PLUS Glans Vanaken!

Door een echte triomfboog is Hans Vanaken het voetbal op het hoogste niveau binnengestapt. Met de flair en de rust van een ervaren generaal heerste de Lommelaar in het Astridpark. Techniek, overzicht, vista, met gemak het spel verleggen, geen nodeloos gedraaf met de bal en een uitzonderlijk gevoel voor plaatsing en timing voor doel. En nog scorend vermogen ook. Het contrast met zijn voorganger aan het bewind op het Lokerse middenveld, Ivan Leko, kon niet groter zijn. Vanaken voetbalt en laat voetballen, in de leer geweest aan de Nederlandse school van PSV en naar verluidt nuchter en bescheiden genoeg om de hitte van de schijnwerpers te trotseren. Enorm potentieel.
...

Door een echte triomfboog is Hans Vanaken het voetbal op het hoogste niveau binnengestapt. Met de flair en de rust van een ervaren generaal heerste de Lommelaar in het Astridpark. Techniek, overzicht, vista, met gemak het spel verleggen, geen nodeloos gedraaf met de bal en een uitzonderlijk gevoel voor plaatsing en timing voor doel. En nog scorend vermogen ook. Het contrast met zijn voorganger aan het bewind op het Lokerse middenveld, Ivan Leko, kon niet groter zijn. Vanaken voetbalt en laat voetballen, in de leer geweest aan de Nederlandse school van PSV en naar verluidt nuchter en bescheiden genoeg om de hitte van de schijnwerpers te trotseren. Enorm potentieel. Lokeren presenteert zich trouwens vanaf dag één weer als een kandidaat voor play-off 1. Continuïteit is de sleutel met honderd procent betrouwbare jongens achterin (Copa, Maric, Taravel en ook Scholz), de stille krachten Overmeire en Persoons en het grillige talent van De Pauw. En de efficiëntie van Jordan Remacle (een assist en een doelpunt) illustreert nog een keer dat het duo Reynders-Maes meestal slim en gericht kan inkopen. Roger Lambrecht slaapt nu al een paar jaar als een roos. Mario Been en John van den Brom treuren bij de aanblik van zoveel onversneden klasse die hen door de vingers is geglipt. Thorgan Hazard liet op het Lisp zien waarom RC Genk en Anderlecht voor hem op de knieën gingen. In een voor hem nieuwe rol als 'verdedigende' middenvelder dan nog. Een doelpunt en een assist (de statistieken moeten beter, weet u wel) maar Hazard was vooral ook de smaakmaker en de roerganger die het onuitgegeven middenveld van Zulte Waregem op sleeptouw nam. Klasse, flair en tactische discipline: een uitgebreid gamma voor een twintigjarige. Op zoek naar bevestiging van het uitzonderlijke seizoen zonder twee hoekstenen van het succes (Delaplace en Malanda) dankt coach Dury de goden dat Hazard aan de Gaverbeek is gebleven. Hét raadsel van deze zomer is dat toch wel. Veel minder de verdienste van Dury of Decuyper, dan wel het resultaat van het spel van makelaars en managers. Of was het misschien de nog openstaande rekening van Marina Granovskaia (de transferbaas bij Chelsea) nadat Genk het hard speelde bij de overgang van De Bruyne? Zulte Waregem vaart er wel bij, maar deze Hazard is wel helemaal klaar voor Champions Leaguevoetbal. Ziezo, het zand van de supercupoverwinning bij Anderlecht netjes uit de ogen geblazen door orkaan Hans (Vanaken). Het vernieuwde paars-wit ging bij de eerste echte horde dus meteen plat op de buik. Behalve een vrachtwagen doelpunten en assists (Mbokani, De Sutter, Jovanovic) leverde de kampioen duidelijk ook schrijnend veel persoonlijkheid, uitstraling, leiderschap en power in. De teleurstelling kwam niet van de debutanten, integendeel. Tielemans debuteerde met een flair die zowaar aan ene Kompany doet denken en bevestigde met zijn overzicht en passing al het goede dat over hem verteld werd. En Chancel Mbemba was met voorsprong de beste verdediger. De mannen met al wat kilometers op de teller gaven niet thuis. Suárez zoekt nog altijd naar de gouden voeten van voor zijn blessure, Cyriac is vooralsnog geen Mbokani en Nuytinck was zich zeer bewust van zijn matige wedstrijd. En wat met het enigma Demy de Zeeuw? Tam, loom, traag, slap in de duels en veel balverlies: niet normaal voor een basisspeler van Oranje in de halve finale van het WK in Zuid-Afrika. En met Armenteros of Acheampong is het voor een coach toch minder makkelijk om wedstrijden te doen kantelen dan met De Sutter of Iakovenko. Straks moet Wasilewski nog een nieuw contract krijgen om de tegenstander wat angst in te boezemen. Of gaan het (ook nog jonge) Servische talenten zijn die dit Anderlecht zijn branie en mentaal overwicht zullen teruggeven? Nee, er is dringend nood aan wat hogere officieren aan boord. Dat was even schrikken voor de jongens van Fred Vanderbiest. In alle opzichten gevoetbald als een tweedeklasser en daarmee red je het niet in eerste. Te veel respect getoond, storend veel technische fouten (door nervositeit) en zich vertild aan het ritme en de intensiteit op het hoogste niveau. Opgeteld bij nog wat individuele missers en een zeer onzekere doelman Kudimbana leidt dat tot een kansloze nederlaag. De ervaring van Van Imschoot en Hempte en de extra spits Mushekwi naast Depoitre (ook kansloos tegen de burcht Kara-Koulibaly) moeten KV Oostende beter maken. Het talent van Jonckheere en de traptechniek van Brouckaert zullen zeker nog renderen en op het eigen, kleine veld kan Oostende op enthousiasme nog vervelend worden. Maar als de kas niet helemaal leeg is, kan Vanderbiest nog wel wat helpende handen gebruiken om het water uit de sloep te houden. OPGETEKEND DOOR JAN HAUSPIE