RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK
...

RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.De rechtsachter, niet de sterren van wie het werd verwacht. De mannen als Jovanovic, Suárez of Mbokani, al speelde die wel een zeer sterke wedstrijd. Neen, het was Guillaume Gillet die Anderlecht tegen Standard redde. In de reguliere competitie zorgde hij ook al voor de gelijkmaker met de kop, nu maakte hij twee doelpunten. Al drie strafschoppen gemist dit seizoen, maar toch je verantwoordelijkheid nemen, het tekent zijn zelfvertrouwen. Dat allicht al een boost kreeg door die eerste goal. Hij was opnieuw rechtsachter, nadat hij in Brugge een zeer bleke prestatie neerzette als middenvelder, toch zijn favoriete plaats. Paars-wit heeft nu nog alles in eigen hand, weliswaar nog twee keer op verplaatsing en maar één keer thuis. Met 8 op 21 zijn de play-offs verre van goed, een 9 op 9 in de resterende drie wedstrijden lijkt dan ook niet zo vanzelfsprekend. En als Anderlecht uiteindelijk toch kampioen wordt, zal iedereen zeggen: spannende play-offs, dat is dé competitieformule! Maar als ze het niet worden, zal men de formule allicht onder de kritiek bedelven. Zo gek is het. ... in deze rubriek. Ik heb hem er al vrij vroeg dit seizoen een eerste keer in gezet en hij blijft bevestigen. Voor mij de ontdekking van het jaar. Minder in vorm bij de start van de play-offs, na een blessure, maar nu voluit onder stoom. Zowel tegen Anderlecht als tegen Lokeren scoorde hij vanop rechts. Her en der valt de vergelijking met Arjen Robben, dat is nog vroeg. Maar hij brengt wel kwaliteit. In mijn ogen is het kwaliteit voor de nationale ploeg, waar hij als buitenspeler goed past in een geheel dat op die plaats geen linksvoetige heeft. Club leek helemaal afgeschreven, maar is, ondanks veel blessures, met een 9 op 9 terug. De les van de play-offs is dat je niemand mag afschrijven. Er is ook na de vorige speeldag nagenoeg niks veranderd, alleen staan de ploegen op een andere plaats. Genk was misschien iets te snel afgeschreven, ook door mij, na de 1 op 9 en het gebrek aan doelpunten. De vermoeidheid leek toe te slaan. Maar ze hebben Zulte Waregem een geweldige uppercut uitgedeeld. Ik hoor dat ze met 30.000 naar Brussel trekken voor de bekerfinale, Genk doet echt nog mee. Voor alles. Al het hele seizoen doet Francky Dury goeie ingrepen. Het maakte van Zulte Waregem een goed draaiend geheel, de beste ploeg van België, met het beste voetbal en geloof in eigen kunnen. En dan kan je, door als eerste te spelen, de tegenstand een mentale tik uitdelen en de dichtste achtervolger op vier punten te zetten. En dan loopt alles mis. Dury maakte voor deze wedstrijd een aantal op het eerste gezicht logische keuzes. Bossut weer in doel, Godeau centraal achterin, de offensieve Verboom aan de linkerkant, op het middenveld de keuze voor Hinostroza in plaats van Skúlason, als vervanger van de geschorste Delaplace. Je had bij die laatste keuze wat vraagtekens, maar Dury wilde duidelijk zeer offensief spelen. Maar dan slaat alles tegen, was er misschien net iets te veel onevenwicht. De les is ook: in een goed draaiend netwerk valt het ontbreken van één puzzelstukje pas op als dat er niet is. En zie je pas hoe belangrijk het verbindingswerk van zo'n Delaplace is. Dat Zulte Waregem op vier speeldagen van het einde kans maakt op de titel is een mirakel. Maar ze geloofden er zelf wel in, de spelers. Allemaal. Mbaye Leye was misschien de eerste die het durfde uit te spreken. Hij mist dan de strafschop, in de ontgoocheling vallen harde woorden. Een tik. Geen klap, daarvoor was de beweging te kort. Ingehouden. Het zijn dingen die wel vaker op training gebeuren, zelden op een veld voor de camera's. Berrier moet echt wel iets verschrikkelijks hebben gezegd. En dan beseft, want hij durfde niet meer te reageren toen hij die klap kreeg. Om op dat niveau, tot het einde de strijd aan te gaan, mist Standard wat ervaring. Dat zag je weer op Anderlecht. Wat voor Dury tegen Genk tegenzat, zat ook tegen voor Dino Arslanagic. Hield een week eerder Laurent Ciman nog uit de ploeg en is een groot talent. Ook letterlijk. Maar nu was hij niet opgewassen tegen zijn taak. Hij laat Gillet koppen, maakt de strafschopfout en loopt ook nog eens een hersenschudding op. Kanu was er achterin niet bij en dat zou wel hebben gescheeld. Zijn zware fout op JelleVossen, waarvoor hij geel kreeg, had donkerrood moeten zijn, maar dat was wel zijn eerste kaart van het seizoen. Kanu is wellicht de beste verdediger van België, maar ook hij had op Anderlecht niet tussen de palen getrapt. ?OPGETEKEND DOOR PETER T'KINT