+ Sacha de (Astrid)parkwachter

Het voetbal is weer thuis in het Astridpark, een vijfsterrendemonstratie in de laatste twintig minuten tegen Standard. De offensieve mogelijkheden voor Ariël Jacobs zijn overweldigend, met Canesin en Vargas dan nog op de bank. Jovanovic - het voorbije anderhalf jaar in slaapmodus - en Mbokani - ruzie bij Standard, Monaco, Wolfsburg én de Congolese nationale ploeg en een dik jaar zonder ernstige prestatie op het veld - dat waren voor mij transfers met hoog risico en zonder garanties. Maar de eerste tussentijdse balans van het duo is uitermate positief. Allebei netjes geïntegreerd in de club en het elftal, en zelfs nu al zeer bepalend. Jova en Dieu geven het spel van Anderlecht a touch of class and genius. Mbokani is door kenners altijd al een potentiële Europese topspits genoemd. En de ploeg heeft met ook nog Suárez, Canesin en een op zij...

Het voetbal is weer thuis in het Astridpark, een vijfsterrendemonstratie in de laatste twintig minuten tegen Standard. De offensieve mogelijkheden voor Ariël Jacobs zijn overweldigend, met Canesin en Vargas dan nog op de bank. Jovanovic - het voorbije anderhalf jaar in slaapmodus - en Mbokani - ruzie bij Standard, Monaco, Wolfsburg én de Congolese nationale ploeg en een dik jaar zonder ernstige prestatie op het veld - dat waren voor mij transfers met hoog risico en zonder garanties. Maar de eerste tussentijdse balans van het duo is uitermate positief. Allebei netjes geïntegreerd in de club en het elftal, en zelfs nu al zeer bepalend. Jova en Dieu geven het spel van Anderlecht a touch of class and genius. Mbokani is door kenners altijd al een potentiële Europese topspits genoemd. En de ploeg heeft met ook nog Suárez, Canesin en een op zijn favoriete positie herboren Gillet een handvol spelers die op elk moment het verschil kunnen maken. Maar ook in de schaduw is er een uitblinker: Sacha Kljestan. De stille, maar constante kracht is dit seizoen onherkenbaar goed en belangrijk voor het evenwicht. Positioneel uitstekend, goeie timing, sterk in de duels, onvermoeibare draver, behoorlijke passing en af en toe een goeie infiltratie. En een voorbeeldige mentaliteit, beleefde jongen, altijd een zinvolle uitleg en bereid tot een gesprek op niveau. Zijn beeldige vriendin had al langer gescoord bij de bazen van het Park, nu is ook de voetballer op de goeie weg. In de ontgoocheling voor AA Gent in Brugge toch welgemeend applaus voor de eerste helft van Christian Brüls, zuivere klasse uit de Oostkantons. Betrokken bij zowat alle gevaarlijke acties van Gent voor de rust. Uitstekende traptechniek bij hoekschoppen en vrije trappen, snelle dribbel op de korte ruimte, vista en precisie in de passing en doelgericht met ook nog een prima schot. Brüls beheerst het allemaal. Moeiteloos de sprong van Westerlo naar AA Gent gezet, indruk gemaakt op training en in geen tijd stevig gebeiteld in de elf van Trond Sollied. Vorig jaar belandde Brüls een tijdje naast het rechte pad, muizenissen en verlokkingen van de jonge prof, maar nu zit hij er duidelijk weer op. Brüls oogt rustig, maar hij heeft karakter en is vastberaden in zijn streven naar het hoogste. In Genk kunnen ze enkel treuren om het mislopen van deze schitterende parel, de gedroomde opvolger voor Kevin De Bruyne. Het zijn bepaald barre tijden voor RC Genk. Die heuglijke avond in augustus (tegen Maccabi Haifa) lijkt alweer een eeuwigheid geleden. En de geluksfee, vorig jaar trouwe partner in de strijd om het onverwachte succes, heeft Genk intussen verlaten. Drie keer gewonnen in tien competitiematchen, dertien op dertig: een onvoldoende dus. De gedachte aan de kwalijke Genkse traditie van een terugval na een succesjaar sluimert alweer. Tot nu is de verklaring toch vooral heirkracht: op de defensieve posities vallen ze als kegels onder een bowlingbal en zo is ook de stabiliteit op de middenstrook ondermijnd. Het defensieve vierkant is niet meer. Maar er is meer. De ploeg speelt ook zichzelf in het verlies door individuele fouten, domme rode kaarten en gebrek aan wedstrijdmanagement in moeilijke momenten. En voor Ogunjimi deze goeie raad: geen betere voorbereiding op de eerste training met Mallorca dan twee maanden keihard werken en topprestaties leveren bij RC Genk. Voorts mag in de sportieve commissie deze vraag worden gesteld: hoe kan het dat er eind augustus drie verdedigers ( Sarr, Grimi en Masuero) worden gehaald en er dik zes weken later maar één (behoorlijk) beschikbaar is? Wie heeft dat zó verkeerd ingeschat? Een eventuele rammeling op Stamford Bridge is niet erg, maar in de competitie moet het puntenverlies toch dringend worden ingedijkt. Met de rug tegen de muur neemt een trainer soms de (over)moedigste beslissingen: vier goals gemaakt in negen matchen en Chris Janssens zet Wesley Sonck in de tribune. Plus aanvoerder af en zijn opvolger Kawashima liet al meteen een bal vallen: dan begin je op de bank te zweten. De ontlading van de coach in Waregem was recht evenredig met de druk die hij zichzelf had opgelegd. Dank u El Gabas. In Lier is er begrip voor Janssens. Sonck is altijd een kritische ploegmaat geweest, het hart op de tong, ostentatieve veroordeling bij een slechte pass of een domme tegengoal. En opmerkingen over de aanpak van de trainer. Niet erg, want een scorende Sonck had recht van spreken, hij bepaalde het resultaat. De laatste trefzekere spits van de Rode Duivels ook. Maar een topschutter is Sonck al langer niet meer. De scherpe tong is gebleven, zonder de goals en dan ligt het binnen een groep een stuk moeilijker. En onvrede in de kleedkamer is dodelijk voor een ploeg onder in de stand. Benieuwd of Sonck nog één keer terugvecht. Zoniet kan een nieuwe carrière als ongetwijfeld veelgevraagd analist beginnen. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE