EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK EN RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.

+ Jérémy Perbet is een blijver

Jérémy Perbet heeft er, zijn goals in tweede klasse meegerekend, een fantastisch 2011 op zitten en ik zeg je nu al: hij kan ook topschutter worden bij een grote ploeg. Oké, hij wordt goed bediend vanaf de zijkanten bij een ploeg die in 4-3-3 speelt. Maar de manier waarop hij op het kunstgrasveld van Stayen scoorde, maakte indruk. Een bal binnentikken die terugkaatst van de paal, dat heb ik al veel andere spitsen zien missen. Kreeg één keer van Van Wijk het verwijt dat hij voor zichzelf speelde, maar ik vind hem een harde werker. En hij kan meer. Bekijk nog maar eens de derde goal op Stayen: alleen in de zestien, tegen vijf verdedigers en een doelman. Perfecte controle en plaatsing. Het is godgeklaagd dat die jongen vorig seizoen naar tweede klasse moest.

Thomas Kaminksi is weerbaar

Ik stelde me de laatste weken vragen bij de doelman van OHL. Veel goals binnen gekregen, in de ploeg gekomen voor Yves Lenaerts, van wie intern de evaluatie was gemaakt dat het te weinig was, maar die je weinig kon verwijten. Dan komt Thomas Kaminski, gehaald door Anderlecht. Ik vond hem vorig seizoen bij Beerschot sterk op alle vlakken, maar bij OHL kreeg hij behoorlijk wat goals om de oren. Mentaal deed het hem niks, ogenschijnlijk. Maar ik kan me wel inbeelden dat hij afgelopen weekend met behoorlijk wat druk op Anderlecht speelde. De ploeg die hem betaalt en die hem nauwlettend in de gaten houdt. Wel mooi van Anderlecht dat hij mag spelen, net als Diandy. Waarom ze dat dan bij Veselinovic weigerden, weet ik niet. Maar in elk geval: Kaminski deed het zéér goed. Hij pakte de Brusselaars twee punten af.

Beerschot kan gaan genieten van Sherjill MacDonald

Eindelijk een goal, meteen twee zelfs. Bij Roeselare de beste spits van België: links, rechts, haalde de achterlijn en IvanPerisic had ze maar binnen te duwen. Voor veel geld naar Beerschot, maar daar onder de kritiek bedolven. Sukkelend met een pubalgie. Ik heb dat zelf ook gehad. De ene dag kan je amper je bed uit, een andere keer is er quasi niks aan de hand, dan weer moet je de training stoppen na twintig minuten. Zeurende pijn in de buik- en de liesstreek. Maar inmiddels lijkt hij hersteld. Hij heeft nog niet de snelheid van Roeselare terug, maar Beerschot kan er nog veel plezier aan beleven. Beerschot mag met een fitte MacDonald hopen op een sterke tweede ronde en wie weet nog play-off 1.

- Van de kampioensploeg blijft niet veel over

Ik heb zelf nog met Frank Vercauteren gewerkt. Ik weet hoe veeleisend hij is. Genk was een herkansing voor hem, ik kan me inbeelden dat hij daar nóg veeleisender is geweest. Voor zichzelf én voor de groep. Individueel en collectief heeft hij er het maximum uitgehaald. Vossen was plots een wereldspeler, Ogunjimi kwam terug aan de oppervlakte, de schlemiel die Barda onder Vanhaezebrouck was, werd een goeie speler, Tözsér vlakte dat etiket van mislukte transfer weg, ... João Carlos mocht zelfs halverwege het seizoen vertrekken, dat werd toch allemaal opgevangen. Geen blessures, ook dat viel op. Misschien heeft Frank vooraf geweten dat het niet te herhalen viel en is hij daarom vertrokken. MarioBeen zit er nu wel mee. In plaats van de kwaliteiten komen nu de gebreken aan de oppervlakte. Onder Vercauteren was het een andere manier van voetballen: altijd honderdtwintig procent concentratie, op training nog meer ingrijpen en eisen dan in een wedstrijd, geen begrip voor een slechte controle. Been is wat opener en flamboyanter, dus ik vrees dat we het Genk van vorig seizoen niet veel meer te zien zullen krijgen. Play-off 1 wordt moeilijk.

Het kunstgrasveld nekt STVV

Voor deze ploeg is voetballen op kunstgras het slechtste wat kon gebeuren. Om de veertien dagen vallen er veel goals op Stayen, dat is nu een constante. De verdedigers zijn er in het nadeel, een keer half op het verkeerde been en je kan niet meer corrigeren. Een tackle? Vergeet het. Een slechte controle bij de spits? Vergeet het. In de degradatiestrijd is het veld de grootste tegenstander. Gevechtsvoetbal kan STVV thuis niet brengen. En dus moet je om de veertien dagen onder druk naar een uitwedstrijd. Zéér moeilijk.

Geldhof deed het goed op Anderlecht

Ik zag de match Anderlecht - OHL en vond dat scheidsrechter FrederikGeldhof het zeer goed deed. Hij beoordeelde elke fase afzonderlijk op wat hij zag, nam niet mee wat er al gebeurde en keek ook niet naar de kleur van het shirt. Zonder de tussenkomst van Juhász was Azevedo weg. Dat was een cruciale fase waarin de scheidsrechter het bij het rechte eind had. En dan vond ik de reactie van Anderlecht spijtig. Journalisten met een boontje voor paars-wit en supporters gingen al mee met de kritiek, maar dat deed ook de club. Voor één keer zelfs Ariël Jacobs. Een spijtige reactie, want meestal heeft Anderlecht niet te klagen over de scheidsrechter.

OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT

EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK EN RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.Jérémy Perbet heeft er, zijn goals in tweede klasse meegerekend, een fantastisch 2011 op zitten en ik zeg je nu al: hij kan ook topschutter worden bij een grote ploeg. Oké, hij wordt goed bediend vanaf de zijkanten bij een ploeg die in 4-3-3 speelt. Maar de manier waarop hij op het kunstgrasveld van Stayen scoorde, maakte indruk. Een bal binnentikken die terugkaatst van de paal, dat heb ik al veel andere spitsen zien missen. Kreeg één keer van Van Wijk het verwijt dat hij voor zichzelf speelde, maar ik vind hem een harde werker. En hij kan meer. Bekijk nog maar eens de derde goal op Stayen: alleen in de zestien, tegen vijf verdedigers en een doelman. Perfecte controle en plaatsing. Het is godgeklaagd dat die jongen vorig seizoen naar tweede klasse moest. Ik stelde me de laatste weken vragen bij de doelman van OHL. Veel goals binnen gekregen, in de ploeg gekomen voor Yves Lenaerts, van wie intern de evaluatie was gemaakt dat het te weinig was, maar die je weinig kon verwijten. Dan komt Thomas Kaminski, gehaald door Anderlecht. Ik vond hem vorig seizoen bij Beerschot sterk op alle vlakken, maar bij OHL kreeg hij behoorlijk wat goals om de oren. Mentaal deed het hem niks, ogenschijnlijk. Maar ik kan me wel inbeelden dat hij afgelopen weekend met behoorlijk wat druk op Anderlecht speelde. De ploeg die hem betaalt en die hem nauwlettend in de gaten houdt. Wel mooi van Anderlecht dat hij mag spelen, net als Diandy. Waarom ze dat dan bij Veselinovic weigerden, weet ik niet. Maar in elk geval: Kaminski deed het zéér goed. Hij pakte de Brusselaars twee punten af. Eindelijk een goal, meteen twee zelfs. Bij Roeselare de beste spits van België: links, rechts, haalde de achterlijn en IvanPerisic had ze maar binnen te duwen. Voor veel geld naar Beerschot, maar daar onder de kritiek bedolven. Sukkelend met een pubalgie. Ik heb dat zelf ook gehad. De ene dag kan je amper je bed uit, een andere keer is er quasi niks aan de hand, dan weer moet je de training stoppen na twintig minuten. Zeurende pijn in de buik- en de liesstreek. Maar inmiddels lijkt hij hersteld. Hij heeft nog niet de snelheid van Roeselare terug, maar Beerschot kan er nog veel plezier aan beleven. Beerschot mag met een fitte MacDonald hopen op een sterke tweede ronde en wie weet nog play-off 1. Ik heb zelf nog met Frank Vercauteren gewerkt. Ik weet hoe veeleisend hij is. Genk was een herkansing voor hem, ik kan me inbeelden dat hij daar nóg veeleisender is geweest. Voor zichzelf én voor de groep. Individueel en collectief heeft hij er het maximum uitgehaald. Vossen was plots een wereldspeler, Ogunjimi kwam terug aan de oppervlakte, de schlemiel die Barda onder Vanhaezebrouck was, werd een goeie speler, Tözsér vlakte dat etiket van mislukte transfer weg, ... João Carlos mocht zelfs halverwege het seizoen vertrekken, dat werd toch allemaal opgevangen. Geen blessures, ook dat viel op. Misschien heeft Frank vooraf geweten dat het niet te herhalen viel en is hij daarom vertrokken. MarioBeen zit er nu wel mee. In plaats van de kwaliteiten komen nu de gebreken aan de oppervlakte. Onder Vercauteren was het een andere manier van voetballen: altijd honderdtwintig procent concentratie, op training nog meer ingrijpen en eisen dan in een wedstrijd, geen begrip voor een slechte controle. Been is wat opener en flamboyanter, dus ik vrees dat we het Genk van vorig seizoen niet veel meer te zien zullen krijgen. Play-off 1 wordt moeilijk. Voor deze ploeg is voetballen op kunstgras het slechtste wat kon gebeuren. Om de veertien dagen vallen er veel goals op Stayen, dat is nu een constante. De verdedigers zijn er in het nadeel, een keer half op het verkeerde been en je kan niet meer corrigeren. Een tackle? Vergeet het. Een slechte controle bij de spits? Vergeet het. In de degradatiestrijd is het veld de grootste tegenstander. Gevechtsvoetbal kan STVV thuis niet brengen. En dus moet je om de veertien dagen onder druk naar een uitwedstrijd. Zéér moeilijk. Ik zag de match Anderlecht - OHL en vond dat scheidsrechter FrederikGeldhof het zeer goed deed. Hij beoordeelde elke fase afzonderlijk op wat hij zag, nam niet mee wat er al gebeurde en keek ook niet naar de kleur van het shirt. Zonder de tussenkomst van Juhász was Azevedo weg. Dat was een cruciale fase waarin de scheidsrechter het bij het rechte eind had. En dan vond ik de reactie van Anderlecht spijtig. Journalisten met een boontje voor paars-wit en supporters gingen al mee met de kritiek, maar dat deed ook de club. Voor één keer zelfs Ariël Jacobs. Een spijtige reactie, want meestal heeft Anderlecht niet te klagen over de scheidsrechter. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT