+ Habib H(ab)ibou

Echt wel een uil, die Habib van Zulte Waregem. Vorige week een eend weggegooid (en Gaia boos) en nu een hele avond weerloze Kanaries mishandeld. Niet bepaald een dierenvriend. Twee doelpunten en een strafschop uitgelokt: veel bepalender kan een spits niet zijn. Michel Preud'homme had als Genttrainer al een zwak voor hem. De vleesgeworden grilligheid; groot, sterk en snel, een behoorlijke techniek en doeltreffend; helaas in staat tot het beste en het slechtste, zonder verwittiging vooraf. Kind van de straten van Parijs, dat zijn vaker voetballers met een gebruiksaanwijzing. En dan is Mambourg niet geschikt voor een onrustige geest. Bij Charleroi was hij veelal invaller, maar je kon altijd wat verwachten. De uitdaging voor Hugo Broos: zijn spits een beetje meer overzicht en constante in de prestaties bijbrengen. Plus Hyland reanimeren, Chevalier opnieuw het licht tonen...

Echt wel een uil, die Habib van Zulte Waregem. Vorige week een eend weggegooid (en Gaia boos) en nu een hele avond weerloze Kanaries mishandeld. Niet bepaald een dierenvriend. Twee doelpunten en een strafschop uitgelokt: veel bepalender kan een spits niet zijn. Michel Preud'homme had als Genttrainer al een zwak voor hem. De vleesgeworden grilligheid; groot, sterk en snel, een behoorlijke techniek en doeltreffend; helaas in staat tot het beste en het slechtste, zonder verwittiging vooraf. Kind van de straten van Parijs, dat zijn vaker voetballers met een gebruiksaanwijzing. En dan is Mambourg niet geschikt voor een onrustige geest. Bij Charleroi was hij veelal invaller, maar je kon altijd wat verwachten. De uitdaging voor Hugo Broos: zijn spits een beetje meer overzicht en constante in de prestaties bijbrengen. Plus Hyland reanimeren, Chevalier opnieuw het licht tonen, Nfor beheersen en hopen op een spoedige terugkeer van Kevin Roelandts. De restauratiewerken zijn alvast goed ingezet, prille puntenwinst geeft een nieuwe coach altijd extra autoriteit om zijn visie verkocht te krijgen. De kabouter Klus onder de trainers, een betere bestemming voor hopeloze gevallen dan de Heilige Rita: Albert Cartier. De immer minzame en voorkomende façade verbergt grimmigheid en misprijzen, en na zijn onfrisse passages langs La Louvière en Bergen is er bij mij altijd enig onbehagen rond zijn figuur blijven hangen. Maar inerte ploegen opnieuw doen draaien kan hij wel. De metamorfose bij Eupen is frappant. Misdadig mismeesterd door die gebuisde circusacteur Capuano, maar op Sclessin gevoetbald met lef en stijl en zonder de botte bijl die boucher Cartier zijn ploegen in het verleden al eens liet hanteren. Cartier laat zijn spelers keihard werken, blijkt psychologisch sterk en is een meester-motivator. Dit Eupen is slecht nieuws voor de concurrentie onderaan. Met een prima doelman ( Werner) en een scorende spits ( Vandenbergh) en op het middenveld een combinatie van voetballend vermogen en duelkracht red je het in de strijd om het behoud. Iandoli is een sterke verdediger, Lepiller (een uur) een heerlijke voetballer en Zukanovic een wapen op stilstaande fases. Dat prima voetbal is toch ook nog een beetje de erfenis van Danny Ost. Aan de Kehrweg wordt het straks afzien voor bezoekers. En dan moet het nog beginnen te sneeuwen. En wat ik mij afvraag: wil er nu echt níémand op die truitjes staan? Standard was de perfecte gastheer voor Eupen. Veel speelruimte op het middenveld en achterin vrije doorgang naar de arme reus Kristof Van Hout, machteloze kermisattractie in de schiettent van Sclessin. Zonder Steven Defour varen de Rouches zonder kompas, de Luikse ziel en grinta zaten op de tribune, de focus bleef in de kleedkamer. En zonder Laurent Ciman - in geen tijd hét cement van de laatste vier - lijkt de Standarddefensie wel Fawlty Towers. Victor Ramos en Felipe zijn positioneel niet geschoold, ongecontroleerd in de duels en hun (Braziliaanse!) voeten staan onbegrijpelijk onhandig. De penaltyfout van Mangala was pure kolder, maar voor zijn slechte wedstrijd gelden verzachtende omstandigheden. Achterin is Standard duidelijk nog een werf, met nog een paar ontbrekende stenen voor een echte muur zoals voorheen ( Onyewu- Sarr). Dominique D'Onofrio verdient voor de strijd om de titel achteraan dezelfde wapens als hij van de zomer voorin heeft gekregen. Het is enkel een kwestie van willen. Het schip heeft de ijsberg geraakt en zinkt recht naar de haaien. De vraag is: laat reder Duchâtelet het orkest ongestoord voort spelen of organiseert hij een reddingsactie? Met deze kern redt STVV het niet, het probleem is een draak met vele koppen. Onzekerheid tussen de palen: Volders niet fit, Van der Jeugt niet stabiel en nu met Henkinet een onervaren tiener voor de leeuwen. Voorin is er geen alternatief voor Sidibe: Onana was twee jaar geleden al geklasseerd, Mutombo is vooral wisselvallig en met een jongen van 17 ( Bertjens) los je dat niet op. En achteraan en op het middenveld halen sterkhouders niet het niveau van vorig jaar. Zes jongens van onder de 20 na de rust op het veld: fijn voor Ketnet, maar dodelijk in de strijd om het behoud. Guido Brepoels is zeer te beklagen, zijn prille reputatie staat ook op het spel. Het wordt harken tot de winterstop en dan mag de voorzitter zelf beslissen over de toekomst van STVV: Jupiler of Exqi. De rode lantaarn heeft nu zwarte strepen. Twee punten in negen matchen, maar toch goed nieuws: er wordt geen ruzie meer gemaakt op Mambourg. Mathijssen weg, Mogi weg, Mommens weg, Teklak weg, de supporters weg: Ambras Bayat bevindt zich eindelijk in de ideale wereld, die van hem en zijn schoothond, naar verluidt zijn enig overgebleven vriend. En intussen gaat een mooie club de kelder in: schuldig verzuim is toch een strafbaar feit. Of niet? opgetekend door jan hauspie