Plus Legear: meest moderne buitenspeler

Jonathan Legear is de meest moderne buitenspeler in België. Ik ben blij dat hij dat ook tegen Oostenrijk liet zien. Er bestaan veel vooroordelen tegen hem, maar ik denk dat de vele scouts die in Genk de wedstrijd tegen Anderlecht hebben bijgewoond, één naam zullen hebben genoteerd. Hij heeft pace zoals de Engelsen zeggen, doet alles op snelheid, stond in Genk een trapje hoger. Hij besliste de wedstrijd. Ik denk dat ze in Anderlecht Genk de voorbije weken heel goed hebben gescout en hebben gemerkt dat Pudil het tegen snelle tegenstanders moeilijk had. Dat gebeurde tegen Standard in duels met Carcela en op Kortrijk tegen Mboyo. Vreselijk jammer dat Legear zo blessuregevoelig is. Hij drinkt nu minder cola, zegt hij, en verwacht daardoor minder blessures, maar ik denk dat het ook met zijn manier van voetballen heeft te maken. Alles aan hoge snelhe...

Jonathan Legear is de meest moderne buitenspeler in België. Ik ben blij dat hij dat ook tegen Oostenrijk liet zien. Er bestaan veel vooroordelen tegen hem, maar ik denk dat de vele scouts die in Genk de wedstrijd tegen Anderlecht hebben bijgewoond, één naam zullen hebben genoteerd. Hij heeft pace zoals de Engelsen zeggen, doet alles op snelheid, stond in Genk een trapje hoger. Hij besliste de wedstrijd. Ik denk dat ze in Anderlecht Genk de voorbije weken heel goed hebben gescout en hebben gemerkt dat Pudil het tegen snelle tegenstanders moeilijk had. Dat gebeurde tegen Standard in duels met Carcela en op Kortrijk tegen Mboyo. Vreselijk jammer dat Legear zo blessuregevoelig is. Hij drinkt nu minder cola, zegt hij, en verwacht daardoor minder blessures, maar ik denk dat het ook met zijn manier van voetballen heeft te maken. Alles aan hoge snelheid, wat zijn kwaliteit is. Een speler die in Engeland aan de buitenkant mee kan. Het is stil rond AA Gent, de ploeg komt duidelijk minder in de media dan onder Michel Preud'homme, maar na het verlies van Genk zie ik ze meedoen voor de titel. Defensief krijgen ze veel goals binnen, Francky Dury wijt dat aan een andere manier van verdedigen, het kost wat tijd om dat onder de knie te krijgen. Maar dat deert eigenlijk niet. Omdat er zoveel offensieve weelde is. Leye is weg, uit noodzaak, vanwege te veel, maar als je ziet dat je nog Soumahoro en El Ghanassy op de bank kan houden... Volk genoeg. En dan wil ik nog even terugkomen op Stijn De Smet, Tim Smolders en Kenny Thompson. Allemaal jongens die voor Gent verloren leken, de eerste twee toch na zware financiële inspanningen. Maar Dury heeft ze terug op niveau gebracht, Thompson blijkt zelfs de beste linksachter van de kern te zijn, terwijl hij Europees niet eens op de lijst staat. Gent gaat een rol spelen in de titelstrijd, vanwege die brede kern. Ze zijn misschien iets te afhankelijk van Coulibaly, al gaan we dat merken als zijn schorsing ingaat. Of hoe degradatievoetbal ook mooi kan zijn, voor hetzelfde geld was het 3-3 of 4-4. Een pluim voor Cartier en Van Meir, gesteund door de reglementswijziging en de competitiehervorming. Alleen in België kan je je met 0 punten nog redden, via de play-offs. Nog te weinig ploegen maken daar gebruik van. Frank Vercauteren slaagt erin iedereen bij RC Genk individueel op een hoger niveau te tillen. Iedereen, behalve Fabien Camus. Van alle klassespelers die bij Charleroi de revue passeerden, was hij de beste en hij wekte toen best wat belangstelling op bij buitenlandse clubs. Maar een kruisbandletsel sloeg hem terug en bij Genk haalde hij nooit het niveau dat hij in zich heeft. Zijn lichaamstaal alleen al spreekt veel twijfel uit. Hij heeft een gebrek aan vertrouwen, steekt zich weg. De mooiste kans van de wedstrijd schiet hij drie huizen over. Het rare is: ik ben er bijna zeker van dat hij in een volgende club wél goed zal presteren, maar in Limburg aardt hij niet. Tenzij op vrije trap. Die op Mechelen was geweldig, en de bal waar Proto moeite mee had en waar uiteindelijk de afgekeurde goal uit volgde, kwam ook van hem. In Genk-Anderlecht stond ook veel op het spel, met twee trainers die absoluut wilden winnen, met een crisis die bij Anderlecht om de hoek loerde, maar dat leidde tot een heel sportieve wedstrijd. Heel anders dan Club Brugge-Standard, waar vooraf bloed, zweet en tranen werden gevraagd, maar bijna alleen veel bloed leek te vloeien. Waarbij spelers ook weer overvloedig gebruik maakten van de overtredingen om er nog een schepje bovenop te doen, om mekaar een kaart aan te naaien. Net iets te veel doorrollen, waar is de fair play gebleven? Een probleem vind ik dat zware overtredingen lichte sancties krijgen. Twee, drie weken schorsing vinden wij al veel en in beroep gaat er veelal nog wat af ook. Ik zou ervoor pleiten om zwaardere straffen uit te spreken, en die in beroep ook te handhaven. Ik heb hier lang geaarzeld, omdat ik Sébastien Delferière één van de beloften als scheidsrechter vind. En ik dacht, toen hij Benji De Ceulaer bij een wissel geel gaf: goed gedaan. Ik vind het hemeltergend, het tijd rekken bij die wissel, de rechtsbuiten die net voor hij naar de kant moet snel linksachter wordt en dan het publiek groet, nog de scheidsrechter een hand gaat geven.... Tel twee minuten bij, denk ik dan, of geef die geel. Alleen is dat wel pijnlijk als achteraf blijkt dat die speler zo traag van het veld gaat, omdat hij geblesseerd is en amper verder kan. Misschien is geel dan geen goed idee, en moeten ze gewoon tijd bij doen. En dat blijven volhouden, niet een keer en daarna weer verslappen. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT