+ Julien Glorius

Twee goals met het hoofd, goed voor zes punten voor KV Mechelen, dit was de week van Julien Gorius. Lichtjes onderschatte klasbak op het middenveld, dat voorts niet overloopt van voetballend vermogen. Intelligent vanaf de flank tussen de linies, zuivere techniek, slimme passing en verschroeiend schot en een perfect gevoel voor timing en plaatsing voor doel. De keuze van KV om Mununga zijn vrijbrief te geven en Gorius aan boord te houden, was de juiste. Hij is de ideale man om de stilaan opmerkelijke onverzettelijkheid achterin om te zetten in maximaal rendement. KV Mechelen heeft de begeestering van Peter Maes met vrank en vrij aanvalsspel ingeleverd voor de berekende organisatie van Marc Brys. Maar als de sympathie van het publiek straks geruild wordt voor een plaats in de top zes, is het een prijs die iedere Mechelaar met plezier betaalt.
...

Twee goals met het hoofd, goed voor zes punten voor KV Mechelen, dit was de week van Julien Gorius. Lichtjes onderschatte klasbak op het middenveld, dat voorts niet overloopt van voetballend vermogen. Intelligent vanaf de flank tussen de linies, zuivere techniek, slimme passing en verschroeiend schot en een perfect gevoel voor timing en plaatsing voor doel. De keuze van KV om Mununga zijn vrijbrief te geven en Gorius aan boord te houden, was de juiste. Hij is de ideale man om de stilaan opmerkelijke onverzettelijkheid achterin om te zetten in maximaal rendement. KV Mechelen heeft de begeestering van Peter Maes met vrank en vrij aanvalsspel ingeleverd voor de berekende organisatie van Marc Brys. Maar als de sympathie van het publiek straks geruild wordt voor een plaats in de top zes, is het een prijs die iedere Mechelaar met plezier betaalt. Daar komen de zebra's! De strepen op het shirt van Charleroi zijn niet langer rouwbanden. De concurrentie kijkt bang over de schouder, want een gewezen tovenaar van Het Kiel leidt de achtervolging. Hernán Losada leek hopeloos verloren in de vergeetput van Mambourg, de balvirtuoos voetbalde met een loden bol aan de voet, de naturel van de artiest gekraakt in het drijfzand van de vertwijfeling. De ogen van de liefhebber schreiden, het hart bloedde. Meer nog fado dan tango. Maar tegen Germinal Beerschot en Zulte Waregem schitterde de diamant als vanouds: technisch uitstekend, verticale dribbel, versmachtende versnelling en intelligent aan de bal. Losada leeft weer op nu hij rond zich plots ook betere voetballers heeft ontdekt. We zetten ons nu al schrap voor de middenvinger van Abbas Bayat. Het behoud voor Charleroi is nog heel ver weg, maar vorm en vertrouwen gaan crescendo. In de zandbak aan de Kehrweg schrijft Olivier Werner de mooiste bladzijde uit zijn carrière. Bij Standard, Bergen, KV Mechelen of zelfs Brussels nooit de sluier van de twijfel afgegooid, maar de frisse lucht van de Oostkantons heeft wonderen gedaan. Werner is een imposante reus tussen de palen, enorm energiek met fenomenale reflexen en een verbluffende veerkracht, en met een aanstekelijke winnersmentaliteit. Kortom, een stevige rots voor de constructie van Albert Cartier. Aan Werner zal een degradatie straks niet gelegen hebben, aan twee gemiste penalty's in vijf dagen mogelijk wel. Beetje zonde toch, de aftocht van Denis Odoi in zijn geliefde Astridpark, stampend als een razende stier, voorspelbaar het onderspit gedolven in het oneerlijke gevecht tegen het onrecht. Tekenend voor het onvoorwaardelijke engagement en de ongelimiteerde betrokkenheid van Odoi in de strijd voor het overleven van STVV, ondanks een geweigerde transfer naar Lokeren. Geen mokkende speler, wel een vat vol energie, multi-inzetbaar, in één week pal gestaan op drie verschillende posities. Een echte teamspeler, met veel kwaliteiten. Zelfbeheersing is er daar helaas geen van. Odoi is een open boek, in daad en woord, inclusief een gewaagde maar terechte tirade aan het adres van de clubleiding. Aantrekkelijk authentiek, maar in het notaboekje van grotere clubs staat het wel aan de minzijde. En dat is jammer, want de voetballer Odoi kan echt nog een stap hogerop. Welke (winter)wesp heeft Ivan Perisic recent gestoken? Sinds een paar weken is het lontje wel erg kort geknipt. In Eupen al de vraag van Koster om de supporters te groeten genegeerd, vorige week Simaeys een tik verkocht na een logische terechtwijzing en zondag in Genk verried zijn lichaamstaal ongezond veel negatieve energie. Rond de jaarwisseling leek de Kroaat plots weer de volbloed klasbak van het najaar vorig seizoen met hoog rendement. Want in vorm en de focus juist is Perisic van onschatbare waarde voor Club Brugge. Helaas is hij in anderhalf jaar Brugge niet geëvolueerd: niet als voetballer en al helemaal niet qua mentaliteit. Een spijtige vaststelling die ook de nieuwe bazen niet ontgaan kan zijn. Of krijgt die 'sterke' trainer hem straks alsnog in de pas? Het internet werd nog niet platgelegd, maar in Kortrijk en op Het Kiel kregen journalisten te maken met een snuifje Caïro. Kritiek op het bewind wordt niet getolereerd, in Kortrijk halen ze er zelfs de politie bij. Veel gekker moet het toch niet worden, lijkt mij. Dat zou de ontslagnemende minister van Justitie zijn stadsgenoten wel even mogen uitleggen. Bij Beerschot hanteert de (toekomstige) sterke man Patrick Vanoppen gelukkig het principe woord-wederwoord, zij het met vrije interpretatie. Een demarcatielijn aan de stadionpoort en een ordinaire scheldpartij erbovenop. Een beetje zoals Abbas Bayat, maar die heeft er dan ook al voor betaald. Dat zou Vanoppen misschien ook eerst een keer moeten doen. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE