PLUS Eiji Kawashimaxima

Nergens weegt de erfenis tussen de palen zwaarder dan op Sclessin. Het valt niet mee om de handschoen op te nemen van clubmonumenten als Christian Piot, Michel Preud'homme en zelfs Sinan Bolat. Een wispelturige Japanner met te veel turbulentie in het luchtruim past voor de kritische Luikse fan niet in dat rijtje. In een klimaat van wantrouwen en verwensingen blijft Eiji Kawashima nu al anderhalf jaar verbluffend sterk overeind. Met een foutje het seizoen ingestapt, maar sindsdien - en ondanks de komst van een potentiële titularis uit Frankrijk - in uitstekende doen. Negen punten en geen tegendoelpunten: in niet geringe mate dankzij het vlekkeloze keeperswerk van de minzame Japanner. Naar verluidt niet toevallig nu op Sart Tilman Jos Beckx is aangekomen. Standard was in Genk voor de rust collectief ijzersterk met een paar killers (Kanu-Ciman-Van Damme) achterin, agressieve krijgers op de middenstrook (Oztürk...

Nergens weegt de erfenis tussen de palen zwaarder dan op Sclessin. Het valt niet mee om de handschoen op te nemen van clubmonumenten als Christian Piot, Michel Preud'homme en zelfs Sinan Bolat. Een wispelturige Japanner met te veel turbulentie in het luchtruim past voor de kritische Luikse fan niet in dat rijtje. In een klimaat van wantrouwen en verwensingen blijft Eiji Kawashima nu al anderhalf jaar verbluffend sterk overeind. Met een foutje het seizoen ingestapt, maar sindsdien - en ondanks de komst van een potentiële titularis uit Frankrijk - in uitstekende doen. Negen punten en geen tegendoelpunten: in niet geringe mate dankzij het vlekkeloze keeperswerk van de minzame Japanner. Naar verluidt niet toevallig nu op Sart Tilman Jos Beckx is aangekomen. Standard was in Genk voor de rust collectief ijzersterk met een paar killers (Kanu-Ciman-Van Damme) achterin, agressieve krijgers op de middenstrook (Oztürk koppelt recuperatie en pressing aan voetballende kwaliteiten) en daarvoor een grote weelde aan snelheid, kracht en superieur technisch vermogen. In Roemenië is Mircea Rednic alweer weg bij zijn nieuwe club. Op het ereterras wacht Roland Duchâtelet geduldig op zijn grote gelijk. Servische grinta, power en coaching: Luka Milivojevic deelde al meteen de lakens uit op het middenveld van Anderlecht. Hoge en agressieve pressing, hard in de duels - zonder domme fouten - goeie plaatsing en veel diepgang in de passing (al zat daar nog te veel afval in). Een veelbelovend debuut, zijn offensieve kwaliteiten (infiltratie en afstandschot) moeten nog volgen. Ook Sacha Kljestan ging er weer beter door voetballen en Dennis Praet kan onbekommerd hoger in het veld op zoek naar de begeerde goals en assists. Achterin blijft Anderlecht wel te kwetsbaar: Gent had makkelijk een paar goals kunnen maken. Matías Suárez danst nu stilaan onrustwekkend lang een treurige tango en van deze Samuel Armenteros vraagt iedereen zich af hoe die ooit in Brussel is beland. Hij leverde alweer een uitzichtloos gevecht met zichzelf en met de bal. Hoog tijd dat de nieuwe spits Aleksandar Mitrovic eraan komt. Op de dansvloer van het kampioenenbal moet je over een maand immers stevig op je benen staan. Een ijzig koude winterprik midden de Europese zomer voor Club Brugge: de uitschakeling door een verzameling onbekende Poolse niet-internationals was even vernederend als logisch. Zeker pech gehad, maar evengoed zelf gefaald in de afwerking een week eerder in Wroclaw. Maar het ergste van al: na veelal sterke play-off 1-wedstrijden met soms formidabel voetbal en na twee maanden voorbereiding zat er bij de eerste belangrijke afspraak van het seizoen geen lijn, structuur of idee in het spel van Club. Onbestaand positiespel, spelers vonden elkaar niet, de balcirculatie was dramatisch, het was hopen op een klasseflits van Maxime Lestienne of Víctor Vázquez. En Tom De Sutter wachtte alleen op een eiland op voorzetten die nooit kwamen. Een tragische avond in Jan Breydel. Ik neem aan dat de evaluatie van het werk van spelers en coach intern scherper was dan in de officiële verklaringen. Zelfs puntenverlies thuis tegen Zulte Waregem heet nu al een opsteker?! Het eerste halfuur was zeker goed, maar wat met het vervolg, waarin Club de wedstrijd helemaal uit handen gaf, achteruit begon te lopen, geen controle meer kreeg en zich met 'vrouwen-en-kinderen-eerst-voetbal' naar de meet sleepte? Het beste en het slechtste in één wedstrijd, ook dát zagen we vorig seizoen in play-off 1. Waar zit dan de progressie waarover coach Juan Carlos Garrido het heeft? Het is nu tijd voor hem om knopen door te hakken, keuzes te maken - is Eidur Gudjohnsen nog van nut of kan dat grote budget béter besteed worden? Een nieuwe afgang als die tegen Wroclaw kan hij zich niet meer permitteren. Mbaye Leye is een verstandig man, heeft gestudeerd en denkt al een keer na over het leven en de zin ervan. En in Brugge was hij na de rust heel sterk: deze Leye is van goudwaarde voor dit Zulte Waregem. En tegelijk is het zijn plafond: niet geslaagd in Gent of in Luik, tegen PSV vlot mee door de mand gevallen. Leye (net als Franck Berrier) rendeert het best bij Francky Dury. Maar hij wil weg, een constante in zijn discours. Ook in de moeilijkste momenten voor de club gaat het via alle (sociale) media over zichzelf en zijn financiële toekomst. Dat is intussen redelijk ergerlijk en weinig solidair met zijn werkgever. Een lucratieve transfer is hem van harte gegund. Als hij maar weet dat in Turkije de beloofde centen in het contract niet altijd tot in de portemonnee raken. OPGETEKEND DOOR CHRISTIAN VANDENABEELE