+ Kevin De Briljant

Ingevallen in de beste Solskjærtraditie: Kevin De Bruyne. Twintig minuten betoverende demonstratie van zuivere klasse. De spelintelligentie, de heldere baltoets, de vista en de beslissende pass: zeven weken inactiviteit hebben zijn kwaliteiten niet aangetast. Met veel gevoel twee splijtende passes, twee keer Benteke alleen voor doel gezet. Met De Bruyne is de offensieve weelde van de kampioen nóg groter. En nadien een nuchtere, eerlijk kritische analyse, voor de spiegel staan en niet naar de scheidsrechter wijzen. Mario Been en Kevin De Bruyne, dat wordt een perfect huwelijk. Leverkusen komt net te vroeg, maar ik kijk met veel verwachting uit naar De Bruyne in de Champions League.
...

Ingevallen in de beste Solskjærtraditie: Kevin De Bruyne. Twintig minuten betoverende demonstratie van zuivere klasse. De spelintelligentie, de heldere baltoets, de vista en de beslissende pass: zeven weken inactiviteit hebben zijn kwaliteiten niet aangetast. Met veel gevoel twee splijtende passes, twee keer Benteke alleen voor doel gezet. Met De Bruyne is de offensieve weelde van de kampioen nóg groter. En nadien een nuchtere, eerlijk kritische analyse, voor de spiegel staan en niet naar de scheidsrechter wijzen. Mario Been en Kevin De Bruyne, dat wordt een perfect huwelijk. Leverkusen komt net te vroeg, maar ik kijk met veel verwachting uit naar De Bruyne in de Champions League. En nog opgemerkt in Leuven: de ontwikkeling van de voetballer Jelle Vossen. Zo veel meer dan een scorende spits. Zijn actieradius wordt almaar groter, hij is sterk in de duels met het hoofd en de voeten, hij haakt slim af, bespeelt leep de ruimte en zet zelfs ploegmaats vrij voor doel met intelligente passes. Het wordt met kerst opnieuw knokken voor Genk om Vossen in Limburg te houden. Lichtjes in de schaduw van de offensief bepalende artiesten Suárez- Canesin- Jovanovic is Lucas Biglia de motor en het kloppend hart van het vernieuwde Anderlecht. Vijfsterrenprestatie zondag tegen Beerschot. Ongelooflijk gevoel voor timing en plaatsing, gedecideerd in de duels en verfijnd en met overzicht en beheersing in de relance. Na eerder al het vertrek van Boussoufa kelderde zijn blessure definitief de ambities van Anderlecht in de play-offs. De selecties voor de Argentijnse nationale ploeg hebben Biglia zelfvertrouwen en uitstraling gegeven, jammer dat de nieuwe bondscoach hem (voorlopig?) negeert. Biglia is geen grote leider in de kleedkamer genre Frutos, maar op het veld bestaat er geen discussie: leider aan de bal. En ook voor de supporters, een spandoek voor Biglia als aanvoerder en boegeroep voor Olivier Deschacht. In de fout bij de eerste goal van Beerschot en daarna kop van Jut bij elke aarzeling en tenslotte met afkeurend gefluit gewisseld. De fanatieke fans hebben zijn emotionele reactie na het verlies van de aanvoerdersband blijkbaar matig geapprecieerd. Deschacht heeft mogelijk zijn hand (bijna) overspeeld. Binnen de club net op tijd de handrem opgetrokken, maar hij moet op het veld opnieuw krediet winnen. Een zorg voor trainer Jacobs, want de beste Deschacht is tot nu defensief nog altijd de veiligste oplossing op de linksachter. Niets minder dan een forse klap voor Oud-Heverlee Leuven, de zware knieblessure van Nicky Hayen. De Truienaar is de meest ervaren man achterin, goeie plaatsing en sterke kopper, organisator en sterkhouder in de Leuvense defensie en elk seizoen goed voor een handvol doelpunten. Cruciale pion op het schaakbord van Ronny Van Geneugden en bepalende rol in de kleedkamer. Hayen past perfect in Leuven: harde werker, goeie prof en mens onder de mensen, geen kapsones. Met zijn carrière leek het na een half leven op Stayen bergaf te gaan bij het intussen failliete RBC uit Nederland, maar de rehabilitatie aan Den Dreef was mooi. En nu dus het noodlot, met een onbestrafte penaltyfout een punt gered, maar een halfjaar aan de kant met een kruisbandletsel. Op je 31e een risicoblessure. Eerder al Van Goethem en Roelandts lang buiten strijd en nu Hayen: de ervaring ligt in de lappenmand. Leuven is onthoofd achterin, geen vrolijk vooruitzicht in de lange strijd om het behoud. Ook al omdat OHL ondanks veel karakter, een voorbeeldige mentaliteit en soms best aardig voetbal maar moeizaam aan doelgevaar raakt. Creëren is een zware opgave voor Leuven, de knappe flitsen van Remacle missen te vaak rendement. En dan is defensieve stabiliteit echt wel cruciaal. STVV is een raadsel: offensief rendement voor een comfortabele plek in de subtop, defensief zo lek als een sluis zonder deuren. Vijfentwintig goals tegen in acht wedstrijden, in een halve eeuw niet meer gezien op het hoogste niveau. Negen keer gescoord in drie thuismatchen tegen G5'ers Brugge, Genk en Gent en toch maar één punt. Ongelooflijk en pijnlijk. Ook de nieuwe coach Franky Van der Elst krijgt de bressen achterin niet gedicht. Vooral onder druk gaat Sint-Truiden defensief te makkelijk in de fout, want tot dan lijkt de organisatie echt wel in orde. En dat zet de coach voor een moeilijke oefening: de dijken versterken en toch niet inleveren op de aanvallende kwaliteiten. Want daar heeft Sint-Truiden met Reza, Schouterden of Christ echt veel te bieden. Voetbal op Stayen is dit seizoen gegarandeerd spektakel, maar voor de spelers is het mentaal een beproeving: inspanningen die niets opleveren, een groeiend slotfasesyndroom en de knagende wetenschap dat je met 1 op 24 nog vele maanden strijd zal leveren om het behoud. De vaststelling dat STVV in se te goed is voor de laatste plaats doet dan niets ter zake. opgetekend door Jan Hauspie