RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.
...

RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.Een mooi afscheidscadeau van Luc Devroe: Thomas Meunier. Pas twintig en schijnbaar met gemak de reuzenstap van derde naar eerste klasse gezet. In Mechelen etaleerde hij met veel flair een rijke waaier aan mogelijkheden. Groot en sterk, prima fysiek, ondanks zijn gestalte (1m90), snelle benen, kwieke dribbel, veel vista, een hard schot en scorend vermogen. Inzetbaar als centrale spits of op de flanken en tactisch gedisciplineerd bij balverlies. Zou Pierre François het zich al beklagen dat hij de jonge Waal - dixit Meunier zelf - hooghartig heeft behandeld? Anders speelde hij gewoon op Sclessin. Uiteraard zal hij als jong en wisselvallig straks nog uit beeld verdwijnen, maar voor nu heeft Meunier een plaats in de basis wel verdiend, ook als Refaelov terugkeert. Zoveel meer aanwezig in het spel van Club Brugge dan Víctor Vázquez, het enigma van het vernieuwde Club. Hard gewerkt, maar overvleugeld door vriend ( Odjidja) en vijand (KV Mechelen). Vázquez rilt vooralsnog in de kilte van de schaduw, en dan moet de winter nog beginnen... Nog een derdeklasser, uit Portugal, de rockende Rudy van Cercle Brugge. Dé ontdekking van het seizoensbegin. Behoorlijke sensationele spits, groot en toch snel, stevig op de been en technisch heel sterk. En vooral, meer dan Reynaldo, mét scorend vermogen. Hard of met overzicht geplaatst: heel vaak een goeie trap. Helaas maar één jaar onder contract en nu al in alle notaboekjes, een verkoop in januari valt te vrezen. Chapeau voor Cercle, dat quasi zonder centen een aantrekkelijke kern samenstelde. Met nóg een paar klasbakken als Neto, Reis en Baldé, enthousiaste Belgische jonge veulens als D'Haene, Van Eenoo of de veelbelovende Mertens. Netjes in het gareel gehouden door ervaren ratten met een 'slecht' karakter genre Evens en Vidarsson. En ook Bob Peeters bevestigt de kwaliteiten die Michel Preud'homme bij AA Gent al gauw had gezien. Veel beleving langs de lijn, intelligent in de wedstrijdvoorbereiding en de coaching, en bovenal de perfecte peoplemanager. Een warme trainer, denk ik, die tussen de spelers staat en de geknipte ambassadeur is voor de vereniging. Een ernstige vakman, maar zijn aanstekelijke vrolijkheid is intact gebleven. Enkel toch maar uitkijken voor het grote gelijk. Na Mathijssen, Vanhaezebrouck of De Boeck een nieuwe kroonprins onder de Belgische trainers. Benieuwd of het hem straks bij de voorspelbare stap hogerop beter vergaat. De aanvaller van Standard is dan toch in Luik gebleven. Zelf contact gezocht met Club Brugge, een spel van de makelaar, beetje opslag gevraagd en de transfer finaal afgeblazen. Maar vrolijk is Mémé Tchité er blijkbaar niet van geworden. Hij is op dit moment een schim van de pijlsnelle spits die Anderlecht kampioen maakte en Standard (vorig jaar nog) bijna. Tchité zag met Defour, Witsel en Carcela zo ongeveer alles wat in zijn rug speelde vertrekken en dus zocht hij zelf ook naar de uitgang. Zonder succes. Zijn huidige attitude op het veld verraadt ergernis en desinteresse. De Luikse fans lieten hem bij zijn (te late) wissel duidelijk verstaan wat ze ervan vonden. Misschien kan de verrijzenis van Cyriac hem weer bij de les krijgen. En zo komen de beste transfers van Standard misschien wel gewoon uit de ziekenboeg, met ook nog Berrier, goed op weg om opnieuw de bepalende speler van bij Zulte Waregem te worden. De vista, de zuivere passing, de spelintelligentie zijn gebleven. In geen tijd is hij het kompas geworden waarop het nieuwe Standard kan varen. De Rouches staan duidelijk nog in de steigers, de nieuwkomers moeten de vraagtekens nog uitvegen, maar puntenwinst in de eerste zes matchen en de knappe kwalificatie voor de Europa League geven José Riga welverdiende tijd en krediet om een competitieve ploeg te vormen. Eén punt uit zes matchen, de slechtste competitiestart ooit, het is nóg stiller in de Kempen. De vrees van de altijd correct analyserende Jan Ceulemans voor een heel moeilijk seizoen voor Westerlo blijkt (voorlopig?) terecht. Pech met de scheidsrechters valt een zoekende ploeg altijd zwaarder. Het stilzwijgen van Ceulemans en de ongewoon scherpe uithaal van Herman Wijnants, zijn tekenen van ongerustheid in het Kuipje. Het geheim van Westerlo was altijd een evenwichtige groep, een paar geprikkelde verschoppelingen, veel ervaring en voldoende goeie voetballers om in de filosofie van Jan Ceulemans verzorgd te voetballen. En met altijd weer de ontdekking van een scorende spits, genre Ruiz of Henrique, die de ploeg naar de betere middenmoot tilde. Een recept voor de eeuwigheid, zo leek het. Het vertrek van Brüls zal zwaar wegen, maar met een herboren Arbeitman, verlost van blijkbaar veel muizenissen, moet Westerlo toch weer uit het dal kunnen klimmen. Over een maand, na matchen tegen STVV, Lierse en OHL, weet Ceulemans wellicht al of het gaat lukken. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE