PLUS Derde seizoen op rij voor Vossen

De hattrick op Lokeren was voor Jelle Vossen zijn eerste in eerste klasse, las ik. Vond ik verrassend, gezien zijn scorend vermogen. Het was een speciale, mét een strafschop en een blunder van Barry Copa, in een ongewone rol voor hem bovendien, diep in de spits. Want van Vossen is bekend dat hij het best functioneert in een 4-4-2, zij het nu naast Benteke, Barda of De Ceulaer. Al drie jaar op rij toont hij in de competitie zijn scorend vermogen, dankzij zijn intelligentie in de zestien, gekoppeld aan een grote kwaliteit: afwerken in één tijd. Hij is op zijn best in een duorol. Vandaar dat hij ook wat moeilijker boven water komt in de nationale ploeg, waar je door de goeie buitenspelers maar plaats hebt voor één diepe spits. Chapeau ook voor Mario Been, die bij de terugkeer van Lokeren tot 3-3 een middenvelder vervangt door een spits en uiteindelijk wint. Het is duidelijk dat er nog één kandidaat i...

De hattrick op Lokeren was voor Jelle Vossen zijn eerste in eerste klasse, las ik. Vond ik verrassend, gezien zijn scorend vermogen. Het was een speciale, mét een strafschop en een blunder van Barry Copa, in een ongewone rol voor hem bovendien, diep in de spits. Want van Vossen is bekend dat hij het best functioneert in een 4-4-2, zij het nu naast Benteke, Barda of De Ceulaer. Al drie jaar op rij toont hij in de competitie zijn scorend vermogen, dankzij zijn intelligentie in de zestien, gekoppeld aan een grote kwaliteit: afwerken in één tijd. Hij is op zijn best in een duorol. Vandaar dat hij ook wat moeilijker boven water komt in de nationale ploeg, waar je door de goeie buitenspelers maar plaats hebt voor één diepe spits. Chapeau ook voor Mario Been, die bij de terugkeer van Lokeren tot 3-3 een middenvelder vervangt door een spits en uiteindelijk wint. Het is duidelijk dat er nog één kandidaat is om Anderlecht voor de titel te bedreigen, en dat is Genk. En wie Vossen zegt, moet er in één adem ook ThomasBuffel aan toevoegen. Die toont nu waarom hij tien jaar geleden naar voren geschoven werd als nieuwe spelmaker van de Rode Duivels. Gedoodverfde degradatiekandidaat maar telkens als het minder gaat, weten ze te verrassen. Nu voor het eerst thuis. Tegen Kortrijk nog wel, een ploeg met een sterke uitreputatie. De nieuwe voorzitter weet er duidelijk ook wat meer rust te bewaren. Yannick Ferrera legt er zijn klemtonen, met soms verrassende keuzes. Hervé Kagé op de bank, toch je beste speler. Fysiek lijken ze in orde, na 120 bekerminuten tegen Zulte Waregem leken ze zaterdag zeer fit. Charleroi heeft operatie redding ingezet en voor enkele Vlaamse ploegen is dat slecht nieuws. Ondanks het verlies tegen Anderlecht toch een goeie week voor Cercle, met de bekerwinst tegen Club en een goeie prestatie in Brussel. Ik denk dat ze vertrouwen tankten en dat de inhaalrace kan. Foeke Booy laat MushagaBakenga wat van links of van rechts komen en dat lijkt te werken. Van EidurGudjohnsen vindt hij dat die het loopvermogen mist om op het middenveld te spelen en de snelheid om dat in de spits te doen. Dus is het ergens tussenin. En dat werkt. Als BramVerbist dan nog wat miraculeuze reddingen doet, kan de kloof worden gedicht. Volgens Juan Carlos Garrido zijn de spelers op fysiek vlak moe. Dan wordt verwezen naar Georges Leekens, maar is dat in topclubs niet het werk van een hele staf, met ook een fysiektrainer, een dokter, een performance center? Worden er geen testen afgenomen die dat vooraf signaleren? De vele blessures zullen ook wel niet geholpen hebben, net als dat rond deze periode steeds terugkerend probleem van het veld. Als er een ding positief is aan de huidige situatie, dan is het dat Garrido de redding is voor Björn Vleminckx. Voor de Spanjaard begon iedereen met een propere lei en in het voetbal dat de man nu speelt, waarbij het middenveld vaak wat sneller wordt overgeslagen, kan Vleminckx wel aan de slag in de spits. Beerschot haalde een punt in Zulte Waregem, met een andere opstelling, een 4-4-2. Meer realiteit, iets wat voorzitter PatrickVanoppen al heel snel eiste van Adrie Koster. Een aangename man, maar in het voetbal van vandaag zijn die kwaliteiten eerder gebreken. Een trainer moet nu blijkbaar meedogenloos zijn, wil hij de groep nog onder controle houden en als dat niet in zijn karakter ligt, wordt hij geslachtofferd. Achteraf kwam Vanoppen zich verontschuldigen: hij kon toch niet de hele groep ontslaan? Het is een tendens. De manier waarop Mohamed Aoulad in Charleroi naar de bank liep, zich de ogen uitwrijvend alsof hij Yannick Ferrera niet begreep. Heb je dat gezien? En toch staan er na elk ontslag een pak trainers klaar om over te nemen... In Nederland staan ook ploegen onderin, zegt Harm van Veldhoven, maar daar ontslaan ze niet zo snel. Daar analyseren ze wat elders verkeerd gaat. Chris Janssens bracht vechtlust in de ploeg. Misschien was het 'maar' dat, maar het was er. Als je niet overloopt van talent, moet er hard worden gewerkt. Tegen Bergen was die vechtlust voor de rust helemaal weg. Als je een trainer ontslaat die dat predikt en die qua mentaliteit op training veel eiste, loop je dat risico. En zodra zoiets wegvalt, wordt het gevaarlijk. Onder Chris hebben ze heel lang de schijn hoog kunnen houden. De nieuwe coach constateert het nu ook: er is geen knokkersmentaliteit en te weinig talent. Na Nieuwjaar moet er versterking komen. Zal best zijn, maar tot Nieuwjaar moet je met deze spelers wel nog matchen spelen. En punten halen. ?opgetekend door Peter T'Kint