+ RC Genk is titelkandidaat

Vossen en De Bruyne zijn terug en Genk staat aan de leiding. Uiteraard is dat niet alleen het geval omdat die twee terug zijn, zonder hen heeft Genk zich ook staande gehouden. Genk staat daar en zal daar blijven staan, omdat ze veel (50 keer al) en makkelijk scoren. Het was een tijdje zelfs moeilijk om Barda in te passen, terwijl die al aan acht doelpunten zit. Ze pakken niet snel een tegengoal, hebben een goeie doelman, een sterke verdediging, voor mij is Genk een titelkandidaat. Er staat een uitstekende ploeg met een herkenbaar systeem, waar iedereen het maximum uit zijn mogelijkheden haalt.
...

Vossen en De Bruyne zijn terug en Genk staat aan de leiding. Uiteraard is dat niet alleen het geval omdat die twee terug zijn, zonder hen heeft Genk zich ook staande gehouden. Genk staat daar en zal daar blijven staan, omdat ze veel (50 keer al) en makkelijk scoren. Het was een tijdje zelfs moeilijk om Barda in te passen, terwijl die al aan acht doelpunten zit. Ze pakken niet snel een tegengoal, hebben een goeie doelman, een sterke verdediging, voor mij is Genk een titelkandidaat. Er staat een uitstekende ploeg met een herkenbaar systeem, waar iedereen het maximum uit zijn mogelijkheden haalt. Jammer dat er zondagavond niet veel volk op Kortrijk was, want daar was heel mooi voetbal te zien. Ze zeggen er nu wel dat de zesde plaats niet meer haalbaar is - de grote vijf staan daar en Lokeren is te ver weg - maar dat doet niets af van de verdienste van de ploeg. De exponenten zijn de trainer en Davy De Beule. De trainer werkt er goed in een omgeving waarin hij zich duidelijk thuis voelt. Vakwerk, zoals we wel meer trainers hebben die vakwerk afleveren. Kijk maar naar Peter Maes. En dan blijft het voor mij een raadsel waarom dat niet in Genk lukt. Of speelt dan toch dat psychologische effect, die omgeving? Hoe verklaar je anders dat Davy De Beule nu zo sterk speelt, onder een trainer die in hem gelooft, terwijl hij eerder in Gent maar 25e man was? Ik neem de jonge doelman van STVV als voorbeeld van de zoveelste jonge doelman onder de lat in België. Courtois, Kaminski, nu Henkinet, eerder De Wolf en Hatefi bij Charleroi ... allemaal exponenten van een geweldige jeugdopleiding van doelmannen. We hebben zo veel goeie keeperstrainers, vaak uit de school van Frans Hoek, die hier in België opleidingen kwam geven en wiens methode nu nog vaak wordt gebruikt. Jos Beckx was vroeger doelman in tweede en derde klasse, had de jeugd van RC Genk onder zijn hoede, voor hij ze doorschoof naar Guy Martens en levert nu goed werk bij STVV. Eerst nam hij Simon Mignolet onder handen, nu Laurent Henkinet. Vier keer afgetest bij Standard, vorig seizoen nog op de bank bij Tongeren, maar dat is logisch, wie zet nu een 17-jarige onder de lat? STVV doet het, in moeilijke omstandigheden! Hij werd gedropt in een ploeg zonder vertrouwen die punten nodig had. En hij redde het. Terug naar achttien, ik was verrast dat het vrijdag al tot een definitieve stemming kwam. Ik verwachtte dat er nog een consensus zou worden bereikt, of dat er verder overleg zou komen, maar zo snel al duidelijkheid en een stemming ... Terug naar de middeleeuwen is dit evenwel niet, tenslotte voetbalden we anderhalf jaar geleden nog op deze manier en blijkt uit polls dat tot 75 procent van spelers, trainers en supporters verlangen naar deze manier van voetballen. Uit een soort nostalgie? De G4 laten uitschijnen dat ze rouwig zijn om deze beslissing, maar ik vraag me af of dat écht zo is. Zelf hun televisierechten verkopen gaat hen meer geld opleveren, denken ze. Dat denken ook de andere elf, en Standard als buitenbeentje is daar zeker van. Ik ben benieuwd. Waar ik haast van uit mijn stoel donderde, was van het radio-interview met Roland Duchâtelet. Ga maar voor een BeNeLiga, gaf hij de grote vier als raad mee. Toen dacht ik: wat is dát? Of was het om hen te laten voelen want het betekent de underdog te zijn? De onzekerheid om het tv-geld dat straks te verdelen valt, heeft zwaar gewogen. Investeren in een ploeg én accommodatie is niet zo eenvoudig, met zestien is de kans groter dat je zakt. En zakken is een drama, het failliet van je ploeg, ik kan hun beweegredenen wel begrijpen. Terug naar achttien betekent wel meer wedstrijden zonder inzet, voor weinig volk. Anderzijds heeft Albert Cartier gelijk, er gaan meer Belgen een kans krijgen. Maar de vernieuwing is ongetwijfeld te snel afgevoerd. De pech was dat het toetje vorig seizoen, de play-offs, niks was. En dat het de twee seizoenen daarvoor, in een competitie met achttien, wél spannend was. Maar tot de 30e speeldag had elke wedstrijd zijn spankracht, hetzij om bij de eerste zes te raken, of om onderin weg te blijven. KV Mechelen heeft fantastische supporters. Ze stuwen hun ploeg vooruit en zorgen voor een stevige thuisreputatie van Malinwa. Maar vrijdag was het anders, het is lang geleden dat ik op een wedstrijd was met zo'n negatief sfeertje. Dat vond ik zo erg dat ik ervoor wil waarschuwen: dit mag niet te vaak meer gebeuren. Er was geen voetbal te zien en het eindigde triest, met het gooien van flesjes naar het hoofd van Vadis Odjidja na de wedstrijd. Gelukkig liet Efong Nzolo zich niet te veel beïnvloeden en ging hij niet compenseren. Het was een wedstrijd met een grote inzet: als Club Brugge niet won, was de zesde plaats heel ver weg. Maar dat mag niet leiden tot dit soort toestanden. opgetekend door peter t'kint