RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.
...

RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.Tegen Genk speelde Zulte Waregem misschien wel zijn beste match van het seizoen. En dat amper een paar dagen na de blamage in de beker. Bovendien hebben ze zelf het spel gemaakt, iets waar iedereen aan twijfelde of ze dat wel konden. Ik denk dat qua gevoel dit voor FranckyDury de mooiste zege van het jaar is. Donderdag werd zijn ploeg met 0-5 afgeslacht op eigen veld. Het is knap van Dury dat hij dat in enkele dagen kan rechttrekken, want puur op revanche kan je dat niet uitspelen als trainer. Hij heeft tactisch ingegrepen door met twee spitsen te spelen en FranckBerrier vanaf de rechterflank. Dat Zulte Waregem en niet Genk ondertussen zogoed als zeker is van play-off 1 is dé verrassing van het weekend. Toen Standard nog dicht tegen de degradatieplaatsen aan stond, heb ik gezegd dat het niet lang zou duren voor zowat alle eersteklassers hen het spitsenduo Batshuayi - Ezekiel zouden benijden. Onder Ron Jans werd er te vaak gewisseld van elftal. Met Mircea Rednic is er duidelijkheid gekomen en volgen de punten. Want de kwaliteit is er altijd geweest. Daarbij kiest Rednic steevast voor Batshuayi en Ezekiel voorin, een duo dat zeker nog zal groeien. Ezekiel is de explosieve pocketspits à la Cyriac, terwijl Batshuayi meer het type flyer is zoals Mboyo. Met dit als opmerking: vorig seizoen kreeg Batshuayi de voorkeur op Benteke, waardoor die vertrok bij Standard. Dat was toch een klein foutje, mag je achteraf stellen. Wat je van Standard ook mag zeggen: ze hebben de voorbije jaren al heel wat kwaliteit voortgebracht. Voor velen was Waasland-Beveren een vogel voor de kat wegens te weinig kwaliteit, maar ze halen nu toch een 9 op 12 en hielden drie keer de nul. Glen De Boeck haalde Bas Sibum naar de positie centraal achterin en posteerde Jonathan Rowell op het middenveld. Daarmee loste hij in één klap de defensieve problemen op waarmee Dirk Geeraerd zo worstelde. Geeraerd had zowat alles geprobeerd, behalve dat. Er schuilt ook veel ervaring in die ploeg, met Cruz, Belhocine, Lepoint, Sonck en Farssi, dat kan belangrijk zijn in een degradatiestrijd. Bovendien is er de verrijzenis van Colin Coosemans. Bij Club Brugge werd hij het slachtoffer van de wankele verdediging die toen voor hem stond. Vooral mentaal vind ik hem heel sterk, hij kan het aan om tegen degradatie te vechten. In een zespuntenwedstrijd tegen Charleroi viel er bij Beerschot maar weinig vechtlust, bezieling en voetbal te zien. Onrustwekkend. En dat weet ook Stijn Stijnen, die met zijn straffe uitlatingen in de media aan de alarmbel gaat hangen. Ongetwijfeld omdat hij beseft dat hij de boel even in lichterlaaie moet zetten, wil er verandering komen. Wim De Corte krijgt daar nu - wellicht ook uit financiële overwegingen - zijn kans als hoofdtrainer, maar dat zou wel eens een vergiftigd geschenk kunnen zijn. De extrasportieve beslommeringen geven de spelers natuurlijk een ideaal alibi om zich achter te verstoppen. Het spijtige van de zaak is dat je dat na verloop van tijd ook echt gaat geloven, in plaats van dan als groep juist een vuist te maken. Beerschot heeft tijdens de winterstop dringend een kwaliteitsinjectie nodig. De hele heisa rond de bekerpremies komt de cohesie bij KV Kortrijk niet ten goede, nu krijg je twee groepen: Vlamingen tegen Franstaligen. Voor Hein Vanhaezebrouck moet dit frustrerend zijn. Ook het gebrek aan scorend vermogen wordt de laatste weken cash betaald. Vanhaezebrouck levert daar nochtans berenwerk. Tegen Waasland-Beveren verliezen ze weliswaar met 1-0, maar ik heb nog nooit een ploeg met een offensievere veldbezetting op verplaatsing weten spelen dan Kortrijk op Beveren. Op een bepaald moment stonden ze zelfs in een 3-3-4 te voetballen. Helaas werken ze hun kansen niet af. Alle credits voor de prestaties tot nu toe, maar ik vrees dat ze stilaan - mede door die heisa - zullen wegzakken. Voor Vanhaezebrouck is deze verdeeldheid in de groep een zeer moeilijk situatie, hij zal toch ook gedacht hebben dat zijn impact op de groep iets groter was. Iedereen was het erover eens dat Genk, zoals het de voorbije maanden voetbalde, de enige titeluitdager voor Anderlecht zou worden. Maar één wedstrijd heeft die stelling weer van tafel geveegd. Tegen Zulte Waregem hing de ploeg als los zand aan elkaar en speelde ze inspiratieloos. Mario Been liep er terecht heel chagrijnig bij. Op vermoeidheid kan je het niet steken, want enkele dagen voordien swingde datzelfde elftal nog tegen dezelfde opponent. Plots staat er opnieuw een vraagteken achter de mogelijkheden van Genk. OPGETEKEND DOOR MATTHIAS STOCKMANS