RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT.
...

RADIOJOURNALIST PETER VANDENBEMPT EN EX-VOETBALLER EN BELGACOMANALIST WIM DE CONINCK LATEN AFWISSELEND HUN LICHT SCHIJNEN OP DE VOETBALACTUALITEIT. DEZE WEEK: WIM DE CONINCKEr was de voorbije weken veel te doen over het niveau van Club Brugge, maar in de competitie halen ze tien op twaalf met veel jongeren. Eigen jeugd, zoals Mechele, Engels, Verstraete, Bolingoli en Dierckx, maar ook transfers als De Bock en Ryan. Allemaal jongens van rond de twintig. Noodzakelijk gezien de blessures, maar ze blijven overeind. Er is, in de schaduw van Anderlecht en Standard, de voorbije jaren goed gewerkt. Dat is ook de verdienste van Henk Mariman. Ik vind dat ze zeer veel maturiteit tonen. Trond Sollied zegt altijd dat je met jeugd geen titels wint. Club zal Vázquez, Odjidja, Blondel en Meunier honderd procent nodig hebben om mee te doen op het hoogste niveau, maar intussen laten de jongeren hun kwaliteiten zien. En ik durf nu al te zeggen dat ze met Ryan in doel de transfer van het jaar deden. Over alle Belgische clubs gezien. Wereldtopper in wording. Niet zo groot, maar zo snel, zoveel atletische kwaliteiten, zo compleet! Een talent dat rap kan lopen. Zo keken ze bij AA Gent naar Benito Raman. Over de rest hadden ze het liever niet: overzicht, spelintelligentie. Veel kwaliteiten om in Gent door te breken, werden hem niet toegedicht. Maar wat je op Charleroi zag, laat het beste verhopen. Een ongeslepen diamant. Doelgericht, dreigend, snelheid, gedurfde acties. Zonder een uitstekende Mandanda had hij drie keer gescoord. Hij liet vorig seizoen bij Beerschot al veel goeds zien, maar toen dacht je: daar is nog wat geluk bij. Maar Vanhaezebrouck geloofde in hem. Nu Dejaeghere weg is, uitgerekend naar Gent, gaat hij meer kansen krijgen. Raman zal voor Kortrijk veel punten pakken. Trainers zijn vaak nog een beetje dictators. Eigenaardig dan dat een ervaren man als Víctor Fernández zijn spelers de kapitein laat kiezen. Eéntje die onder de Spanjaard nooit titularis zal zijn, want Lepoint past niet in diens voetbal. Uitgerekend hij bezweert een eerste crisis in de Ghelamco Arena. Bij afwezigheid van Lepoint is El Ghanassy de aanvoerder. Ook een risico, als je de relatie tussen hem en het Gentse publiek kent. El Ghanassy kan alles, maar kan ook alles verknoeien. Het pleit voor Fernández dat hij hem zaterdag liet staan, want hij kwam in aanmerking voor een wissel. Uitgerekend hij levert dan de assist en maakt een doelpunt. Na vier competitiewedstrijden staat vast dat we een competitie op twee snelheden krijgen, met telkens acht ploegen. Anderlecht speelde schabouwelijk in Beveren, Club was niet goed, Standard idem dito. Gelukkig plakte Luzon er dit keer geen percentage op, al moet hij daarmee opletten. De keer dat hij zei dat Standard aan 60 procent speelde, vond ik het 95 procent. Maar de groten pakken hun punten. Het is wachten tot ploegen voor een verrassing zorgen: zoals OHL dat de voorbije jaren kon, of KV Mechelen dat recht veert. Het verschil in budget is groot, maar laat het voor die ploegen een aansporing zijn om nog beter te werken op training en nog beter met hun budget om te gaan. Elfde keer in de basis bij Club, vierde keer rood. Dat is echt te veel, daar moet wat aan worden gedaan. Misschien met een tip van Sollied, die alles eenvoudig hield: stay on your feet. Niet meer tackelen. Laurens straalde bij Lokeren veel rust uit, zelfs als achttienjarige. Zelfs centraal. Mijn indruk bij Club is dat hij gebukt gaat onder de verwachtingen, onder de stress, misschien onder het transferbedrag. Het lijkt alsof hij minder maturiteit heeft dan Engels of Mechele, die pas komen kijken. Zijn tackles zijn wild en gevaarlijk, ook in het strafschopgebied. Bovendien zie je aan zijn reacties dat hij altijd het gevoel heeft dat de kaart onterecht is, ook al is ze wél terecht. Dus: even geen tackle meer. Oostende en zijn spelhervattingen, en de reactie daarop van de trainer... Ze scoren zelf te weinig, en moeten het hebben van organisatie, atletisch vermogen, inzet, ploeggeest en enthousiasme. Vier tegengoals al met de kop: daar kan je op trainen, al vond ik dat destijds makkelijker aanvallend en veel moeilijker verdedigend. Het enthousiasme van tweede klasse is weg en een winnaar als Vanderbiest moet opletten dat hij zich niet tegenover zijn groep plaatst. Hij is zeer emotioneel. Ik herken dat enthousiasme van de beginnende coach, maar hij gaat zich moeten neerleggen bij het feit dat de ploeg telkens dat tikje talent te kort komt. Dan oorlog maken met de eigen spelersgroep kan je duur komen te staan. OPGETEKEND DOOR PETER 'T KINT