Plus Dank u, Cyriac

Alle aandacht ging zondagavond in Luik naar MéméTchité, maar toch wel met dank aan Cyriac, die acteerde als een kwelduivel. Voor de Belgische competitie is het mooi dat iemand als Tchité terug is. Eigenlijk moet ik hier ook MbayeLeye vernoemen. Hij scoorde direct en je ziet hoe hij daaruit vertrouwen putte. Ik zag de Leye van Zulte Waregem terug. De Leye die we in Gent nooit vonden. Op linksmidden, zoals onlangs op KV Mechelen, zodat Mehdi Carcela naar rechts kan en alles in de plooi viel. Voor Afrikaanse spitsen is vertrouwen heel belangrijk. Vertrouwen, omgeving, begeleiding. En dan komen we uit bij AloysNong. Heel goed in Mechelen, gaat naar Standard en komt in de problemen. Zoals hij in het begin bij Brussels ook wel op de bank zat. Of zoals Dominique D'Onofrio het zondag zei: het is in voetbal een eeuwig herbeginnen.
...

Alle aandacht ging zondagavond in Luik naar MéméTchité, maar toch wel met dank aan Cyriac, die acteerde als een kwelduivel. Voor de Belgische competitie is het mooi dat iemand als Tchité terug is. Eigenlijk moet ik hier ook MbayeLeye vernoemen. Hij scoorde direct en je ziet hoe hij daaruit vertrouwen putte. Ik zag de Leye van Zulte Waregem terug. De Leye die we in Gent nooit vonden. Op linksmidden, zoals onlangs op KV Mechelen, zodat Mehdi Carcela naar rechts kan en alles in de plooi viel. Voor Afrikaanse spitsen is vertrouwen heel belangrijk. Vertrouwen, omgeving, begeleiding. En dan komen we uit bij AloysNong. Heel goed in Mechelen, gaat naar Standard en komt in de problemen. Zoals hij in het begin bij Brussels ook wel op de bank zat. Of zoals Dominique D'Onofrio het zondag zei: het is in voetbal een eeuwig herbeginnen. Soms erger ik me aan Joachim Mununga. Zijn trainers niet, zijn ploegmaats evenmin, en de supporters wellicht ook niet, maar als neutrale voetbalman is hij irritant. Per wedstrijd laat hij zich zeventien keer vallen. Er zullen wel échte fouten bij zijn, maar hij zoekt het heel vaak. Toen de trainer hem in de spits zette ter vervanging van ChristianBenteke had ik dan ook mijn twijfels. Maar hij speelde heel sterk en bovendien viel KV Mechelen daarmee in de goeie plooi. Daardoor kon Julien Gorius op zijn beste positie spelen, kwam JonathanWilmet rechts op de flank terecht, en was er links plaats voor TomSoe-taers. Terwijl ik KV Mechelen tegen Standard nog vrij defensief vond, was ik aangenaam verrast tegen RC Genk. En Mununga liet zijn irritante duik achterwege. In de rol van Nong bleek hij plots over geweldige kwaliteiten te beschikken. Dat ik het hier over scheidsrechter ChristofVirant wil hebben, heeft met het doelpunt van Lokeren tegen Germinal Beerschot te maken. Heel het stadion hoorde je bij een zware tackle om een fout schreeuwen. Maar Virant gaf voordeel en drie seconden later was het doelpunt er. Voor een scheidsrechter is dat ongelooflijk goed. Ik heb er zelfs in Nederland eentje weten juichen toen hij in een match van Ajax hetzelfde deed en de ploeg scoorde. Niet dat hij blij was met die goal, maar met zijn beslissing. Ik ben ook blij voor doelpuntenmaker Koen Persoons. Hij kreeg al veel pech, ook privé, te verwerken. En ik ben heel tevreden voor Virant. Grote belofte, al heel jong Europees, maar dan wat blijven hangen. Anderlecht slikt weinig goals, maar geeft veel kansen weg. Silvio Proto camoufleerde al veel. Vorig seizoen grepen ze de tegenstander bij de keel, dat is helemaal weg. Zijn ze niet meer gemotiveerd? De 5-1 in Luik is wel overdreven. Anderlecht had kansen genoeg om er ook vijf te maken, maar het verschil met vorig seizoen is te groot. CheikhouKouyaté zit terecht op de bank, Jelle Van Damme is er niet meer, maar het middenveld blijft in principe wel sterk. Mbark Boussoufa baalt, maar dat deed hij vorig jaar ook. Is het dan allemaal de schuld van Herman Van Holsbeeck? Neen. Hij heeft hen vorig seizoen evenmin kampioen gemaakt. En in principe is het haast dezelfde ploeg. Anderlecht lijkt momenteel niet de fysieke noch de mentale kracht te hebben om het te doen. Vorig seizoen hebben ze na de blessures van Wasyl en JanPolák de puntjes op de i gezet. Nu wijzen ze naar elkaar en is het collectieve eruit. Eupen. Mag ik José Espinal als voorbeeld aanhalen? Pleegt eerst een aanslag op BrechtCapon, die rood verdient maar slechts met geel wordt bestraft, en begaat dan een schwalbe die je van ver ziet aankomen. Uitsluiting. En dan is mijn vraag: kan je met dat soort spelers wel communiceren? Is Eupen hier om samen naar iets te streven of wil ieder individueel iets tonen, in de hoop dat een andere ploeg hem oppikt? In de eerste vijf wedstrijden konden jongeren als Fazli Kocabas of Olivier Vinamont nog eens wat tonen, maar dan komt zo'n nieuwe trainer en heeft de grote baas, die ook wel wat makelaar is, meer te zeggen en krijg je deze toestanden. Het is een zootje, al mag je dat woord misschien niet gebruiken. Lierse. Pakt doelman Eiji Kawashima punten? Ik denk het niet. Wel veel doelpunten, achter een niet al te goeie defensie. Waarbij ook hier de vraag is: kan je met die jongen wel communiceren? Kan hij die defensie wel leiden? Ik weet het niet. Hij is op dit moment zeker niet beter dan Vladan Kujovic, die wél Nederlands praat en ervaring heeft. Ik bekijk het allemaal van buitenaf, maar ik vraag me af: waarom haal je zo'n Japanse doelman? Is dat om sponsoring los te weken? Hij is duidelijk anders opgeleid, in een land dat tegenover ons op dat vlak toch een achterstand heeft. Hij is snel, vliegt naar alles en bokst alles weg, maar moet je zo'n jongen blijven opstellen in de gegeven omstandigheden? ex-voetballer en belgacomanalist wim de coninck en radiojournalist peter vandenbempt laten afwisselend hun licht schijnen op de voetbalactualiteit.opgetekend door peter t'kint