discussiëren: het gat dat dit seizoen tussen paars-wit en de rest gaapte, bedroeg zondag zonder halvering van de punten maar liefst 19 eenheden. Deze titel is naast pure kwaliteit vooral gebaseerd op de drive en honger die vanaf speeldag 1 wekelijks tentoon werd gespreid. Niet toevallig wrikte met Jelle Van Damme het prototype van die winning will de Brugse poort open. Andere factoren: de heel geconcentreerde en sterke defensie, én de inbreng van trainer Ariël Jacobs. Hij geeft zijn topspelers de kans om uit te blinken: Boussafa geniet meer vrijheid, Biglia komt offensiever uit de verf. Voorin blonken Lukaku en Suárez beurtelings uit. En tot slot: er kwam nooit een onvertogen woord uit de kleedkamer in de media terecht. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de eendracht in de Anderlechtvestiaire misschien nooit zo groot was. Another one bites the dust. De spelerscarrière van Nico Van Kerckhoven (° 1970) zit erop na 21 seizoenen op het hoogste niveau. Wij zijn leeftijdsgenoten maar ik ben wel al vier jaar gestopt. Heel veel respect dus voor de 42-voudige Rode Duivel. Om het zo lang vol te houden moet je je als een echte prof goed verzorgen maar ook goede keuzes maken. Nico ging altijd op het juiste moment naar de ploeg die bij hem paste: Lierse, Schalke 04, Borussia Mönchengladbach, Westerlo. Dat is een geweldige kwaliteit. Net als weten wat je kan en niet kan, en beschikken over een supergoede wedstrijdmentaliteit. Nico was ook naast het veld een fijne collega - een eresaluut is dus op zijn plaats. De intensiteit van de matchen in play-off 2 is veel te slap: het lijken te vaak eindeseizoenswedstrijden zonder spankracht. Enige voordeel: jonge talenten als Kaminski (G. Beerschot) en De Bruyne (Genk) krijgen voluit hun kans. Mij viel ook Mats Rits (G. Beerschot) op: prima techniek, goede vista, slimme passing (vooral die steekballetjes binnendoor doet hij goed), uitstekend positiespel. Wat de tiener in tegenstelling tot iemand als Lukaku wel nog mist, is body. Zijn lichaam is nog niet ontwikkeld, waardoor de duelkracht ondermaats is. Ook kiest Rits nog vaak voor een te moeilijke oplossing, maar potentieel heeft hij zeker. Het vertrek van Dick Advocaat als bondscoach leek in de media wel een donderslag bij heldere hemel, mij verbaast het niet. Naar de eigenlijke reden voor de contractbreuk blijft het eeuwig gissen, met een opeenstapeling van elementen kom je aardig in de buurt. Er was de moeilijke relatie met de bond, mogelijk bleek er ook iets minder kwaliteit in de groep aanwezig dan verwacht. En er is de factor geld. Iemand die dergelijke looncategorieën gewoon is, gáát niet ineens voor veel minder trainen onder het mom het rustiger aan te doen. Dat is het 'm net: het is nooit rustig geweest. Het bewijs dat dit geen gelukkig huwelijk was. Intussen is het speculeren over de opvolger begonnen. Terwijl antwoorden en toekomst bij de spelers liggen. Het is de hoogste tijd dat zij laten zien wat ze in hun mars hebben. Het leeuwendeel van de aandacht moet naar hen. Een coach is een hulpmiddel, maar het verschil, dat maken de elf op het veld. Gezien hoe Mbokani in G. Beerschot-Standard met een benenbreker en een air van heb-ik-jou-daar Wanyama van het veld mocht schoppen? Geen kaart, zelfs geen fout tegen: alleen het schorsen op basis van de tv-beelden kan misschien dit onwaarschijnlijk volharden in de boosheid van spelers afstoppen. Het Sportcomité is aan zet. Nu goed, het moet voor de leden ronduit frustrerend zijn vast te moeten stellen dat élke beslissing voor het Beroepscomité deels of helemaal teniet wordt gedaan. Een voorstel voor vier dagen schorsing wordt gehalveerd enzovoort. Dat lijkt ons even teleurstellend als voor de arbiter die van datzelfde Sportcomité te horen krijgt dat een rode kaart zonder gevolgen blijft "aangezien de uitsluiting zelf al volstond". De 5-0 op Gent bewees: het is gewoon over voor Zulte Waregem. Geen enkele bezieling meer bij de ploeg die met het halen van play-off 1 zijn doel al had bereikt. Meer dan een potje mens-erger-je-niet zit er dan niet in, wat niet meevalt als je Hyland moet aanschouwen. Het valt pas op als je erop begint te letten maar 's mans doel lijkt niks anders dan bewust venijnige tikken uit te delen: overtredingen om de tegenstander pijn te doen, acties die niks met voetbal te maken hebben. S ex-voetballer en belgacomanalist gert verheyen en radiojournalist peter vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.opgetekend door kurt van laere