Plus Niks moet, alles mag in play-off 2

Lang leve play-off 2! Racing Genk-Westerlo, de heenmatch van de finale in play-off 2, had meer te bieden dan het gros van de partijen in play-off 1. Twee ploegen die open, positief, aanvallend voetbal brachten, een leuke match voor de toeschouwers met kansen langs beide kanten. Mij vielen vooral Iakovenko en Ruiz (Westerlo) op, en andermaal De Bruyne (Genk). Maar je merkt wel dat ondanks het feit dat ook hier nog eventueel een Europees ticket op het spel staat, het onder veel minder druk voetballen is dan in play-off 1.
...

Lang leve play-off 2! Racing Genk-Westerlo, de heenmatch van de finale in play-off 2, had meer te bieden dan het gros van de partijen in play-off 1. Twee ploegen die open, positief, aanvallend voetbal brachten, een leuke match voor de toeschouwers met kansen langs beide kanten. Mij vielen vooral Iakovenko en Ruiz (Westerlo) op, en andermaal De Bruyne (Genk). Maar je merkt wel dat ondanks het feit dat ook hier nog eventueel een Europees ticket op het spel staat, het onder veel minder druk voetballen is dan in play-off 1. Het bidboek van The HollandBelgium Bid, de kandidatuur van de Lage Landen voor het WK voetbal 2018 of 2022, is in Genk vertrokken voor een tocht langs de twaalf kandidaat-speelsteden. Tegelijk gaat ook de promotoer in het buitenland verder, en die bracht mij vorige week in Seoel. Samen met Jean-Marie Pfaff, Gilles De Bilde, Pierre van Hooijdonk, Rob Witschge, Michael Mols en Aaron Winter speelde ik er onder meer een demonstratiewedstrijd tegen Zuid-Koreaanse ex-internationals. De Nederlandse tak had de grote kanonnen ingezet ter promotie van The Bid. Zoals ex-bondscoach Guus Hiddink door minstens 15 cameraploegen als een koning onthaald werd op de luchthaven, heb ik nooit eerder meegemaakt. Maar meer nog maakten de enorme dynamiek, de inzet en het geloof van de delegatie indruk. Terecht. Want ook al zou je geneigd zijn om grotere voetbalnaties als Engeland meer kansen te geven, dit is voor een klein land als het onze de uitgelezen gelegenheid om écht werk te maken van de stadiondossiers en de broodnodige ontwikkeling van onze sport. Sammy Bossut toonde zich de koelste in het duel vanaf elf meter met Anderlechtspits Suárez en stopte zo voor de derde keer een penalty in deze jaargang. De doelman van Zulte Waregem mag terugblikken op een heel sterk seizoen. Bossut bleek een heel betrouwbaar sluitstuk voor de ploeg van trainer Dury en is een jongen met toekomst. De Gaverbeek kan geen eindstation zijn voor deze getalenteerde keeper. Ik schat hem hoog in: mooie stijl, atletisch vermogen, goed op hoge ballen. Bossut was de enige die op niveau bleef tijdens de zware dip van de fusieploeg in de play-off. Bovendien lijkt hij mij een nuchtere gast te zijn. Dorege Kouemaha geeft niet graag interviews en maar goed ook: het is niet bepaald het sterkste punt van de Kameroener van Club. Begin dit seizoen gaf de aanvaller al aan te willen vertrekken terwijl hij amper had gespeeld, nu uitte hij in Het Nieuwsblad zeer verbazende negatieve kritiek aan het adres van zowat alles en iedereen. Koster, Simaeys, Perisic, de afzondering: enfin, er was niet veel goeds aan. Kouemaha is gedurende een periode zeer bepalend geweest voor de Bruggelingen, maar ook weer niet in die mate dat hij nu zo hoog van de toren mag blazen. Veertien goals is voor een Clubspits goed, maar ook niet meer dan dat. En dan alweer dat gemekker over weg willen. Als een transfer het enige doel is voor een speler ben je daar als club op termijn niet veel mee. Ik begrijp 's mans teleurstelling over de voorgaande weken, maar als je die op die manier uit, zet je je altijd boven de groep. Goed was dan weer dat Kouemaha zondag niet alleen scherp met de tong maar ook met de voeten antwoordde. Zijn prestatie tegen STVV mocht (voor het eerst sinds lang) best gezien worden. Lastig voor wie als Kanarie door het leven gaat: de veer is gebroken bij STVV. Na het verlies tegen Zulte Waregem merkte trainer Guido Brepoels nog op dat hij de ploeg wellicht te veel rust had gegeven. Maar op een week waarin nu wel weer heel scherp was getraind, volgde evengoed een mindere prestatie. De grote gretigheid, een seizoen lang het handelsmerk van de Truienaars, is verdwenen. Dat merkte je op Club onder meer in de snelheid van omschakeling en de druk naar voren, twee grote Truiense troeven die nu heel wat minder waren. De organisatie stond er nog wel maar de echte diepgang en scherpte ontbraken. In dit soort wedstrijden valt hoe dan ook op dat de ploeg op zoek moet naar aanvallende versterking voor volgend seizoen. Sidibe? Die lag in Jan Breydel voortdurend met zichzelf in de knoop. Getuige onder meer zijn gesticuleren aan de zijlijn tegenover zijn coach terwijl die hem vergeefs tot kalmte aanmaande. Wat niet belet dat STVV als grote revelatie een dikke proficiat verdient voor zijn hele seizoen. Niet alleen had niemand de kampioen uit tweede zo hoog verwacht, de Limburgers brachten ook nog eens een jaar lang open en aanvallend voetbal - ook op verplaatsing. opgetekend door kurt van laere