RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.
...

RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT....al was het op het nippertje en zullen ze wel gedacht hebben: vandaag wordt het weer niets. Aandoenlijk was de hechte blokvorming op alle niveaus van de vereniging. Zelden zo veel solidariteit gezien tussen spelers, trainer, bestuur en supporters. Geen enkel negatief woord. De zege was broodnodig en de vreugde achteraf intens, het leek wel alsof ze de titel hadden gewonnen. Dat kan alleen bij Cercle Brugge, ben je dan geneigd te stellen. Nu, een lastig seizoen zal het blijven. De komst van Gudjohnsen vind ik opmerkelijk. Hij zegt zelf dat hij niet direct klaar is om te voetballen, dan heb je vragen. Het zal wel zijn voor de positie van diepe spits, want Uchebo, daar zijn ze klaar mee, is mijn aanvoelen. Drie goals en een assist, en dat buitenshuis, dan verdien je een vermelding. Veel bewondering voor zijn terugvechten, alweer. Is het niet na onenigheid met de trainer, dan wel na een blessure en een lange revalidatie. De verrijzenis, deel X. Heel zijn carrière al. Komt nu terug na pubalgie en een zware operatie, dat is een van de vervelendste blessures die er zijn. De ene dag voel je niets, de andere kun je amper je bed uit van de pijn. Nu Leye out is, Lendric al werd getest en Naessens vooral vanaf de kant speelt, was er plaats diep en hij greep die. Nu zal Dury er wel voor zorgen dat de focus goed blijft. AA Gent kreeg al veel over zich heen, maar nu verdient het een plaats in deze linkerkolom. Na een grote storm is de rust er opnieuw, met goeie prestaties in Luik en tegen Brugge. En dus heeft de enige die altijd onverstoorbaar blijft, Trond Sollied, weer eens gelijk. Op de een of de andere manier blijft die man altijd rustig, wat sfinxachtig, moeilijk te vatten. Hij is er voor de derde keer, ze kennen hem in Gent. Hij is ook de enige die goed omgaat met die onblusbare ambitie van Ivan De Witte. Het systeem staat er ook weer, met de terugkeer van Mboyo. Als je het vooraf ziet, hangt het allemaal wat met haken en ogen aan elkaar. Nahayo achterin, een risico. Arzo op het middenveld, iets te weinig loopvermogen. Cendros op linksachter, half half. Maar het werkt en de goals vallen weer. En zo klopt Sollied weer even alle stof van zich af en is Gent opnieuw weg. Nul op twaalf is niet goed, maar ook het voetbal van Standard is niet goed. Na een verliesmatch tegen Gent en bijna een uitschakeling in de beker, was Kortrijk weer een wedstrijd waarin Kawashima amper reddingen moest doen, maar die toch werd verloren. Standard is nog steeds op zoek naar zichzelf, naar een veldbezetting, een ploeg. Ron Jans wordt ook niet geholpen door de jeugdzonden van Ezekiel en Batshuayi, twee jongens die het verschil kunnen maken, die creativiteit koppelen aan snelheid. En dan duiken logischerwijze de vragen op rondom de aanstelling van de trainer. Hij spreekt Frans, maar komt dat over? Het is in de nuance dat de coach het verschil kan maken, tactisch, in de aanpak van iemand. Hij veranderde ook de veldbezetting, van 4-3-3 naar 4-4-2. Met Ajdarevic in de rug van Ogunjimi, terwijl de Zweed geen spits is. Ogunjimi-Batshuayi zou beter zijn, of Ezekiel-Batshuayi. Maar net nu verandert hij, misschien iets te laat. Ze blijven ginder naar buiten uit rustig, denkende aan twee jaar geleden, toen het in de competitie ook voor geen meter liep, maar ze nog bijna kampioen werden. Maar nu zie ik geen Tchité, Defour, Witsel of Carcela. Er is jong talent, maar Jans krijgt het niet aan elkaar gesmeed. Het wordt een wedstrijd van grote intensiteit zondag tegen Anderlecht. Beter uitgerust dan Cercle na de beker, want in Deinze gespeeld met een reserveploeg. Veel technisch vermogen, maar nagelaten om te voetballen. Na zeges op Kortrijk en in Bergen dacht Ferrera het tactische recept te hebben gevonden: veel volk achter de bal en hopen op één of twee counters. Op Cercle lukte dat niet, en dan weet je dat kamperen in je eigen backlijn gevaarlijk is. Deksel op de neus, eigen schuld. Hij had in het rijtje aan de overkant moeten staan. Kiest zijn wedstrijden uit, wil Europees schitteren, heette volwassen te zijn geworden, iemand die zijn jeugdzonden achter zich liet. En dan dit: natrappen naar een speler die je nooit van brutaliteit kunt verdenken. Hij zal worden geschorst op basis van de beelden. Een domme actie met gevolgen, voor zichzelf en voor Anderlecht. OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT